Home » Menselijk lichaam » Hart & Bloedvaten » Extrasystolen: 4 oorzaken & tips bij het “overslaan” van je hart

Extrasystolen: 4 oorzaken & tips bij het “overslaan” van je hart

extrasystolen

De ‘systole‘ is de fase van de hartslag waarin de beide hartkamers of de beide hartboezems samentrekken. Het samentrekken van de boezems (atria) wordt boezemsystole, atriumsystole ofwel atriale systole genoemd. Het samentrekken van de kamers (ventrikels) wordt kamersystole, ventrikelsystole ofwel ventriculaire systole genoemd. Als de kamers of boezems te vroeg in de hartslag samentrekken, lijkt het alsof je hartslag overslaat…

Hieronder bespreken we de oorzaken, symptomen en oplossingen bij extrasystolen ofwel voortijdige hartsamentrekkingen…

1. Wat is “extrasystolie” ofwel een overslaande hartslag?

Zoals de naam wellicht al doet vermoeden is een extrasystole een extra samentrekking die voorafgaat aan de eigenlijke samentrekking. Hierdoor ontstaat doorgaans eerst een zwakke hartslag, dan een pauze en tot slot een onregelmatige, sterke hartslag.

Een extrasystole ofwel “extrasystolie” voelt dan ook meestal aan als het overslaan van je hart, gevolgd door een extra hevige hartslag. Deze gewaarwording kan heftig of mild zijn. Soms treden extrasystolen dagenlang om de paar minuten op; soms heb je er maanden geen last van. Men onderscheidt de Atriale Extra Systole (AES) en Ventriculaire Extra Systole (VES)…

  • Een Atriale Extra Systole (AES) ontstaat door de hartboezems (atria) en wordt ook wel ‘Premature Atriale Contractie (PAC) genoemd.
  • Een Ventriculaire Extra Systole (VES) ontstaat door de hartkamers (ventrikels) en wordt ook wel Premature Ventriculaire Contractie (PVS) genoemd.

2. Hoe voelt een extrasystole (overslaan van het hart)?

De sinusknoop is de lichaamseigen pacemaker ofwel gangmaker. De sinusknoop is de plek waar de elektrische prikkels ontstaan die vervolgens door het hele prikkelgeleidingssysteem van het hart trekken. Dankzij de sinusprikkels kan de hartslag plaatsvinden. Als het hart – naast de sinusprikkel – nog een ander signaal krijgt, kunnen er twee snel opeenvolgende samentrekkingen ontstaan.

Bij de eerste (premature) samentrekking hebben de hartkamers niet voldoende tijd gehad om zich te vullen met bloed, waardoor het lijkt alsof je hartslag overslaat… Bij de tweede contractie zijn de hartkamers overvol, waardoor het hart flinke kracht moet uitoefenen en een “bons” ontstaat. Patiënten beschrijven een extrasystole ook wel als:

  • Het “overslaan” van je hart of hartslag
  • Het “overspringen” van je polsslag
  • Een extra zware hartslag ofwel “hartbonzen
  • Een extra / aanvullende hartslag tussen 2 hartslagen in
  • Gevoel dat je hart even stopt
  • Pauze, gevolgd door een voelbare hevige hartslag (boemboem… …BOEM!)
  • Kort “stilstaan” van je hart

Veel mensen ervaren een extrasystole alsof het hart overslaat of de hartslag even stilstaat; vandaar ook dat veel mensen –onterecht– bang zijn voor een hartstilstand.

3. Wanneer zijn extrasystolen wel gevaarlijk?

In principe is een extrasystole ofwel “overslaan van het hart” ongevaarlijk. Een boezem-extrasystole ofwel atriale extrasystole heeft iedereen weleens – al dan niet ongemerkt. Kamer-extrasystolen ofwel ventriculaire extrasystolen kunnen in bepaalde gevallen echter gevaarlijk zijn. Zo moet je extra voorzichtig zijn met ventriculaire extrasystolen als er sprake is van:

  • Meerdere achtereenvolgende extrasystolen van de hartkamers
  • Een voorafgaande hartziekte (ventrikelfibrilleren, hartinfarct, hartaanval e.a.)
  • Hartzwakte of hartfalen (ouderdom, slechte pompfunctie e.a.)
  • Een voorafgaande hartoperatie

Een extrasystole of overspringende hartslag is dus meestal ongevaarlijk, maar wel heel erg beangstigend en hinderlijk. (bron) Als je hebt geleden aan een hartziekte of hartzwakte, kun je maar beter het zekere voor het onzekere nemen en een afspraak maken met je huisarts. Deze kan een hartfilmpje maken en eventueel een ritme-regulerend medicijn (bètablokker) voorschrijven.

4. Hoe kun je extrasystolen behandelen, voorkomen & tegengaan?

Waardoor een extrasystole ofwel het “overslaan” van het hart precies wordt veroorzaakt, is niet bekend. Het overslaan van de hartslag kan in ieder geval worden uitgelokt door:

  • Cafeïne & nicotine
  • Tekort aan mineralen (magnesium, kalium, calcium e.a.)
  • Alcohol & drugs
  • Stress, angst & nervositeit
  • Zuurstofgebrek

Als je hart overslaat, kun je dus proberen om bovenstaand rijtje middelen en situaties in de toekomst te vermijden. Ook bepaalde medicijnen (o.a. Otrivin® en Nasivin® neusdruppels) en een overactieve schildklier (hyperthyroïdie) kunnen een overslaande hartslag in de hand werken.

Tot slot

Inmiddels zijn er bijna 250 ervaringsdeskundigen die hieronder hun ervaringen m.b.t. extrasystolen hebben gedeeld. Uit veel van deze reacties, ervaringen en verhalen blijkt dat een gelijkmatige, geconcentreerde, rustige en bovendien trage ademhaling, waarbij je héél langzaam inademt en uitademt (+/- 7 keer per minuut) werkzaam zou kunnen zijn bij extrasystolie.

Heb jij ervaring met extrasystolen? Laat hieronder je vragen, opmerkingen en/of ervaringen achter!

Reacties & Vragen

  1. Danny ·

    Hallo, Ik ben 49 jaar, ook ik heb es. Ik heb ze al van mijn 30e maar toen was het af en toe een keer in de maand of zo. Maar momenteel veel, sinds een maand Ik kan er bijna een klok op gelijk zetten. Om de 2 dagen krijg ik een aanval en die duurt 2 dagen en soms langer. Het begint met een klap in mijn maagstreek en dan begint de kermis. Om de 3 a 4 gewone slagen een overslag of 4 achter elkaar. Dan komen er ook zware hartslagen bij. Onlangs alle testen (48 uur holter, echo, fietstest, hartfilmpjes) gehad bij de cardioloog. ES waren goed te zien… en een tijdje bètablokkers gebruikt, maar daar werden we ook niet vrolijker van. “Niets aan de hand.”, “Kun je honderd mee worden.”, “Leer ermee leven!”… Dat probeer ik ook, maar is niet makkelijk als je alles voelt. Klappen in mijn maag, druk op mijn borst en naar mijn hoofd. Draaierig af en toe, vooral als ik op sta. Maar vooral moe en gevoel compleet gebroken te zijn. Alsof ik een week niet geslapen heb. Nu komt er ook hoofdpijn bij… Het moment als het stopt is zo een bevrijding. Dan zakt alles van me af, alsof ik een loden pak uit trek. Ja ik heb al een hele lange periode met stress achter de rug, het zal ook daar door getriggerd worden. Herkent iemand dit ook?

  2. Leo ·

    Begin juni ben ik 2 weken op vakantie geweest. Toen begonnen de extrasystolen weer terug te komen; de ene dag heviger dan de andere dag. Nadat ik terugkwam van vakantie had ik zoveel last van ES dat de dosis Propranolol weer is verhoogd. Voor mijn vakantie ging het juist zo goed dat de dosis was verlaagd. Ik ben inmiddels alweer 3 weken terug van vakantie, waarvan de laatste 3 dagen ES vrij. Da’s dus goed nieuws! Zoals Serkan schrijft, dat de ES door stress komen, kan ik niet beamen omdat ik totaal geen stress ervaar. Wat ik ook bij sommigen lees, je moet gewoon niet aan de extrasystolen denken, dan valt het wel mee. Maar als je er iedere minuut last van hebt, dan valt het “er niet aan denken” vies tegen. Waarom ik nu de laatste 3 dagen klachtenvrij ben is mij een raadsel, maar stress? Nee, daar geloof ik niet voor de 100% in.

    • Paul ·

      Ik snap dat het niet meevalt, maar je denkgedrag is wel een belangrijk punt als het aankomt op extrasystolie. Extrasystolen enerzijds en piekeren/bepeinzen anderzijds beïnvloeden elkaar namelijk wederzijds. Het inzitten over je extrasystolen kan extrasystolen uitlokken en over deze frequentietoename v.w.b. je extrasystolen ga je weer lopen dubben. Zodoende kom je in een vicieuze cirkel terecht van je zorgen maken over je extrasystolen en toename van het aantal extrasystolen. Omdat een extrasystole zelf lastig te behandelen is, kun je alleen je gedachtegang proberen te doorbreken. Vaak zie je dat als je iets mentaal kunt loslaten, dat je er ook daadwerkelijk minder fysieke problemen aan ondervindt. Maar ik snap je punt volledig: het is niet makkelijk om een hart te negeren dat zich niet naar behoren gedraagt…

      ·
  3. Judith ·

    Goede middag, Ik heb een vraagje. Ik ben een aantal jaren geleden gediagnosticeerd met extrasystolen. Medicatie gehad, maar door kinderwens moeten stoppen. Nu ben ik (voor de tweede keer) zwanger en word helemaal gek van de overslagen. Ook ben ik er extreem futloos bij. Dit had ik in mijn eerste zwangerschap niet, wat kan ik doen? Contact opnemen met de cardioloog? Of bepaalde leefregels? Dit is namelijk niet te doen zo, naast de overige zwangerschapskwaaltjes…

    • Judith ·

      Net als Leo ervaar ik stress ook niet als een trigger voor de klachten. Juist in een stressvolle periode heb ik er totaal geen last van gehad. Ook zorgen erover maken doe ik totaal niet, nog nooit gedaan want ik heb het al zo lang ik mij kan herinneren en mijn moeder ook en van haar onderzoeken wist ik dat het bij mij ook niets was om je zorgen over te maken. Maar omdat mijn man het wel eng vond, heb ik een verwijzing gekregen voor de cardioloog. Mede omdat er ook een best aanwezige ruis te horen was. Dus de argumenten van zorgen maken en stress, die ik al veel vaker heb gezien op deze site, gaan voor mij absoluut niet op. Ook omdat ik geen geestelijke stress heb op het moment, enkel lichamelijk door de zwangerschap. Ik zal die ene kop koffie per dag dan maar eens laten staan, misschien is dat in combinatie met de zwangerschap te veel is. Want wat ik wel weet, is dat een zwangerschap voor het hart harder werken is. Maar wel bedankt voor het meedenken!

      ·
  4. serkan ·

    Geen schrik mensen, jonge of oude mensen, extrasystolen zijn niks, geloof me. Alles speelt in uw hoofd, de manier van denken en doen… Niet te veel nadenken, niet te veel in uw hoofd steken, niet stressen, gewoon cool blijven en rustig ademen en rustig beginnen met de dag. En STOP a.u.b. met naar de dokter te lopen, dat haalt niks uit. Zij kunnen ons niet helpen, ze proppen u alleen met vol medicatie. ;-) Extrasystolen komen niet op dezelfde dag, altijd de dag erna komen ze pas tevoorschijn. Bijvoorbeeld: u hebt een dag stress gehad of bent kwaad op iemand geweest. enz. enz. Zo stapelt uw stress op en de dag erna overbelast u uw lichaam. Door de druk krijgt uw hart een verkeerde prik en daarmee extrasystolen. Ieder mens heeft het en krijgt het, da’s doodnormaal. Maar wij voelen het harder omdat we te gespannen zijn. En we zijn vollebak met ons hartje bezig. Een beetje paranoïde, daarom vaak ook hyperventilatie… U moet uw lichaam met respect behandelen, leren hoe ver u kan gaan en wat uw grenzen zijn. Dat leert u allemaal met de tijd… En nog iets: DOOD gaan we vroeg of laat sowieso; wat wij hebben is niks. ;-) Er zijn mensen die het erger hebben, dus don’t panic a.u.b. En doktoren en zo helpen niet, is weggegooid geld. U bent uw eigen dokter, STOP met medicatie enkel voor extrasystolen a.u.b. M.v.g. Serkan

    • mirjam krieg ·

      Bedankt voor het plaatsen van deze ervaringen. Ik heb al jaren last van extrasystolen en iedere keer schrik ik er toch weer van, terwijl ik weet dat het niet gevaarlijk is. Vroeger heb ik er pillen voor geslikt, maar de cardioloog hier zei dat ik daar mee op moest houden en het hielp ook niet meer. De laatste tijd heb ik het af en toe, maar zou zo graag weten waar het vandaan komt en wat je ertegen kunt doen. Heb ook vaak palpitaties (hartkloppingen), dat is ook heel vervelend, maar daar is ook niets aan te doen. Als iemand iets weet wat ik kan doen, hoor ik dat graag.

      ·
    • greet ·

      Hallo, Ik zou willen dat ik ook zo zeker was. In 2008 had ik een TIA. Sindsdien heb ik regelmatig last van paniek, stress en overslagen. Ik ben ook alleenstaande mama en mijn vriend pleegde zelfmoord in 2010 na een lange strijd tegen waanideeën en psychoses. Die wij samen ondergaan hebben. Dus redenen genoeg om overslagen te krijgen. :-) Ik ga nog steeds jaarlijks op controle bij de cardio en sinds vorig jaar krijg ik bètablokkers die me niet helpen. Ik voel nog steeds overslagen en duizelingen in mijn hoofd. Er is mij ook aangeraden om ademhalingsoefeningen te volgen…

      ·
  5. Daisy ·

    Bij hyperventilatie is het vaak zo dat de hartkloppingen een reactie erop zijn! Doordat je in paniek raakt, gaat je hart ook sneller kloppen waardoor je daar weer op gaat letten en het vaak van kwaad tot erger kan gaan! Zo ga je op elke hartslag letten en als die net even niet zo klopt zoals we ‘t graag willen blijf je in een cirkel hangen!

  6. greet ·

    Ik ben een beetje te voorbarig geweest om te zeggen dat hyperventilatie overal hier terugkomt, dat is natuurlijk niet zo. Maar het woord komt wel redelijk veel terug om misschien toch eens op zoek te gaan naar een verband. Iets voor wetenschappelijk onderzoek (of misschien bestaan er al studies over). Mijn zoon heeft al op jonge leeftijd een ablatie gehad n.a.v. een flutter, alsook mijn zus. Het is niet genetisch bepaald maar misschien hebben ze het gen nog niet ontdekt? Het is lastig om met hartstoornissen te moeten leven en ik benijd mensen die er geen last van hebben. De angst dat het toch eens fout afloopt, dat het ritme zich niet herstelt, blijft er toch in zitten, ook al zeggen ze dat het onschuldig is. Je staat daar toch maar plots duizelig te worden te midden van een activiteit of wat dan ook…

    • Areke ·

      Hoi Greet, Ik heb je stukje gelezen. Ik ben er van overtuigd dat mensen zichzelf gek kunnen maken. Uiteraard zijn hart “kwalen” heel lastig. Mijn moeder was hartpatiënt en mijn broer moet m.i.v. vandaag rondlopen met een kastje wat zijn hartslag gaat registreren. Ik heb gisteren de diagnose van mijn 24-uurs kastje gekregen (zie mijn melding) en ben alleen maar blij dat de huisarts doorgaf dat heel veel mensen deze diagnose hebben gekregen en dat het geen levensbedreigende ziekte is. Ik heb mezelf dan ook voorgenomen om het te negeren. Na die hartkloppingen alleen even heel diep ademhalen en een slokje water nemen en verdergaan met wat ik aan het doen ben… Weet je, als je bang bent om in een vliegtuig neer te storten, dan zie je nooit meer iets van de wereld. Ik ga dus gewoon in dat vliegtuig zitten en zie wel wat er gebeurt. Laat de extrasystolen je leven niet beïnvloeden. Carpe Diem! Groetjes!

      ·
  7. Areke ·

    Hedenmiddag de uitslag gekregen van mijn gevoel van hartbonzen of hartkloppingen zoals ik het zelf omschreef. Af en toe heb ik het gevoel dat mijn hart mijn oren uitkomt. Ik wordt er ‘s nachts wakker van. Enfin, uitslag CAP. Vorige keer al betablokkers gehad, maar ik heb gewacht met innemen omdat ik niet vrolijk werd van de bijsluiter. Ik weet nu ook niet of ik ze ga innemen. Morgen moet mijn broer ook aan de slag met een kastje voor max. 30 dagen. Precies dezelfde klachten. Ik heb absoluut geen hyperventilatie, nooit gehad ook. Misschien de overgang? In elk geval wel last na bepaalde voeding zoals bij de Chinees. Vetsin in de voeding? Ik doe geen oog dicht. Nu maar proberen te negeren. Yoga? Ademhalingsoefeningen? Geen idee. Maar het is wel lastig…

    • Paul ·

      Beste Areke, Dankjewel voor je berichtje! Ik snap niet helemaal wat je met de uitslag “CAP” bedoelt… Bedoel je dat je een uitslag hebt gekregen van de CAP (cardiologische adviespol) of dat je hartritme wordt beinvloed door CAP (Community-Acquired Pneumonia) oftewel pneumonie: een soort longontsteking aangaande de longblaasjes. Of is er een betekenis van CAP die ik over het hoofd zie? In alle gevallen zou ik erg benieuwd zijn naar de details van de diagnose die is gesteld. Of bedoel je met uitslag iets anders? Nou ja, alle opheldering is welkom! ;) Groeten, Paul

      ·
    • Areke ·

      Inderdaad… ik heb de boel omgedraaid. Is ook nieuw voor me… Het is PAC: premature artriale complexen. Sorry!

      ·
    • Paul ·

      Maakt helemaal niet uit; ik wilde gewoon graag weten wat je bedoelde. Vind het leuk om bij te leren. Nu je het zegt valt het kwartje omtrent premature atriale contracties/complexen; ik kende het fenomeen (staat zelfs hierboven vermeld). Dus slordig van mij. *schaam* :P Heel veel sterkte in ieder geval!

      ·
  8. Lammert ·

    Het probleem is dat we onze klachten zelf in stand houden. We blijven in die cirkel meedraaien. Als je op de overslagen zit te wachten komen ze vanzelf. Ook als je elke keer je pols voelt komt het vanzelf, immers, je hersenen zijn daarop door jouw getraind. Hartoverslagen zijn een gevolg van de hyperventilatie en in de meeste gevallen de chronische versie van hyperventilatie. Loslaten is het belangrijkste, maar ook het moeilijkste wat je kunt doen bij chronische hyperventilatie en extrasystolen. Alleen lukt dat over het algemeen niet, maar je kunt genoeg hulp vinden. Google maar eens naar “CHV oftewel Chronische Hyperventilatie en je zult versteld staan van de hoeveelheid mensen die hieronder lijden en de hoeveelheid klachten die CHV kunnen geven. Maar je zult hier ook hulp kunnen vinden om er vanaf te komen of op zijn minst je leven weer leefbaar te maken. Het is niet iets waar je maar mee moet leren leven.

    • Anne ·

      Hoi Lammert, Omdat het hart te maken heeft met emoties en gevoel: verdriet, blijdschap, angst, we voelen het allemaal in ons hart. Ons hart gaat sneller kloppen als we een emotie ervaren. Dus logisch dat we ons van jongs af aan bewust zijn van onze hartslag. En juist als we emotioneel kwetsbaar zijn, ben je des te meer gefocust op die hartslag, dus helemaal als die onregelmatig of te snel is. Ik zie het ook bij een bepaald type mens; het zijn vaak mensen die met gevoel in het leven staan, te veel oppikken van hun omgeving…

      ·
  9. Lammert ·

    Zoals zovelen heb ook ik jaren, en af en toe nog steeds, last van overslagen gehad. Uiteindelijk blijkt dat de ademhaling de grote boosdoener is geweest van de problemen. Via via ben ik terecht gekomen bij het boek “Verademing” van Bram Bakker en koen de Jong. In plaats van allerlei specialisten en medicijnen blijkt dit boek een veel beter medicijn te zijn. Niet dat het iets spectaculairs naar boven bracht maar het verklaarde wel een hoop. En de oefeningen helpen echt om je ademhaling terug te brengen naar 6 keer per minuut. Want mensen, ga eens na hoe jullie ademhaling is. Je zult versteld staan hoe slecht deze is bij mensen met extrasystoles waarvan de oorzaak niet bekend is. Tenminste die boodschap krijg je meestal en dat het ongevaarlijk is en er maar mee moet leren leven. Nee dus, dat hoeft echt niet, je kunt er dus van af komen. Laat niet met je sollen, heb ik ook niet gedaan. Niet dat bij mij alles helemaal voorbij is, maar de momenten van rust zijn vaker aanwezig dan de momenten van onrust. En ik ben ervan overtuigd dat het helemaal zal verdwijnen en ik ben nu 55.

    • Jaap Rodrigues de Miranda ·

      Ik weet sinds een paar weken dat ik hartoverslagen of extrasystolen heb. De cardioloog sprak van lichte hartritmestoornissen, maar op het ECG zijn de extrasystolen duidelijk te zien en als ik m’n pols voel, voel ik na 2 of 3 hartslagen een pauze of overslag en dan een bonk. Na een tijdje rust wordt het aantal goede hartslagen meer en vermindert de frequentie van de overslagen. Drie jaar geleden ben ik naar de huisarts gegaan omdat ik eindelijk wat wilde doen aan mijn steeds weer terugkerende aanvallen van onwel bevinden na inspanning waarbij ik een hoge pols had, trillerig was, akelig gevoel in de maagstreek en kortademig. Als ik 20 tot 30 minuten rustig ging zitten trok het gevoel weg. Ik kreeg een longfunctieonderzoek waarbij werd vastgesteld, dat ik hyperventileerde. Deze aanvallen van onwel bevinden dateren al van ruim 20 jaar geleden toen ik 55 jaar was. In een onderzoek bij de cardioloog kon een lichte vorm van ischemie niet worden uitgesloten. In een vervolgonderzoek met de fietstest kwam naar voren dat mijn conditie 140% van mijn leeftijdsgenoten was en dat ik een licht hartritmestoornis in de vorm van extrasystolen had. Ik vraag me nu af wat het verband is tussen de hyperventilatieklachten en de hartoverslagen? Hoe beïnvloeden deze twee aandoeningen elkaar en kan het zijn dat mijn hyperventilatieklachten zijn terug te voeren tot de hartoverslagen?

      ·
    • Paul ·

      Beste Jaap, Een exact en concreet causaal verband tussen hyperventilatie enerzijds en extrasystolen anderzijds is denk ik moeilijk te bepalen omdat angst en paniek grote gemene delers zijn binnen beide klachtenpatronen. Enerzijds kan angst zowel hyperventilatie in de hand werken als je hartritme beïnvloeden. Anderzijds kunnen extrasystolie en hyperventilatie je beide angstig maken. In veel gevallen zal er dus sprake zijn van wederzijdse beïnvloeding: een vicieuze cirkel waarbij het causale verband 2 kanten op werkt. Maar ik ben GEEN arts, dus wellicht dat er wel degelijk een welomschreven verband bestaat tussen VES en CHP dat mij onbekend is. Wellicht heb je iets aan dit artikel over de oorzaken van hyperventileren of dit artikel met tips om hyperventilatie te bestrijden… Groeten, Paul

      ·
  10. greet ·

    Hallo, Interessant om deze reactie te lezen! Ook ik kamp al jaren met extrasystoles en vooral ook voorkamerfibrillatie. Ik heb een elektrofysiologisch onderzoek gehad en daarmee kon men nergens een verkeerde elektrische geleiding ontdekken. Nu stelt de cardioloog een PVi (Pulmonale Vene isolatie) voor. Dit zou goed zijn om de VKF op te lossen. Maar dit lukt niet bij iedereen. Het is een zeer invasief onderzoek en ik ben er wat bang voor. Heeft iemand hier ooit een PVi gehad? Soms denk ik dat hypeventilatie de oorzaak van ritmestoornissen is, want het komt toch terug in ieders verhaal hier?

    • Anna ·

      Nee hoor, hyperventilatie komt niet in ieders verhaal voor. Soms komt het erbij of was het er van tevoren al. Soms zijn er triggers aan te wijzen zoals additieven in voeding, stress of hoge bloeddruk, maar vaak komen en gaan de extrasystolen vanuit het niets. Ik was er jarenlang vanaf en opeens waren ze er weer… bleek door een medicijn te komen. Dus daarmee gestopt en pas heel langzaam zwakten de extrasystolen weer grotendeels af. Ik ben al blij als ik er maar tot 3x per dag last van heb.

      ·
    • Paul ·

      Beste Greet, Dankjewel voor je berichtje! Ik ben er net als Anna niet van overtuigd dat hyperventilatie terugkomt in ieder van de meer dan 300 reacties die hier inmiddels zijn achtergelaten, al zie ik hyperventileren hier en daar wel opduiken. Natuurlijk kan en zal (chronische of latente) hyperventilatie bij sommigen een rol spelen v.w.b. hun extrasystolen, maar dat is zeker niet bij iedereen het geval. Maar het kan natuurlijk wel een handig aanknopingspunt zijn voor sommigen om zich eens in te verdiepen. Groeten, Paul

      ·
  11. Daisy ·

    Ik heb sinds mijn 12/13 last van hartkloppingen en hyperventilatie. Sinds mijn 17e heb ik last van ES waarbij ik sterk het gevoel heb dat mijn hart stopt met kloppen en er iets na me keel schiet. Heb eerst altijd gedacht dat het van me longen af kwam, maar na mate ik mijn hartslag controleerde voelde ik soms geen hartslag op de momenten dat ik het kreeg. Ben vaak na de huisarts en nightcare geweest omdat ik er van in paniek raakte, heb 2 keer 2 weken een hartkastje gehad en 1 keer een 24-uur kasje. Ben sinds dit jaar januari 4 dagen opgenomen geweest voor deze klachten waarbij ik een hart echo gehad heb met een fietstest en 24 uur hartbewaking heb gehad waar ook niks uit kwam. De dokters hebben me verteld dat de extrasystolen kunnen komen omdat me hart zich te snel met bloed vult en dat de verkeerde richting in pompt en daardoor dat gevoel in de keel geeft. Voor mijn gevoel ben ik niet genoeg onderzocht op de juiste dingen omdat ik op alle momenten van de onderzoeken dat gevoel ook niet kreeg! Ik heb daardoor vaak slapeloze nachten omdat ik denk dat ik ‘s morgens niet meer wakker zou worden of dat ik opeens een hartstilstand zou krijgen. Het klinkt dubbel, maar hoop dat er niemand is die dit ook mag meemaken, maar toch hoop ik ook dat er iemand is die de zelfde klachten heeft als mij zodat ik misschien wat verder kom en minder angst kan hebben!

  12. Jacco ·

    Beste allemaal! Fijn om te lezen dat we niet alleen met deze ellendige aandoening te kampen hebben… Ook ik heb ze soms wel duizenden per 24 uur. Ik heb geen medicatie en wil dit ook niet indien mogelijk. Ik ben 6 jaar geleden aan mijn hartklep geopereerd, dus ben ook nog hartpatiënt, extra angstig dus. Alle onderzoeken ondergaan die er zijn met dezelfde conclusies: gewoon doorgaan! Makkelijk gezegd als je zelf die extrasystolen niet hebt denk ik dan. Heb een zwaar beroep en sport ook regelmatig; dit is zeker aan te raden! Gewoon aan het werk zetten dat hart, maar overdrijf niet… Sporten is goed voor je angst en zelfvertrouwen en soms is het gewoon zwaar ellendig en moet je doorbijten en de extrasystolie over je heen laten komen. Dus ontspanning door inspanning en verder rust en regelmaat zeer belangrijk leuke dingen doen.Om uit die vicieuze cirkel te komen als dit mogelijk is!

  13. Kriske, 42 ·

    Ik heb sinds 3 jaar “hartoverslag”. De cardioloog zei toen dat er niks aan de hand was. Om de paar maanden heb ik er een paar dagen last van, maar nu al bijna 2 weken de hele dag door… Ik rijd al 23 jaar met de fiets, en dan niet een uurtje een paar kilometer, maar gemakkelijk een hele namiddag en tot wel 60/70/80 kilometer; alles weliswaar in een rustig tempo, maar toch denk ik dat dat de oorzaak is. Eind mei fietstocht naar Kanne (België, vlakbij Maastricht); flink zware rit van meer dan 100 km, maar niks aan de hand, behalve hoge hartslag; een dikke week geleden begon het. Het is nu al 10 dagen… Stress en vermoeidheid spelen slechts een (heel) kleine rol, voel ik. Ik drink niet, rook niet, heb (vrijwel) geen stress, maar drink wel flink wat cola (cafeïne). Misschien toch maar ‘ns een tweede keer naar de dokter gaan?

  14. Danielle ·

    Helaas is het momenteel weer mis en ondervind ik weer hevige hart-overslagen. 2 snelle slagen, ff niks, en dan een harde slag. Ik word er inmiddels niet meer bang van, eerder kwaad. Ik heb slaapapneu met een ernstig laag zuurstofgehalte, wat dit kan veroorzaken. En ook nog (chronische) hyperventilatie. Ik weet dat het hoogstwaarschijnlijk niet gevaarlijk is en moet mijzelf daar af en toe wel even aan herinneren. Heb het (gelukkig) in rust, op de bank of op bed. Je stuitert af en toe tegen het plafond aan zowat… Wat ik wel weet, is dat als het bij inspanning gebeurt, het meestal ernstiger is dan in rust. Dus ik sta dan op en ga een stukje lopen en eigenlijk is het dan vrijwel altijd weg. Heb al jaren bètablokkers die dus niet genoeg hun werk doen, ook altijd een heel snel hartritme, al bij het opstaan vanuit mijn bed loopt ie gelijk op naar >100. Ik zie mijn (verkeerde) hartslag ook in mijn buik, aangezien ik een krachtige hartslag heb. En kan dus inderdaad zien dat hij weer flink aan het overslaan is momenteel. Niet leuk maar er is niet heel veel aan extrasystolen te doen. En het meeste heb ik zelf al uitgeprobeerd. Extrasystolie is vaak een chronische aandoening waar ieder mee moet zien te leren leven; en vooral niet in paniek proberen te raken!

  15. Monique ·

    Hoi, Hele tijd geleden heb ik op dit artikel gereageerd. Ruim een jaar geleden, na veel te druk te zijn geweest (veel werken, 5 kids en maar doorgaan) is het begonnen met ‘s morgens hartoverslagen. Escaleerde behoorlijk, hartkastje waar uitkwam dat er heel veel overslagen waren, maar niet gevaarlijk. Een half jaar geleden weer erg veel last van. 24 uurs holter gehad: zeer veel overslagen te zien en toen van de cardioloog Metroprolol 50 gehad, 1x per dag. Heeft geholpen, tot ruim een maand geleden. Rottigheid in de familie gehoord wat behoorlijk impact had… En ja hoor: daar begon de ellende weer: veel extrasystolen, zelfs terwijl ik Metroprolol gebruikte. Ik moest toen ook weer (toevallig) naar de cardioloog voor controle. 24 uurs holter gehad en daaruit bleek dat ik ‘s nachts 138 keer hart-overslagen had. Bij mij kwamen de extrasystolen vooral als ik WEL wat deed (fietsen, winkelen, werken…) en het beheerste m’n leven. Je wordt er zo angstig van, terwijl je weet dat je juist niet angstig moet worden. Zo’n roze olifant: ga de komende minuut NIET aan een roze olifant denken: onmogelijk; dat doe je dan juist! Maar goed, de cardioloog zei: :Is er wel verteld dat dit ABSOLUUT niet gevaarlijk is? Het KAN geen ritmestoornis worden, het is lastig, heel vervelend maar NIET gevaarlijk!” Ik (huilen… bleh…) wel weer gerustgesteld. Advies: stoppen met Metroprolol (gek hè, terwijl er zoveel overslagen te zien waren!). Ik durfde niet. Een paar dagen uitgesteld en toch afgebouwd (1 week een half tablet) en warempel, ik voelde wel overslagen, maar niet zo hard als eerst! Nu een week zonder medicatie en ik heb niet eens meer overslagen. Wat een verrukking! Het heeft zo ontzettend met oververmoeidheid te maken en natuurlijk met stress. Probeer alsjeblieft te denken: oké, ik heb extrasystolie, maar het is NIET gevaarlijk. Probeer afleiding te zoeken en er vooral niet over te praten (ik had het er heel veel over, tot ergernis van m’n kinderen, die er zelfs grapjes van gingen maken… grrr…). En ik wens iedereen toe dat het niet je leven gaat beheersen. Ontspanningsoefeningen genoeg op internet (GGZ Drenthe ontspanningsoefeningen: heerlijk!). Ik hoop nu NOOIT meer op deze site te hoeven kijken…

    • Paul ·

      Thanks, I guess. ;)

      ·
    • rita de craene ·

      Bedankt Monique! Ik ben 67 jaar, ben een stresskonijn en kan niets van mij af zetten. Heb sinds mijn 25e hartoverslagen. Het heeft zeker met stress te maken, maar ook met vermoeid zijn… als ik niet veel geslapen heb, dan heb ik daar ook veel last van. Ik ga jaarlijks naar de cardioloog en die zegt ook dat ik niet bang moet zijn, maar toch denk ik dat ik eens zal doodvallen door de extrasystolen. Ik neem Emconcor Mitis, maar toch heb ik nog overslagen… Het heeft overigens ook met mijn maag te maken; als ik te veel of verkeerde dingen eet, ja, dan begint het weer en dan slaat mijn hart over en moet ik boeren. Lastig… Ik voel mij niet echt depri, maar door de overslagen wel ongelukkig. Herkent u zich in mijn verhaal? Dank u.

      ·
  16. daantje ·

    Hoi, Ook ik wil even me verhaal doen. Ben een jonge meid van 26. Maar sinds een jaar last van hart-overslagen, zomaar uit het niks gekomen… Soms 100 op een dag, soms denk ik wel een miljoen, zo veel. Hoofdzakelijk in rust. Naar de cardioloog geweest, fietsproef, bloeddruk gemeten, bloed geprikt, echo, alles was goed. Dus ik doe ook maar zo’n 24 uur holterkastje. Ik moet zo’n kastje en gelukkig had ik die dag best veel last van extrasystolen. Terug naar de cardioloog en dat zag je duidelijk die overslagen. 2300 per dag, pfff… Ik zeg zooooveel?! Ja, dat is veel, zegt de cardioloog, en daar kan je ook moe van worden, maar kan echt geen kwaad, kom maar over half jaartje maar terug… Na dat half jaar was ik best onzeker, voelde steeds die rot-overslagen, word er soms echt bang van! Verleden week weer met zo’n kastje gelopen, en de extrasystolen zijn nog altijd goed zichtbaar, iets minder dan 1200 werden er nu gezien, maar nogmaals, de ene dag heb ik het veeeel erger dan de andere dag. De cardioloog zegt je mag van mijn een pil om het te onderdrukken, maar ik zou het niet doen… Je bent verder gezond en jong, en het kan echt geen kwaad… Wel adviseer ik je om multivatamines te gaan slikken en ademhalingsoefeningen te gaan doen, en er niet zo veel op letten, dan word het echt minder. Kom over een jaar maar weer eens terug… Nou, dat gaan we dan maar doen… ;) P.S. Mijn opa had dit ook al vanaf zijn 55e, misschien al eerder, maar toen kwam ‘ie erachter, hij is op zijn 83e overleden, dus je kan er gewoon oud mee worden!

    • Alain ·

      Ik ben 45 jaar. Enkele jaren geleden zijn die overslagen begonnen door stress. Ja, je kan er oud mee worden, maar de angst blijft. Ik krijg angstaanvallen door die extrasystolen en hartkloppingen. De dokter denkt aan chronische hyperventilatie.

      ·
  17. Ingrid ·

    Dag allen, Wat houd het me toch bezig, die hart-overslagen. Ik probeer ze te negeren, maar het lukt me nooit echt goed. De angst is te groot dat ik ineens ga doodvallen. Ik heb er nu al 16 jaar last van, soms periodes dat ik totaal geen last heb van extrasystolen, en oh, dan ben ik zo gelukkig. Gedurende al die jaren al vele keren er met de huisarts over gepraat en ook al ‘n paar keer volledig cardiologisch onderzoek gehad. Ook met kastje gelopen. Niks aan het handje. Wel last van hoge bloeddruk, familiale aanleg, maar ook door extreme angsten. Er gaat geen dag voorbij of ik heb wel angst voor iets en meestal angst voor lichamelijk leed enz. Oké, angst triggert de overslagen. Maar ook als ik bijvoorbeeld last heb van mijn maag, heb een reflux. Ook als ik voel dat mijn middenrif strak zit of de ribben strak zitten door een wervelblokkade. De fysiotherapeut en osteopaat zeggen al jaren dat ik ook daardoor extrasystolen kan hebben. En inderdaad, als mijn bovenrug lekker los zit, dan heb ik geen of amper overslagen. Ik neem al jaren een bètablokker, Selozok 100, en een bloeddrukverlager. Ik meet mijn bloeddruk zeer regelmatig omdat deze bij een dokter torenhoog klimt en thuis normaal is. Ook zit ik constant, als ik overslagen heb, mijn hartslag te meten en voel dan inderdaad die ontbrekende slag en daar gaan we dan weer! Dus ik herken me in al jullie verhalen. Ik ben dan toch gelukkig niet de enige die extrasystolen toch maar akelig vindt en erbij stilstaat. En omdat ik vanavond een ijsje heb gegeten dat nu zwaar op de maag ligt en me zuurbranden geeft en extra hartoverslagen was voor mij de gelegenheid toch eens te gaan surfen naar lotgenoten en ik heb ze gevonden. Innige deelneming allemaal… Ik wens jullie allemaal veel moed toe en probeer net als ik ermee te leven. Groetjes, Ingrid

    • rita de craene ·

      Goedendag, Ik ben 68 jaar en heb al jaren overslagen, wat mij ook zeer angstig maakt. Ik herken mij in al die reacties die ik gelezen heb. Ben een stresskonijn, trek mij alles te veel aan. Mijn moeder is overleden toen ze 40 jaar was aan een hartkleppengebrek en ik ben daar veel mee bezig. Durf niet te ver alleen ergens naartoe te rijden met de auto. Moest ik iets aan mijn hart krijgen denk ik dan… Ik heb ook veel last van reflux met periodes en dan is het nog slechter. Ben al naar de cardioloog geweest; ze ziet dat ik hart-overslagen heb, maar zegt dat extrasystolen niet gevaarlijk zijn. Dat de gewaarwording veel erger is dan die hart-overslagen. Heb al 48 uur met holter gelopen; 1400 overslagen. Maar toen zat ik in een slechte periode… een relatieprobleem bij mijn enige zoon en stress! Ik neem tweemaal een half Emconcor Mitis en kan soms weken er geen last van hebben… Ik ondervind stress. Koffie, chocolade en vermoeidheid zijn nefast voor hart-overslagen. Dus positief moeten we zijn en die ballast van onze schouders gooien! Maar soms is het moeilijk… Blij te kunnen babbelen met mensen die dat begrijpen. Dank u!

      ·
    • Lammert ·

      Hoi, wat mij verbaasd bij het lezen van veel reacties hier is dat men blijft hangen in het bezoeken van de huisarts en de cardioloog. Ik kan je het boek “Verademing” van Bram Bakker aanraden. Er zal een wereld voor je opengaan en wellicht helpt het je om van de extrasystolen af te komen.

      ·
    • de craene rita ·

      Ingrid, ik herken mij volledig in jouw verhaal; ben ook ‘ne piekeraar, over alles en nog wat. De ene dag heb ik veel overslagen de andere niet. Neem medicatie Emconcor Mitis, heb ook reflux waar ik Pantomed 20 mg voor neem. Ik moet vree opletten met wat ik eet; ofwel ligt het op mijn maag, waardoor ik te kampen krijg met zuurbranden. of het werkt overslagen in de hand. Ik ben een vree stresskonijn, trek mij alles aan en ben veel te gevoelig. Ik maak mij veel zorgen over mijn gezondheid. Ben geen zwartkijker, maar wel een angstig persoon. Toch wil ik daar iets aan doen. Ik hoop nog iets van jou te horen.. Groetjes, Rita

      ·
  18. Anton ·

    Man, 72 jaar, heb sinds 4 jaar weet van extrasystolen en blijkt het al zeer lang te hebben, vermoedelijk meer dan 30 jaar. Gebruik nu een onderhoud dosis Tambocor 50 mg per dag. Minder kan niet; toch is de impact groot. Trap omhoog lokt duizelingen uit. Wandelen bij warm weer is een hel. Terwijl ik voor de constatering van de kwaal, dus ook zonder Tambocor makkelijk in de drie zomer maanden 1000 km wandelde ca. 30 km per dag. Vraag: Is er iemand die ook flink heeft moeten inleveren op zijn sportieve prestatie en hopelijk andere medicamenten heeft gekregen die deze negatieve effecten voorkomen?

  19. art ·

    Hallo, Mijn naam is Bart en ik ben 46 jaar. Wat en verhalen… en zo zeer herkenbaar. Sinds enkele jaren heb ik last van hartoverslagen. Het begon met kleine aanvallen en vervolgens maanden geen last meer. Nu sinds 2 maanden zijn de overslagen terug in alle hevigheid. Ik ben erg angstig erdoor. Ook heb ik veel last van mijn darmen en ingewanden. Het gekke is dat als ik ga liggen de overslagen verdwijnen. 3 jaar geleden ben ik bij een cardioloog geweest. Daar heb ik een slechte ervaring gehad. Tijdens de onderzoeken die totaal 3 maanden in beslag namen heeft de cardioloog na een echo een diagnose gesteld. Ik zou een aneurysma hebben van de aorta. Dat was een klap voor me en ik zou voor verder onderzoek een MRI scan moeten ondergaan. 2 maanden heb ik geleefd met een enorme angst en een diagnose die niet erg rooskleurig was. Na de MRI scan heb ik nog 3 weken moeten wachten op de uitslag. Er bleek niets aan de hand te zijn. Waarschijnlijk was de diameter van de aorta verkeerd opgemeten tijdens het echo-onderzoek. De MRI wees uit dat er absoluut geen aneurysma was en de aorta zag er heel goed uit. Vanaf dat moment heb ik veel last van hartklachten en overslagen. Nu sinds 8 weken weer. Soms wel 30 per minuut. Mijn ademhaling is vaak ontregeld, ik ben erg angstig. De homeopathisch arts waar ik onder behandeling ben geeft aan dat er niets met mijn hart aan de hand is. Toch voel ik de overslagen zo extreem dat ik eigenlijk continu twijfel. Sinds een paar weken wordt ik ook duizelig en krijg evenwichtsstoornissen. De cardioloog heeft drie jaar geleden ook al aangegeven dat de overslagen goedaardig waren. Soms denk ik dat ik continu aan het hyperventileren ben. Hoe ga ik hier vanaf komen ? De klachten zijn zo ernstig dat het mij belemmerd in mijn functioneren. Ik wordt er zelfs depressief van en heb weinig vertrouwen. Feitelijk begonnen de allereerste klachten toen ik 13 jaar was. Dus nu al 33 jaar. Toch helpt het lezen van jullie ervaringen. Zo veel herkenning en het maakt me bewust dat ik niet de enige ben… Ik hoop op betere tijden.

    • Annelies ·

      Hallo. Jaren geleden heb ik ook erg veel last gehad van hyperventilatie. Wat mij toen enorm goed geholpen heeft, zijn gesprekken met een psychologe. Dat klinkt misschien “drastisch”, maar vaak komt hyperventilatie voort van een negatieve gedachtemolen. Dat was bij mij alleszins toch zo. De gesprekken met de psychologe, hebben mij echt goed geholpen. Ik ben ervan af geraakt. Wanneer ik nu die extrasystoles voel, komt de hyperventilatie weer opzetten, wat alles natuurlijk nog erger maakt want door die hyperventilatie voel ik me dan benauwd worden enzovoort enzovoort… Maar gelukkig vind ik nu wel de juiste manier om terug kalm te worden.

      ·
    • Ien ·

      Jouw verhaal is exact het mijne. Ik weet hoe vermoeiend, frustrerend en verdrietig makend het is! Sterkte.

      ·
    • Danny ·

      Hallo Bart, En? Heb je er nog veel last van ES. Of is het al geminderd? Ik heb zelf ook veel extrasystolen. Was zomaar nieuwsgierig… :)

      ·
  20. Annelies ·

    Vorige week kreeg ik op m’n werk tijdens de middag plots last van mijn hart. Het leek alsof er een hartslag overgeslagen werd, gevolgd door een harde bonk die ik in mijn borstkas en/of mijn keel voelde. Dit duurde ongeveer een uur en deze overslagen en bonken kwamen snel na elkaar. Het was zeer hinderlijk een vooral heel beangstigend. Ik werk zelf in een ziekenhuis, dus toch maar even naar de dienst cardiologie gegaan. Daar maakten ze een hartfilmpje, maar dit duurde slechts een paar seconden en toen had ik het net niet. Er werd wel beslist om me een holter te laten dragen gedurende 24 uur. Gisteren ben ik bij de cardioloog geweest voor de resultaten. Er werd een echo gemaakt van mijn hart, en hierop was alles prima in orde. De holter test heeft echter aangetoond dat ik effectief last heb van hartoverslagen. De cardioloog zei dat dit totaal ongevaarlijk is. Dit is zeker en vast niet hetzelfde als een ritmestoornis. Ik zal moeten proberen ermee te leven. Als het te hinderlijk zou worden, kunnen ze een lichte betablokker voorschrijven, maar dat doen ze liever niet gezien mijn jonge leeftijd. Anders zit je voor de rest van je leven aan de medicatie voor je hart. Ik moet zeggen dat ik nu ernorm gerustgesteld ben. Ik raad iedereen met dit probleem aan om even langs te gaan bij een cardioloog.

    • Ivan ·

      Hey Annelies, Ik heb hiervoor al een paar keer iets geschreven, maar voeg er gauw nog effe iets aan toe. ik voel zelf een 100 a 200 tal keer per dag dat er iets overslaat aan mijn hart of dat er iets niet oké is. Het voelt alsof je een startmotor hebt die doordraait. De hartslag is op dat moment ook weg (voor 1 slag) aan de pols of hals. Onlangs heb ik ook een holter gedragen en daaruit kwam dat ik maar een miniem aantal extrasystolen had gehad die dag. Slechts 5.. en dan vraag ik me af wat ik dan al die andere keren voel. Niets ergs zeiden ze ook. Ik had het tijdens de fietsproef er effe kwaad mee. Voelde mijn hart meerdere keren overslaan. Het verslag van de cardioloog vermeldde later dat de fietsproef oké was gegaan. Raar zou je zeggen… Maar ik concludeer er ook uit dat je het aanvoelt alsof er heel wat fout is maar dat ze het uiteindelijk inschatten als ‘ongevaarlijk’. Tegenstrijdig… en na al die jaren probeer ik er nog steeds mee te leren leven. Dat is me een tijdje goed gelukt (jaren) maar het laatste half jaar neemt de bezorgdheid het weer over. Aangezien zo’n dingen komen en gaan in x maanden tijd hoop ik dat ik maar gauw weer een tijd kan doen zonder overslagen en dat ze weer eens weg zouden mogen blijven terwijl mijn hart dan TOCH lekker blijft kloppen tegelijk. Sterkte allemaal!

      ·
  21. Henk ·

    Hey Dylan, Ik herken jouw verhaal helemaal. Begonnen met een vervelende gebeurtenis, daarna alleen maar paniekaanvallen, hartkloppingen en chronische hyperventilatie. Vooral na een avondje drinken vooral last van. Constant die gedachtes. Nu bijna een jaar later gaat het weer prima, af en toe last. Kan nu gewoon een avondje drinken zonder de volgende dag gek te worden. Wat enorm hielp was afleiding zoeken de hele dag i.p.v. op een bank te hangen. Ook tijdens hartkloppingen of hyperventilatie positieve gedachten dat het gewoon over een half uurtje weer over is i.p.v. doodgaan helpt enorm. Of het ooit zoals voor de angstperiode wordt geen idee maar het gaat i.i.g. beter. Ik wil even een aanvulling geven op jouw tip over triggerpunten: zodra deze triggerpunten bekend zijn, zoek ze juist op. Ga niet denken ik ga nooit meer drinken want dan word ik gek, maar ga juist lekker een avondje drinken en dan wen je er vanzelf weer aan dat je helemaal niet dood gaat. Mijn ervaring is juist dat het erger wordt als die situaties vermeden worden. Het is wel vallen en opstaan, maar steeds een stukje sterker opstaan.

  22. Simone ·

    Hallo allemaal, Ik weet niet zeker of het ES is, maar het lijkt er wel op. Zou namelijk ook niet weten wat het anders is. Ik wil graag willen weten of er meerdere mensen zijn die dit gevoel kennen. Bijna iedereen heeft het over het overslaan van het hart en het ook zo voelen, maar ik voel een soort “tik” in m’n keel. Waarbij lijkt dat m’n adem even stokt. Herkent iemand dit? Groeten, Simone

    • Lex ·

      Hoi Simone, Ik herken dit verschijnsel ook… Ook de onderstaande symptomen en varianten zijn herkenbaar. Daarnaast ben ik aan het einde van de werkdag behoorlijk moe. Ga dan op de bank/bed liggen en binnen vijf minuten voel ik de ES eventjes, en daarna ben ik 15 tot 20 minuten volledig onder zeil… Ben nu voorzichtig een beetje aan het sporten gegaan. Ik weet niet of dit herkenbaar voorkomt voor anderen hier, maar die vermoeidheid vindt ik het ergst. Iemand hier ervaring mee?

      ·
    • Daisy ·

      Hoi Simone, Ik wilde graag eventjes reageren hierop omdat ik de klacht heel erg herken en er zelf ook veel last van heb. Ben nu inmiddels 18, maar heb de extrasystolen al bijna een jaar. Ik heb dan ook erg ‘t gevoel alsof me hart ff niet meer klopt en er iets na me keel schiet. Ik heb 2 keer een hartkastje gehad voor een week, heb 4 dagen in het ziekenhuis gelegen en heb allerlei testen en hartecho’s gehad waar niks op te vinden was. Nog steeds heb ik er last van en soms wel een paar keer achter elkaar, wat zeer beangstigend is. Groetjes, Daisy

      ·
    • frommeltje ·

      Precies, alsof er iets naar je keel schiet en daarna een mega BOEM, voelt erg vervelend, ik heb het op dit moment de hele dag door, erg naar. Als je nog niet naar de cardioloog bent geweest, zou ik het wel even laten checken. Als het ES is, relax dan maar, kan geen kwaad, voelt alleen erg rot.

      ·
  23. Rien ·

    Hallo, Ik heb ook al vanaf mijn twintigste last van extrasystolen, ben nu 55. Eerst was het voornamelijk in rust, maar nu vooral tijdens de warming-up als ik aan het sporten ben. Ik slik ook regelmatig magnesium, wat wel degelijk helpt! In het begin van het sporten voel ik een paar harde dreunen, daar zit je dan op te wachten, en vervolgens heb ik er geen last meer van tijdens het sporten. Wie herkent dit verschijnsel?

    • Wil ·

      Zeker herkenbaar. Ben duurloper (marathons) met een rusthartslag die tot 30 kan zakken. Bij het begin van het lopen is de hartslag wat hoger en niet stabiel, kan ook zweetaanval krijgen en soms tunnelzicht. Heb zelfs een andere hartslagmeter gekocht omdat de polar vreemde pieken had. Blijkt toch echt het hart te zijn. Vooral in rust regelmatig overslag gevolgd door een zeer zware slag. Bij inspanning blijkbaar ook maar dat voel ik niet (bleek tijdens een inspanningstest).

      ·
  24. Dylan ·

    Beste lotgenoten, hopelijk kan ik jullie assisteren met mijn ervaringen en hoe ik het heb omgezet van zware paniekaanvallen naar acceptatie en weinig hinder. Inmiddels ben ik 27 en heb er nu 9 jaar last van. Het is bij mij ontstaan door een vervelende gebeurtenis in mijn leven wat een extreem heftige paniekaanval uitlokte, vanaf dat moment was het een spiraal die jaren lang naar beneden liep. Tegenwoordig heb ik in zijn geheel geen paniekaanvallen meer en zijn de verschillende type overslagen flink verminderd (soms maanden nergens meer last van). Zelf heb ik een 4 tal “type” overslagen (die ik zelf benoemd heb), de zware slag, de aanhoudende flutter, aanhoudende hartbonzen en de hyperactieve aanval. Zware slag: voelt zoals verwacht als een zware slag op de borst, meestal maar éénmaal. Hiervan schrik ik nog altijd (ik verwacht ook niet dat ik er ooit aan zal wennen). Deze slag krijg ik meestal juist als ik helemaal niets doe, met name als ik rustig op mijn werk bezig ben of thuis tv aan het kijken ben. De aanhoudende flutter: hierbij slaat hij steeds even over dan weer een paar slagen normaal dan weer een extra slag enz. dit kan soms uren aanhouden. Deze vorm heb ik vrijwel nooit meer maar kreeg ik bijna vaak als ik in bed lag en dan bij de inademing. Wat weer zorgde voor een slechte nachtrust en schrikmomenten bij het in slaap vallen. De aanhoudende hartbonzen: hierbij gaat mijn hart heel erg snel en slaat soms over (weer bij de inademing). Deze vorm krijg ik alleen als ik tijdens het sporten over mijn limiet ga. Ik voel het aankomen, als ik dan doorga blijft mijn hart hangen en komt het niet tot rust. Ik moet dan gewoon rustig gaan zitten en een minuut of 10 wachten. Na deze aanval moet ik helaas stoppen met sporten anders blijft het terugkomen. De hyperactieve aanval: is veruit de vervelendste, bij deze gaat mijn hart gedurende een seconde of 3 tekeer als een beest. Het voelt heel beangstigend maar na die paar seconden is het ook weer helemaal weg. Inmiddels ben ik bij 3 verschillende cardiologen geweest en 2 huisartsen. Meerdere tests gekregen, denk hierbij b.v. aan een echo, fietstest, ECG, bloedafname enz. enz. Daar kwam helemaal niets uit (enerzijds was ik natuurlijk blij anderzijds blijf je zitten met de klachten). Door zelf te kijken wat er mogelijk was om het te verbeteren heb ik in ieder geval een paar triggerpunten gevonden. 1. stress of sterke emoties (dat lees ik ook bij iedereen terugkomen, ook als ik heel blij wordt kan ik het krijgen) 2. te weinig slaap 3. koffie, thee, etc. 4. een volle maag, 5. slechte conditie en 6. mijn ademhaling.Vooral punt 4 en 6 was een keerpunt, door licht te eten heb ik er gewoon een stuk minder last van en te ademen ipv in te houden werkt. Ik heb namelijk de nijging om bij het bukken of tillen mijn adem vast te houden wat juist extra slagen uitlokt. Door goed door te ademen (niet te snel of te langzaam) gaat het een stuk beter. Zo kan ik bijv. rustig een avondje goed doordrinken met mijn vrienden, tijdens het drinken zelden tot nooit last. De dag erna weet ik gewoon dat ik een slechte dag ga hebben, ik heb meer last van mijn hart en mijn gedachten zijn ook een stuk donkerder. Na nog een goede nachtrust (2 dagen na het drinken dus) voel ik met altijd weer de oude. Mijn tip is: probeer te achterhalen wat jou triggerpunten zijn om hier gehoor aan te geven.

    • ela ·

      Wow Dylan, wat jij zegt heb ik precies! Ook die verschillende soorten van hyper, super snel achter elkaar, een harde bons en vooral die paar sec. Achter elkaar is het engst… Op dat moment denk ik echt: Ik heb een hartaanval! Maar ook ik ben meerdere keren onderzocht en alles was goed. Ik heb het vaak bij sporten, dan slaat ie vaak over en moet ik echt even diep in en uit ademen en water drinken. Vooral je gedachte vasthouden dat er niets ergs is helpt het best. Maar toch is dat super moeilijk! Soms denk ik, ja maar dit keer is het wel heel erg. Ik heb het trouwens ook sneller als het heel warm weer is. Dit soort ervaringen lezen helpt bij mij ook heel erg. Het is echt een veelvoorkomend dingetje waar veel mensen last van hebben en wat dus niet gevaarlijk is. Ik probeer dat zelf ook vast te houden. :)

      ·
    • Ter ·

      Hey, Ik heb sinds ‘n paar weken last van overslagen. Ik herken me in jouw verhaal… Paniek, slapeloze nachten… Had een afspraak gemaakt met de cardioloog. Echo van het hart gemaakt, maar alles zag er prima uit! Fietstest gedaan, maar alles ging goed. Totdat ik in rust moest komen, toen kwamen er een paar runs naar boven… De cardioloog stelde voor om een EFO-onderzoek (elektrofysiologisch kijkoperatie) te doen, waarbij ze via mijn lies naar het hart gaan… En zo een litteken zetten op de plaats waar de extraslag zit. Heb het toch niet laten doen omdat ik nog jong ben en dacht dat het vanzelf wel over zou gaan. Maar helaas heb ik nog altijd last van extarsystolen. De ene dag meer en de ander dag weer geen last. Ik denk dat stress een grote rol speelt in extrasystolie. Heb Lodixal gekregen, maar word er slaperig van, dus ben ermee gestopt!

      ·
  25. Imene ·

    Hallo allemaal, ik heb na een lange tijd gister nacht ook weer last gehad van overslagen wat toch wel weer even beangstigend was. Ik heb daarbij ook een paniekaanval gehad en constant in een houding gelegen omdat ik bang was dat het anders erger zou worden. Ik heb het een aantal jaar geleden ook vaak gehad gepaard met hyperventilatie en ik heb me er toen toch overheen kunnen zetten. Ik had zoiets van als ik val dan val ik maar neer want ik was zo moe van die strijd elke dag die angst weer te beleven en bang was niets meer te kunnen doen. Door die gedachtegang elke dag en door gewoon dingen te doen en er zo min mogelijk aan te denken heb ik er jaren geen last meer van gehad. Het is de angst en stress wat het erger maakt. Ik wens iedereen veel sterkte en probeer vooral te ontspannen en stress te vermijden. Groetjes Imene

  26. Nathalie ·

    Ik kreeg nu medicatie Lodixal. Ik ben wat bang om er mee te starten. Iemand ervaring hiermee? Ik zou het enkel mogen nemen als ik het heb. Momenteel na 2 goede maanden heel veel last.

  27. Bert ·

    Hallo, Ik heb 5 jaar geleden last gekregen van ES, ik heb daar medicijnen voor, namelijk Nebivolol, en dat het hielp tot 2 weken geleden ik op mijn werk zat en vreselijk last kreeg van ES. Ik ben per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Ik had 20 overslagen per minuut en dat al een uur lang. Heb 24 uur lang een holter gehad, en moet 7 april naar de cardioloog. Ik ben benieuwd. Ik word zo vreselijk moe van die overslagen en het is ook niet goed voor je zelfvertrouwen.

    • Lunet ·

      Hoi. Heb er zelf momenteel ook weer last van. Vervelend, vooral met slapen. Heb hiervoor medicijnen gehad. Vreselijk, erger dan de kwaal. Een medicijn dat je hart gaat reguleren is geen optie, zeker niet op de lange termijn. Gezond leven, stress vermijden en je niet te veel zorgen maken, dat is de beste remedie voor extrasystolen.

      ·
    • Anne ·

      Hoi Bert, hoe is het afgelopen bij de cardioloog?

      ·
    • Ivan ·

      Vandaag deed ik een fietsproef bij de cardioloog en die was niet goed. Gewoonlijk was er niets of niet veel te zien maar nu waren er meerdere extrasystolen tijdens de inspanning. Ik denk dat ik het op 6 momenten gevoeld heb of zo. Na die fietsproef heb ik nog meer ES gehad vandaag. Eens de dag ermee begint gaat het vaak zo door ook. Het beste wordt het na gewoon een nacht goed te slapen, vind ik. Ik moet over twee dagen 24 uren met een holter lopen om na te kijken of het vaak voorkomt en hoe kort ze soms zoal op elkaar volgen. ik voel me vandaag nogal duizelig. Geen idee of dat een gevolg is van de fietsproef. Zou al uit mijn lijf moeten zijn… Misschien gaat de medicatie ondertussen wat te hard werken en loop ik met een lage bloeddruk zonder het te weten. Net als wat hiervoor al geschreven is : ik heb ook het idee dat veel ES samengaan met ofwel stress , ofwel ergens een ontsteking in je lichaam, griep of verkoudheid, de houding die je aanneemt edm. Op de linker zijde gaan liggen doet me precies geen goed. Enkele keren diep in en uitademen helpt ook. Stress kan je beter vermijden. Ik heb bv ook last van snelle hartslag als ik in het vliegtuig zit.

      ·
    • Bert ·

      Hallo Anne, Ik had 3% overslagen, pas bij 25% is het gevaarlijk. Ik krijg 19 mei een fietstest en een echo, dus benieuwd wat dat oplevert. Mijn kaliumgehalte is aan de lage kant, wat volgens de cardioloog de overslagen kan veroorzaken, dus ik zit aan de tomaten en de bananen.

      ·
    • Anne ·

      Ahh, kaliumtekort dus. En als je bij 3% al zoveel last hebt van extrasystolen, vraag ik me af wat het in de praktijk betekent 25% last te hebben! Pffft. Hier heb je nog wat tips: Veel voedingsmiddelen bevatten kalium. Daarom levert een gezond en gevarieerd dieet voldoende kalium op. Kalium komt vooral voor in groente en fruit (citrusvruchten, meloen, bananen, kiwi’s, pruimen, en abrikozen), aardappelen, vlees en vis. Zalm, kabeljauw, bot, en sardines zijn goede bronnen van kalium. Het mineraal komt ook in brood, melk en noten voor. Sojaproducten en vegetarische hamburgers zijn ook goede bronnen van kalium. Ik had een tekort toen ik plaspillen slikte. Ik voelde me steeds heel akelig toen. Ben je nu wat opgelucht en moet je nog terugkomen?

      ·
    • Anne ·

      Dom Bert, niet goed gelezen. Ik lees je berichtje nog eens en zie dat je terug moet voor een echo en fietstest. Sorry.

      ·
    • Patricia Brusselmans ·

      Heb ES sinds mijn 20e en ben nu 58 jaar. Sinds 3 jaar neem ik hiervoor medicatie omdat ik meerdere paniekaanvallen kreeg door de ES. Het werd een vicieuze cirkel: extrasystolen, paniekaanvallen, slecht slapen en zo telkens opnieuw. De ES kwamen nog zelden, plusminus 1 keer in de maand. Sinds vorige maand meerdere keren. Gisteravond met vrienden relaxt uit gaan eten en oeps, gedaan met eten, want daar waren ze… verschillende na mekaar. Ik kreeg er bovenop een paniekaanval; niet prettig voor mezelf, maar ook niet voor de andere tafelgenoten. Want die mensen tonen begrip, maar weten niet wat dat precies met een mens doet. Het is toch niet gevaarlijk, leer ermee om te gaan zeggen ze dan. En terecht, maar soms lukt het me niet. Ik ben content dat ik hier even mijn ei kwijt kon. Nog een fijne zondag!

      ·
    • Anne ·

      Hoi Patricia, Heb jij tijdens zo’n aanval van extrasystolen dan ook een beduidend hogere hartslag? Ik was zaterdagavond weer de klos. Ik lag net op bed en ja hoor, boemderdeboem. Ik had wat toastjes gegeten en blijkbaar zat er iets in de salade dat de boel getriggerd had. Het duurde een uur, ik probeerde me niet te focussen op die fanfare in mijn borstkas, geen pols te tellen, word je alleen maar nog onrustiger van. En inmiddels langzaam in en langzaam uit te ademen. Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen, maar gisteren toch nog een onrustige dag gehad. Gisteravond mijn bètablokker iets vroeger op de avond ingenomen, maar mijn hartslag bleef toch hoger dan gebruikelijk. En mijn bloeddruk dus ook. Pffft…

      ·
  28. Anne ·

    Hoi lotgenoten, hier ook een systolenmeisje. Het begon al tijdens mijn puberteit, huisarts stelde me gerust. Tijdens zwangerschappen flakkerde het op en nu tijdens mijn overgang ook. Dus ik vermoed dat hormonen er ook mee te maken hebben. Maar het was behapbaar. Nu heb ik een zeer traumatisch voorval achter de rug, inmiddels heb ik een langdurige ziekte en is het getriggerd door een medicijn. Ik zit dus in een spiraal naar beneden, blergh! Ik vecht tegen de gevoelens van angst en paniek, probeer zoveel mogelijk mijn dagritme en gewone werkzaamheden te volbrengen. Ik vermijd de bekende triggers, zoals bepaalde E nummers, maar stress zoek je niet op, dat overkomt je vaak. Ik merk dat het juist niet in de stressvolle periode is, maar altijd een tijd daarna pas. Vandaar dat je het dan niet altijd verbindt. Ik denk dat het zo beangstigend is omdat je hart de motor is van je bestaan, letterlijk. Houdt die ermee op, staat het stil. Als mijn bloeddruk hoger is, voornamelijk mijn onderbloeddruk, zijn de systoles heviger en treden vaker op. Ik heb bloeddrukmedicatie, Carvedilol en een halve plastablet. En ik slik magnesium (celzouten), maar dat duurt langer voordat je het merkt. Sterkte iedereen!

  29. Matthijs ·

    De situaties waarbij de overslag bij mij ontstaat zijn: – De avond na alcoholgebruik. Als ik op zaterdagavond een feestje heb gehad met behoorlijk wat alcohol, dan slaap ik zondagavond erg slecht omdat mijn hart onrustig is en af en toe overslaat. Een goede remedie is twee glazen alcohol nemen voor je gaat slapen. Dit is een vreemde oplossing, maar ik denk dat de overgang van niet-wel-niet alcohol drinken te groot is. – Ik heb daarnaast last van een overslag bij een conflictsituatie wanneer ik heel boos ben of onrechtvaardig behandeld wordt. Dan krijg ik enorme stress en ik heb gemerkt dat ik dan ook nog eens mijn adem inhoud. Grote klappen zijn het gevolg, waardoor ik me niet eens meer op het gesprek kan concentreren. – Ik heb vroeger gerookt en dan ontstonden dezelfde klachten bij inspanning direct na het roken. Al met al lijkt het met zuurstofgebrek of CO2 overschot te maken te hebben in combinatie met stress en/of nicotine/alcohol maar ook cafeïne en helpt de tip: trage ademhaling, waarbij je héél langzaam inademt en uitademt (+/- 7 keer per minuut) werkzaam zou kunnen zijn bij extrasystolie.

  30. Magreet ·

    Het lezen van alle reacties werkt geruststellend en leert me dat een dergelijk forum veel nut heeft. Ik heb sinds 1993 last van VES in een wisselende mate. Er gaan periodes voorbij van soms wel een jaar dat ik er nagenoeg geen last van heb. Het weten wat het is werkt bij mij heel geruststellend, maar iedere keer als het weer de kop op steekt merk ik dat ik me toch weer ongerust maak. Zoals ook nu weer. Op dit moment ben ik in de bergen in Zwitserland en heb, naast kortademigheid, heel veel last van extrasystolen, vooral ‘s nachts. Zou het kunnen dat het verblijven in een omgeving met ijlere lucht de extrasystolen weer aanwakkert?

    • Frits Beulen ·

      Als ik in een bergachtig gebied ben, dan heb ik na een dag of drie meer hartoverslagen dan thuis in Nederland. Thuis heb ik er ook weleens last van.

      ·
    • Paul ·

      De hoogte waarop je je bevindt beïnvloedt allerlei fysiologische mechanismen. De luchtdruk halveert namelijk bij iedere +/- 5.500 meter qua verblijfshoogte. Ook de zuurstof die je inademt halveert bij iedere stap, dus naarmate je hoger komt, kan uiteindelijk een zuurstoftekort optreden. Je lichaam zal op den duur acclimatiseren door extra rode bloedcellen aan te maken, maar het kan enkele weken duren voordat je lichaam gewend is aan het hoogteverschil. Tot die tijd kunnen er veranderingen optreden in je bloedvaten, vochthuishouding, hartlongfunctie, bloeddruk, hartritme etc. Wellicht dat ook je extrasystolen te maken hebben met hoogteziekte c.q. hypobaropathie? Groeten, Paul

      ·
    • Lunet ·

      Hoi Margreet, Mijn situatie is gelijk aan de jouwe. Momenteel zijn de extrasystolen weer begonnen na een periode met stress en weinig slaap. Denk dat de oorzaak bij een ieder verschillend is. Overdag soms geen last, dan begint het weer. Ga er vanuit dat het weer over gaat. Beslist geen medicatie. Heel enkel, ook bij klachtenvrij, plots een hele reeks extrasystolen, snel en onregelmatig na elkaar. Stopt na enkele seconden. Tja, ons hart is ook een spier en gevoelig voor oorzaken van buitenaf.

      ·
  31. Leo ·

    Goed te horen dat er lotgenoten zijn. Ik zit al een ruim een half jaar in de medische molen. Huisarts en de cardioloog. Je kent het wel hartfilmpje, echo, fietsen. De extrasystolen zijn inderdaad geconstateerd, maar “u kunt er 120 mee worden” wordt er dan gezegd. En ik zit nu aan de Sotalol. Helaas de laatste weken zonder resultaat. Ik wordt er gek van en het beheerst mijn dag. ‘s Nachts pas laat in slaap vallen en ‘s morgens wordt je doodmoe wakker. ‘s Morgens heb ik het minste last maar in de loop van de middag komen de systolen in alle hevigheid terug. Ik heb ook geëxperimenteerd om een tijdje helemaal geen koffie te drinken. De extrasystolen worden er niet minder om. Ga vanmiddag naar de (een andere) cardioloog omdat mijn eigen cardioloog geen tijd heeft. Ben ik eigenlijk wel blij mee, misschien heeft hij een andere kijk op de klachten. Wordt vervolgd…

    • Piet ·

      Hallo iedereen, Ook ik heb al enkele jaren hartritmestoornissen. Diagnose: supraventriculaire tachycardie met runs van 4 sec met een hartslag van 186. Af en toe kom ik s morgens wakker door welgeteld 4 keiharde, snelle hartslagen. Denk dan altijd, heb ik nu gedroomd of wat? Kijkoperatie via lies 3 jaar geleden uitgevoerd, er was geen ablatie nodig, de prof kon niets uitlokken en ze zijn echt tot het maximum gegaan. Dus geen ablatie nodig. Wat ik al altijd meegegeven heb aan de huisdokter, cardioloog en professor is dat ik al altijd het gevoel heb dat er een verband is met mijn maag. Heb last van reflux en oprispingen. Ik heb bevestigd gekregen dat dit spasmen veroorzaakt aan de uitgang van de slokdarm, die natuurlijk juist achter en tegen de linker voorkamer ligt. Dit is bij mij hoogstwaarschijnlijk de boosdoener. Ik moet dus Pantomed nemen voor de maag en opletten wat en wanneer ik eet. Ik mag vooral niet kort na mijn eten gaan liggen of half zittende houding aannemen of het zit er knal op. Heb anders nog nooit medicatie gekregen voor het hart. Alleen bloedverdunners maar die verergerden de symptomen alleen maar. Hopelijk is iemand hier mee geholpen. Mag wel geen zware fysieke krachttraining meer doen want dit heeft te veel druk aan het hart en bloedvaten. Groeten, Piet

      ·
    • caro ·

      Tja, We zitten er allemaal mooi mee te kijken. Op dit moment beheersen de extrasystolen ook mijn leven. Ik denk eraan als ik wakker word, dom, want dan zijn ze er ook meteen. Afgelopen dinsdag ben ik begonnen met een hoge dosering magnesium, 3 dagen is het een stuk minder geweest, nu sinds gisteren weer heel erg. Rotgevoel al die overslagen! Ik ben echt mezelf niet meer, en ook al weet ik dat ze ongevaarlijk zijn, ik kan de extrasystolen niet negeren. Ik hoor graag hoe jullie dit doen!

      ·
    • Matthijs ·

      Sporten helpt bij mij, dat zorgt voor ontspanning door inspanning. Hardlopen, wielrennen, zwemmen. In ieder geval een duursport die voor een flinke belasting van je hart zorgt. Daarna nog even een sauna pakken of een warme douche en dan lekker even tot rust komen met de focus op je ademhaling. Als je gedachten afdwalen, opnieuw focussen op je ademhaling. mindfulness heet dat ook wel. Je komt zo tot rust. Stress verdwijnt als sneeuw voor de zon en je hartoverslagen ook. Ligt het niet in stress, dan kun je je richten richten op de genotsmiddelen: cafeïne, alcohol, nicotine, suiker etc. Drink/rook met mate, maar ontneem jezelf niet alle lol! Dat zorgt juist weer voor stress! Als je 1 keer in de 2 weken op een avond een paar sigaretten rookt omdat je het lekker vindt, who cares! Volg je gevoel, anders rook je straks weer fulltime EN ben je gestrest!

      ·
    • Anje ·

      Hallo, Ik had ze ook en heb ademhalingsoefeningen gedaan. Als je in een regelmatig ritme 6 tot 7 keer per minuut ademhaalt, dan krijgen de longen gereguleerder zuurstof, dus het bloed wat door je hart stroomt ook. En je extrasystolen zullen verdwijnen. Inademen, even vasthouden, rustig uitademen, even vasthouden en weer inademen. Je zult het zien!

      ·
  32. Yvonne ·

    Ook ik heb al ruim 10 jaar last van extrasystolen en slik daar iedere morgen een bètablokker voor, 25 mg Atenolol. Dat gaat heel lang goed. Als ik het medicijn maar niet vergeet, want anders begint mijn hart zo rond 10.00 uur weer op hol te slaan. Maar ondanks dat ik de medicijnen op tijd neem heb ik de laatste dagen weer echt heel veel last. Wat de oorzaak daarvan is zou ik niet weten. Het komt altijd spontaan en verdwijnt meestal ook spontaan. Rustig in een hoekje gaan zitten zeg ik altijd. Of maar op tijd naar bed. Als het dan nog niet overgaat neem ik een Tambocor, dat is een ritmeregelaar, wat met een halfuurtje werkt. Ik ben inmiddels 56. Ik rook niet, drink zelden en probeer op tijd rust te nemen. Toch heb ik ruim een week veel last van extrasystolen en merk ik dat ik de laatste tijd geen energie heb om te sporten… Ik weet dat dit een periode is die vanzelf weer overgaat. Gewoon luisteren naar je lichaam… Sterkte lotgenoten! ;-)

  33. Oscar ·

    Hoi medelotgenoten, Ik heb net als zovelen van jullie hierboven beschreven hebben last van overslagen en ook zo af en toe zoals ik het zelf pleeg te zeggen een hart van een kolibrie (in rust een frequentie 120-150 slagen per minuut). Ben daarvoor vanzelfsprekend bij de huisarts geweest welke mij doorstuurde naar de cardioloog. Bloed laten prikken (is niets uitgekomen, waarden allemaal oké of zelfs uitstekend voor een 51-jarige, niet-rokende en matig alcohol-gebruikende man), vervolgens een fietsproef afgelegd, was ook goed en tijdens topbelasting gingen de extrasystolen helemaal weg! Dat is lekker om te weten! Diverse hartfilmpjes laten maken waarmee geconstateerd werd dat ik overslagen had, maar die niet gevaarlijk zijn, hooguit lastig. Heb bloeddrukverlagers voorgeschreven gekregen die mijn bloeddruk van 140 naar 120 hebben teruggebracht, maar niet merkbaar werkzaam zijn tegen de overslagen. Had de laatst vier dagen achter elkaar een heel onrustige/onregelmatige hartslag waar pas een einde aan kwam nadat ik een Tramadol geslikt had (in de huisapotheek vanwege rugproblemen). Na een dag kwamen de extrasystolen weer terug en dus weer een Tramadol genomen… vervolgens bleven de overslagen ruim een week weg of waren nauwelijks waarneembaar, wat ook wel prettig is. Ik realiseer mij dat Tramadol een niet ongevaarlijk medicijn is, want afhankelijkheid ligt op de loer en het heeft soms meer vervelende bijwerkingen, ik slaap er bijvoorbeeld heel licht door… maar dat neem ik voor lief om een tijdje van het gebonk in mijn borst af te zijn.

  34. Paul B. ·

    Beste allen, Zo lang ik mij kan herinneren, dat is zo’n 27-29 jaar, heb ik extrasystolen. Een lange periode heb ik er nooit bij stilgestaan; ik had ze gewoon. Mijn hartje groeide, zeiden mijn ouders. Sinds een jaar of 10 ben ik er steeds meer op gaan letten. Mijn hartje was op mijn 24e toch zeker wel uitgegroeid, zou je denken! Doordat ik op de extrasystolen ging letten, ging ik me er ook steeds meer zorgen over maken. En daardoor ging ik me inlezen over hartafwijkingen. En daardoor ging ik me nog meer zorgen maken, ondanks dat je overal kunt lezen dat extrasystolen in principe onschuldig zijn. Maar dat kan toch niet waar zijn? Je hart hoort in een onafgebroken, keurig sinusritme te kloppen en dat deed die van mij niet. Het internet zal er wel naast zitten, dacht ik. Ik vertrouwde het niet. Dus enkele jaren geleden ging ik met grote zorgen naar de huisarts die me na een bloedtest, een hartfilmpje/holter en een bloeddruktest vertelde dat er niets aan de hand was; de diagnose was extrasystolie en dat is volledig onschuldig. Ja maar dat kan toch niet waar zijn? Dus ging ik een second opinion halen bij een cardiologisch centrum. En ja hoor. Echo gemaakt, stresstest gedaan en wat was de uitkomst? “Meneer u kunt met dit hart wel 100 worden. Maakt u zich toch geen zorgen. Nu gaan we weer mensen onderzoeken die wel echt iets ernstigs mankeren.” Nou, ik opgelucht natuurlijk, want die specialisten die weten het wel. Dat opgeluchte gevoel duurde een week. Bij mij zegt mijn verstand dat de extrasystolen onschuldig zijn. Daar ben ik echt wel van overtuigd. Maar tegelijkertijd bekruipt me telkens opnieuw het irrationele gevoel ik stervende ben, en dat het een wonder zal zijn als ik de zon weer zal zien opkomen de volgende dag. Om de paar weken heb ik de neiging om weer in paniek te schieten. Dat valt bijna altijd samen met een toename van de extrasystolen, gek hè? Dan stroop ik het internet weer af op zoek naar lotgenoten, en het liefst lotgenoten die hier al heel lang last van hebben en nog niet dood zijn! Nou ja… Eigenlijk zocht ik dus een verhaal over iemand als mijzelf, besefte ik me vannacht. Ik ben 34 jaar oud, kerngezond, met al ruim een kwart eeuw dagelijks extrasystolen achter de rug. Wordt het makkelijker? Nee. Wordt het minder eng? Nee. Ga je er dood van? Niet als je hart verder gezond is. Ik ga dit bericht opslaan op mijn computer. Kan ik het lezen als ik weer eens in paniek raak. Hopelijk zie ik dan, net als nu, hoe ik me soms onnodig kan opwinden en hopelijk kan ik dan, net als nu, eventjes om mezelf lachen. Misschien jullie ook wel. Ik hoop het. Succes en sterkte, Paul B.

    • Ivan ·

      Ik herken je verhaal Paul. Iets in mij zegt ook dat dit niet normaal kan zijn. De cardioloog zei me dat, als je je er minder zorgen in maakt, je het ook minder gaat hebben. Ik ben recent nog bij een psycholoog geweest die me een heel verhaal deed over hoe je angst ontstaat , hoe je het zelf in stand houdt of conditioneert. Je krijgt angst voor een nieuwe aanval of slechte periode op den duur. En daarna ook angst voor de angst. Dat kan je leven een slechte kant opduwen, dus beter niet doen. Mij heeft het geholpen om het mechanisme van de angst en het ontstaan ervan te begrijpen. Zo kan ik een halt toeroepen aan onnodige angstgevoelens. En weer gewoon doorgaan met leven: dat hoop ik binnenkort ten volle weer te kunnen doen. Net als jij heb ik al een tweede en derde mening gevraagd en vinden ze ‘t allemaal onschuldig. Ik leef er al dik 20 jaar mee ook en hoop dat het zo nog lang doorgaat. :-)

      ·
    • Bos ·

      Toch bedankt. Voelt niet lekker.

      ·
  35. Bruno ·

    Ik ben 32 en heb recent last gekregen van extrasystolen. Nog nooit ben ik zo bang geweest dat er iets grondig mis was met mijn hart. Ik begon dingen op te zoeken op het internet en ben uiteindelijk naar de huisarts geweest. Blijkbaar hebben veel mensen last van extrasystolen. Ik ken nu bevestigen dat het voelt alsof je hart ermee ophoudt. Gelukkig is dat niet het geval en blijkt het alleen maar zeer vervelend te zijn. Ik heb er nu 4 dagen last van, bijna voortdurend. Ik hoop dat dit in periodes komt en gaat, of gewoon niet meer terugkeert, want het is inderdaad vervelend. Ik hoop ook dat dit geen gevolgen heeft voor eventuele operaties want er staan er mij twee te wachten aan mijn knieën, als gevolg van te veel te sporten…

    • Jan ·

      Hallo Bruno, Ik ken jouw gevoel. Bij mij is het in oktober 2013 begonnen. Dit na een zeer stressvolle periode. Ik kan bevestigen dat veel mensen hier last van hebben. Ook mensen die het niet eens voelen, maar wel hebben. Ik raakte net zoals jij min of meer in paniek toen ik het kreeg en heb net zoals jij het hele internet afgestruind van help, wat is dit voor engs. Ook naar de dokter geweest en ECG gehad. Hieruit kreeg ik bevestigd, dat het extrasystolen waren. Van oktober 2013 tot en met januari 2014 heb ik hier enorm last van gehad, maar ik wist na de diagnose dat het geen kwaad kon. Je wilt het eerst niet geloven maar het is echt zo. Nu. vanaf februari 2014 heb ik hier niet of nauwelijks last meer van. Ik heb het een plaatsje gegeven en loop nu zelfs nog fitter en nagenoeg zonder stress op deze wereld rond. Veel bewegen en negeren en zorgen dat je de oorzaken wegneemt is mijn motto. Nu ik geen stress meer heb en in rustiger vaarwater ben gekomen, kan ik zeggen pfieuw, extrasystole je ben een naar iets. Je hebt mijn leven ff vergald, maar je krijgt mij niet meer gek. Ik slik vanaf oktober 2013 magnesium-citraat, vitamine C 1000 mg en granaatappel. Het heeft denk ik mij mee geholpen, om die extrasystole onder controle te krijgen, maar ik ben meer overtuigd dat wanneer je het een plaatsje geeft en je kwaal accepteert, je er zeker veel minder last van zult krijgen. Ik althans ben weer nagenoeg vrij van de extrasystolen. Dit dat ik dit eerst elke dag echt elke minuut wel van dit rotbonken wel had. Je voelt je en het leek wel dat je hart elke minuut wel drie a vier keer leek stil te staan. Nu is het gereduceerd tot een vijftigtal op een dag. Dus alle lezers kop op. Er zijn zat mensen die het hebben en dat is ook weer een gerust stelling. Komt het weer, dan weet ik dat er ook perioden zullen zijn dat je er niet of nauwelijks last van zult hebben. Ga je er niet op fixeren, want dan verergert het alleen maar. Groet van een herkenner, Jan

      ·
  36. elleke ·

    Hallo, Ik ben 20 jaar en heb sinds een jaar of 5 last van ventriculaire extrastylosen. Eerst was het een paar keer per week, maar het laatste anderhalf jaar de hele dag door! Continu een hartslag van tussen de 140 en 180 slagen per minuut, in rust. Bloeddruk van rond de 200. Deze diagnose heeft me niet verder geholpen, alleen bevestigd wat ik zelf al had bedacht.

  37. kaat ·

    Hoi allemaal, Ik ben 26 jaar. Kreeg 3 jaar geleden opeens na het sporten last van hartritmestoornissen. Regelmatig kwamen ze terug bij inspanning (mijn hart sloeg op zo’n moment rond de 220 slagen per minuut en dit tussen de 5 min. en een uur lang). Na veel onderzoeken en holters werd helaas de oorzaak niet gevonden. Uiteindelijk 2 ablaties gehad waarvan de 2e succesvol was; ik kan alles weer doen en heb geen last meer gehad van stoornissen! Dat was het goede nieuws; echter heb ik nu zeer regelmatig dat mijn hart voor mijn gevoel vrij heftig overslaat. Ik merk het voornamelijk als ik in bed lig. Het paniekgevoel dat ik had tijdens mijn stoornissen was eindelijk afgenomen door de succesvolle ablaties, maar ik merk dat het nu weer langzaamaan terugkomt door deze overslagen… Het schijnt normaal te zijn de 1e periode na de ablatie, maar inmiddels is deze al een halfjaar geleden. Iemand eenzelfde ervaring? Gr. Kaat

    • Christophe ·

      Beste Kaat, Ikzelf heb nu al 5 a 6 jaar geleden een ablatie gehad. Ik had ook een stoornis van het hartritme, net als u van 220 slagen per minuut. Ik had dan ook net als u last van extrasystolen, soms heel hevig. Om de 3 slagen had ik soms een overslag, heel beangstigend. Ik ben nu 29 en heb nog steeds extrasystolen, maar in veel mindere mate dan vroeger. Je leert er ergens wel mee leven, maar het blijft zo vervelend!

      ·
  38. Krista ·

    Wat ben ik blij jullie ervaringen te lezen! Ik ben 42 jaar en heb sinds 3 maanden opeens last van ventriculaire extrasystolen… en niet zo’n beetje ook! De hele dag door, wel met pauzes tussendoor, maar toch… Bij de cardioloog geweest en hij heeft de extrasystolen gezien (zelfs met meerdere doubletten!). Maar de tests waren verder allemaal oké (bloed, echo, etc.). Dus dan maar aan de bètablokkers… Maar ook dat helpt niet echt. Ik kreeg de extrasystolen eerst met name in rust, maar sinds een week ook als ik een trap oploop of een stukje fiets… Dat baart mij wel enorme zorgen… Ook ik heb een rare tijd achter de rug waarin veel gebeurd is, dus zullen stress en emoties wel de oorzaak zijn, in combinatie met erfelijke belasting (mijn moeder heeft het namelijk ook). Ik heb het gevoel dat de specialisten en artsen er zelf niet echt veel aan doen en er geen raad mee weten, want al mijn kreten om hulp (omdat ik me zorgen maak, en ook die zorgen geven natuurlijk weer stress) blijven onbeantwoord. Na vandaag een beetje emotioneel te zijn ingestort, omdat ik echt ten einde raad was, wil ik de bètablokker af gaan bouwen (huisarts was het ermee eens) en het met natuurlijk magnesium oplossen. Heeft iemand daar ervaring mee? De ademhalingstips van jullie. die ga ik zeker ook meenemen daarin! Pfff… wat fijn dat ik hier bij lotgenoten terecht kan met mijn verhaal! Groetjes en ik zie jullie reactie heel graag tegemoet! Groeten, Krista

    • Ellen ·

      Hey Krista, Een aantal jaar geleden (ik ben nu 37) had ik ook heel veel last van die extrasystoles. Dit tot 10 à 14 keer direct achter elkaar, zonder tussenpauze. En dat meerdere malen per dag. Nu kan ik dit perfect onder controle houden door magnesium in te nemen. Ik ben hier héél tevreden over! Groeten, Ellen

      ·
  39. Ted Groentjes ·

    Ik ben 50 jaar en heb ook de extrasystolen. Ik was ook bang in het begin. Heb ze sinds anderhalf jaar. Ben tot 3 keer bij mijn huisarts geweest omdat ik me onzeker voelde. Er is niets aan de hand en het hartfilmpje was goed. De extrasystolen treden bv. nu op als ik hard fiets en dan voor een stoplicht sta. Bij het stoplicht doemt het eventjes op met 2 a 3 ‘bonzen’. Het kan ook als je zit of in je bed ligt. Dan is er ook soms een ‘fout’ bonsje. Merk ook heel soms (minder dan één keer per maand) duurt het even langer voordat de bons komt. Je hart slaat dan bv.60 slagen per minuut. Bij een extrasystole slaat hij slag (0 seconden), zachte slag (0,5 seconde) dan een slag niet na 1 1/2 seconde (2 seconden), maar na ruim 2 seconden (kleine 3 seconden). Dat de eerste slag (de bons nog een kleine seconde later komt). Je ‘wacht’ dan op de volgende slag (tussen haakjes de totale tijd). Er is geen sprake van pijn of verkramping.

  40. Anje ·

    Hallo aan allemaal! Ik heb zelf ook last gehad van extrasystolen; werd er helemaal gek van. ‘s Nachts niet kunnen slapen, pols voelen en ja hoor, iedere keer weer die overslag. Ik werd er helemaal benauwd van. Naar de spoed hartbewaking, ECG, draadjes, bloedonderzoek: alles oké. Ben erover gaan lezen op het internet en ik ben begonnen met me te concentreren op een goede ADEMHALING. Probeer 6 tot 7 ademhalingen per minuut te maken. Adem niet TE langzaam in, wacht 2 seconden, en adem langzaam en ontspannen uit. Wacht 2 seconden en adem dan weer rustig maar actief weer in etc. etc. Terwijl je dit doet, beginnend bij je tenen, span je spieren aan tijdens het inademen en ontspan terwijl je uitademt. Ga zo van je tenen naar je kuiten, knieën, bovenbenen, buik, maag en zo je helemaal lijf langs. Spieren spannend en ontspannend. Maak hier een gewoonte van, de hele dag door. Bij mij zijn de extrasystolen verdwenen, mijn hart krijgt voldoende en met regelmaat zuurstof, mijn lijf is meer ontspannen en ik voel me beter. Probeer het! Resultaat is vrijwel onmiddellijk merkbaar. Als je googelt op “ademhalingsoefening test” komen er verschillende websites naar voren.

  41. sonja ·

    Ik heb al jaren last van overslaan van mijn hart, heb ook een ablatie gehad voor deze hartritmestoornis. Ik heb een tip voor iedereen die last heeft van snel opeenvolgende overslagen: Als je de eerste overslag hebt, geef je tegendruk; adem inhouden en persen, alsof je moet poepen en flink drukken. Een ambulancebroeder heeft me dat geleerd en het helpt echt!

  42. serkan ·

    Ik heb al bijna 12 jaar last van extrasystolen, dus lang genoeg. Ik heb het vaak als ik ga vliegen; heb namelijk paniek en angst om te vliegen, dan flipt mijn hart weer. En als ik ziek ben: griep etc. heb ik ze ook vaak, dus niks aan te doen. Zo leven, zo aanvaarden, geen keuze… Dood gaan we zeker op een dag. Veel sterkte voor iedereen. Take care! M.v.g. Serkan from België xxxx

    • Billy ·

      Ik heb precies ‘tzelfde man! Ik ben 29 en dit heb ik al vanaf 14e. Soms word je d’r gek van, van die extrasystolen.

      ·
  43. claudia ·

    Hallo allemaal, Ik ben Claudia, 28 jaar. Sinds dit jaar heb ik officieel de diagnose VES gekregen. Na een aantal tests, waaronder holter voor 24 uur en een kastje voor 3 maanden, kwam dit eruit. Ik zit op zo’n 10.000 overslagen per 24 uur. Er was dus geen twijfel over mogelijk dat het om extrasystolen ging en ik moest daarom een bètablokker nemen. Ik gebruik nu Sotalol (2x daags 2 stuks) en dit helpt al wel een flink stuk. Maar het is nog steeds erg vervelend. De cardioloog begon zelfs al over een operatie om iets weg te branden waardoor de extrasystolie minder zou moeten worden. Liever doet hij het niet, maar als het zo vervelend blijft is het wel een mogelijkheid. Ikzelf weet het niet. Ben telkens erg benauwd en krijg een drukkend gevoel op de borst. Krijg in juni weer een holter; ben benieuwd wat hij dan zegt. Groeten, Claudia

  44. Jan Systole ·

    Hallo allemaal, Nu heb ik sinds begin oktober 2013 last van extrasystolen. Gekomen door, weet ik 100% zeker, werkelijk een erg lange periode van superstress. Nu ik enigszins in rustiger vaarwater ben gekomen en nagenoeg stressvrij ben, heb ik als cadeau hier extrasystolen aan overgehouden. De actie die ik ondernam op de extrasystolen heb ik hierover op 28 november 2013 op dit forum verslag gedaan. Nu gaat het met de overslagen de ene dag beter dan de andere. Soms op een dag een vijftigtal en de andere keer zijn het er zo veel, dat ik ze niet wil tellen. Ik probeer deze vervelende rakkers nu te negeren, althans niet meer zoals in het begin heftig te reageren en beladen te doen. Nu ik het beestje bij naam kan noemen en weet dat een boel mensen hier last van hebben, heb ik deze vervelende rammel (vlinder) enigszins geaccepteerd. Wat mij erg helpt, om minder last (ik vergelijk het met vlindervleugels licht slaand tegen je borstkas) te hebben, is dat ik dagelijks een uur stevig loop en bij tijd en wijle ook ga joggen. Het is net of het hart door het sneller slaan en het vele bewegen, de extra slag niet meer weet op te wekken. Ik voel me gewoonweg nu ook veel fitter en kan alles beter overzien. Enkele uren nadat ik heb gelopen of gejogd en ben daarna in rust, dan voel ik ze weer opkomen. Het is na het lopen en/of joggen dan veel minder erg dan dat ik de hele dag niks lichamelijks uitvoer. Focus ik me op de extrasystole, dan lijkt het dat ik ze zelf ook kan opwekken. Dit is een bewijs dat je geest krachtig is. Het zij in positieve en in ons geval door hier veel aan te denken ook in negatieve zin. Wat me ook opvalt is, wanneer ik met iemand gezellig zit te praten, of afgeleid wordt, dat ik er dan helemaal geen last van heb. Ik heb me dan ook voorgenomen niet in een hoekje weg te kwijnen, van o jee, wat vervelend… En er gaan misschien nog wel ergere dingen met mijn hart gebeuren. Je hoofd en hart zijn dingen die mekaar aardig kunnen beïnvloeden. Extrasystolen komen bij erg veel mensen voor en de rode draad die door veel verhalen op dit forum heenlopen is stress, of mensen die veel stress hebben gehad. Bij mij in het dorp weet ik sowieso al van vier mensen die ook een overslaand hart hebben en mij precies dezelfde symptomen zo hebben verteld. Zij hebben het al jaren en dartelen nog vrolijk op deze wereld rond. Zij hebben het ook geaccepteerd en een plaatsje gegeven. Ik ben ervan overtuigd dat tobben alleen maar averechts gaat werken en je dingen in je hoofd gaat halen, die gewoonweg niet gaan gebeuren. Extrasystolen zijn vervelend, maar zijn echt niet dodelijk. Een tip: ga niet te lang negatief denken, anders zak je steeds verder weg in onnodige ellende en kom je nooit of moeilijk uit deze vicieuze cirkel. Met deze positieve instelling ben ik vorige week begonnen en moet zeggen dat de extrasystolen bij mij nu veel minder vaak voorkomen. Ook ben ik begonnen met granaatappelsap te drinken. Dit schijnt te helpen en goed te zijn voor je hart en ook tegen ons kwaaltje. Ik heb het idee dat met stevig lichamelijk bezig zijn, kop er goed voor houden en gezond te leven en er wat aan te doen, nu mijn steentje bijdraag om die hartoverslagen van mij te reduceren. Ik heb er zeker al profijt van. Rest mij te zeggen. Hou jullie allemaal taai en we gaan met onze overslaande motor lekker oud worden!

    • Anje ·

      Hallo aan allemaal! Ik heb er zelf ook last van gehad en werd er helemaal gek van. ‘s Nachts niet kunnen slapen, pols voelen en ja hoor, iedere keer weer die overslag. Ik werd er helemaal benauwd van. Naar de spoed hartbewaking, ECG, draadjes, bloedonderzoek: alles is oké. Ben er over gaan lezen op het internet en ik ben begonnen met me te concentreren op een goede ADEMHALING. Probeer 6 tot 7 ademhalingen per minuut te maken. Adem niet TE langzaam in, wacht 2 seconden en adem langzaam en ontspannen uit. Wacht 2 seconden en adem dan weer rustig maar actief weer in etc. etc. Terwijl je dit doet, beginnend bij je tenen, span je spieren aan tijdens het inademen en ontspan terwijl je uitademt. Ga zo van je tenen naar je kuiten, knieën, bovenbenen, buik, maag en zo je helemaal lijf langs. Spieren spannend en ontspannend. Maak hier een gewoonte van. De hele dag door. Bij mij zijn de extrasystolen verdwenen, mijn hart krijgt voldoende en met regelmaat zuurstof, mijn lijf is meer ontspannen en ik voel me beter. Probeer het! Resultaat is vrijwel onmiddellijk merkbaar.

      ·
  45. yvonne ·

    Ook ik heb momenteel weer veel last van VES. Bij mij zijn de overgang en stress de oorzaken (ik ben 59). Wat mij helpt is yoga! Het gaat om de concentratie op de ademhaling, waardoor je rustig wordt. Je hoeft je niet in de knoop te leggen met ingewikkelde oefeningen, ook eenvoudige oefeningen zijn effectief. Verder eet ik E-nummervrij en zo veel mogelijk histaminevrij. Het verdwijnt er niet door, maar het vermindert de frequentie behoorlijk. Misschien heeft iemand hier iets aan.

  46. Kathleen ·

    Beste E & Jan (en lotgenoten), Ik vind het omschrijven van de vlinder echt een tof gegeven voor een onaangenaam gevoel. Ik noemde onlangs de holter (bakje voor registratie) mijn kilometriek/kilometerteller. :D Hij registreert mijn toerental, dus. We lachen soms te weinig. ;) Ook ik voel naast de felle bonkende slagen soms rare zinderingen, lichte trillingen tussen de gewone hartslagen door. Als ambulancier was ik nieuwsgierig en luisterde eens met een stethoscoop. Ik werd er alleen nerveuzer van. Want elke trilling die ik gewaar werd en zag op mijn saturatiemeter (zie je bloeddrukvariatie op in golven) dat bleek echt een korte samentrekking te zijn. Soms 4 korte direct na elkaar tussen gewone slagen door. Die vlinder vind ik echt een mooie omschrijving. Wat ons hart ook uitsteekt van kuren, we moeten ons hart koesteren. Daarnet had ikzelf ook weer (nu al de 4e keer) last van pijn op de borst. Al was het licht. Het heeft echt met mijn hart te maken want ik deed veel extrasystolen toen. Soms vraag ik me af of het soms lichte zuurstofnood heeft door de korte slagen na elkaar. Misschien is het een vrij lichte kramp. Ik had al last onder mijn oksel, zo 10cm eronder en wat naar voor op mijn ribben. Dat vermoed ik was niet zo erg. Maar de andere keren was het net aan mijn borstbeen (een druk) en ook aan mijn linkerzijde, net naast het borstbeen. Ik kreeg het tijdens het rijden in druk verkeer en ik kreeg het 3x terwijl ik gewoon op de zetel zat (geen inspanning vooraf). Het was zo een felle en irritante drukkende pijn dat ik het meldde aan de cardiologe. Ze vermoed dat het niks is. Als ambulancier weet ik dat last op de borst, zeker aan het borstbeen, dat dat met het hart kan te maken hebben en soms gevaarlijk is. Ik hou het daarom zelf ook in de gaten. Als het echt erg wordt dan neem ik zelf wel stappen (ziekenhuis). Ik wou er ook zeker jullie aandacht op vestigen dat last in de linkerarm ook aan het hart kan gebonden zijn. Als dit echt erg is raadpleeg je beter een arts en best een cardioloog. Wij voelen ons lichaam, zij niet. En pijn hebben geeft toch een duidelijk signaal dat er meer is denk ik… Ook maaglast kan duiden op een hartprobleem omdat de bloedtoevoer naar de maag wat kan verminderd zijn (door hartproblemen). Dus indien je een misselijk gevoel hebt, ben je best ook alert wanneer het samengaat met bijvoorbeeld pijn op de borst. Wat ik jullie ook zeker wil zeggen is dit: Ik moet geen medicatie nemen, maar heb veel polymorfe extrasystolen. Ze ontstaan op meerdere plaatsen in mijn hartkamer en een ablatie (wegbranden) gaat dus niet. De cardiologe en specialist willen geen behandeling toepassen. Hun raad: “geruststelling”. Ik vroeg of ze de oorzaak kennen en ze weten geen aan te wijzen. Ze kennen de oorzaak niet. Enkel waar ze ontstaan. Soms vraag ik me af: hoe kan men dan zeggen dat ze niet gevaarlijk zijn? Ik las dat een behandeling met anti-aritmica wel zwaar is en gevaarlijk. Deze kan andere stoornissen opwekken. Ik vermoed dat men dus heel vaak liever niet behandelt en men gewoon zegt ermee te leren leven, net omdat de behandeling zelf zo gevaarlijk is. Ik las dat die anti-aritmica (tegen ritmestoornissen) vaak opgestart wordt in een ziekenhuis omdat het zo gevaarlijk is. Maar dat is enkel een vermoeden van mij. Dus geef mij maar die extrasystolen, want wie weet wat die sterke pillen in ons hartritme niet opwekken. Ik tracht er ook mee te leven, ik heb ze sinds 14 september 2013. Ik had al heel wat schrik omdat ik misschien ARVD had, maar dat was negatief. Gelukkig. Het is niet gemakkelijk om alle extrasystolen te negeren. Als je bezig bent merk je ze gewoon minder. Maar het hangt ook van hun intensiteit af (soms nemen ze op je adem). Ik hoop dat er eens meer onderzoek naar gedaan wordt, want ik heb het gevoel dat ze ons soms afwimpelen, misschien omdat ze niet goed weten wat gedaan. Het is tenslotte onze motor. Ik blijf erbij dat het niet gezond kan zijn voor de hartspier. De overdruk, de mogelijkheid om naar tachycardie te gaan (VT), grotere kans op fibrilleren… We hebben nu gewoon een iets grotere kans op ergere ritmestoornissen (door de extrasystolen) en moeten het zelf wat leren aanvoelen als het nodig is om aan de alarmbel te trekken. Normaal denk ik dat de extrasystolen inderdaad niet gevaarlijk zijn. Maar je normale hartritme moet het weer overnemen na de extrasystolen. Vrees niet, ik had zelfs al een reeks van meer dan 50 extrasystolen (bigemini vermoed ik: een gewone slag en dan extrasystole, een gewone en dan extrasystole…). Zolang je hart niet gaat racen (tachycardie: meer dan 150/min) en blijft racen dan is er denk ik geen gevaar. Dat zei de cardiologe ook bij mij: zolang je geen tachycardie doet (>150 lang aan 1 stuk) is er geen gevaar. Dus nog een raad aan jullie allen: sport en fitness, maar overdrijf niet met een lang aanhoudende hoge hartslag. We moeten het niet gaan zoeken. Het is goed dat we leren van elkaar en dat we elkaars verhalen kunnen lezen. Het is niet alleen leerrijk, maar ook een steun. We kunnen er dus enkel mee leren leven. Maar hou het af en toe in het oog. Niet constant, want daar kom je gek van en dan betert het niet. Maar als je echt last hebt of pijn, aarzel dan niet en bel om een arts of hulp. Beter eens teveel dan te laat. Dat zijn dingen die ik leerde als ambulancier. Want soms zouden ze alles wegwimpelen dat het niks is… Maak voor jezelf uit of het echt niet meer normaal is, of je teveel pijn hebt of echt twijfelt. Bel dan gerust een arts. Alleen al voor je gemoedsrust. Maar bel een cardioloog en geen huisarts (desnoods via je huisarts). Niet alle huisartsen kennen alle hartproblematieken en grillen. Ik wens jullie allen heel veel courage toe. Mocht ik nog wat beleven, ervaren, dan deel ik het met jullie. Groetjes, Kathleen

  47. E. ·

    Hallo allemaal, Ik ben 18 jaar en heb (volgens mijn arts) nu ongeveer 3 maanden last van extrasystolen. Het gaat af en aan, de ene week veel last, de andere week minder. Ook als ik moe ben heb ik vaak de hele dag lang een zwaar bonkend hart wat mij vreselijk zorgen maakt en in de weg zit. Sinds bijna een week heb ik een kastje mee gekregen om mijn hart op te meten. Zodra ik een ‘overslag’ voel, druk ik op de knop en wordt dat stuk gemarkeerd zodat ze daarnaar kijken. Het begon allemaal nadat ik erg ziek ben geweest, ik had een parasiet in mijn darmen en kreeg daar antibiotica voor. Door de antibiotica uiteindelijk in het ziekenhuis beland, blijkbaar kan ik er niet tegen. Sinds die twee weken ziekzijn doet mijn hart wat ie wil. Mijn darmen zijn ook nog steeds niet goed; de ene dag dia, de andere dag niet. Ik ben erg bang dat ik doodga, vooral als mijn hart zo raar doet. Ik heb soms ook pijn in mijn linkerarm en net kon ik een ader of spier in mijn arm zien kloppen, hier schrok ik erg van. Hebben jullie daar ook last van? Volgens mijn arts is dat spierpijn, maar ik vertrouw er helemaal niks van. Het leven gaat als een zombie aan mij voorbij en school lukt mij niet meer om dat dagen vol te houden. Herkennen jullie dit? Heb soms ook weleens drukkend gevoel op de borst, ook als ik ontspannen met mijn paard bezig ben. Gr. E.

    • Jan systole ·

      Hoe herkenbaar dit alles is. Blij en opgelucht dat er erg veel mensen zijn, die hetzelfde probleem hebben. Hier komt mijn relaas. Na een periode van superzware stress begon het vlindertje achter mijn borst zich te manifesteren. Op een avond achter de computer viel me op dat er geregeld een vlinder achter mijn borst en tegen mijn ruggengraat zat te dartelen. Je kunt het vergelijken met een trillende spier van een ooglid, of spiertrekking van je arm die je niet kunt onderdrukken. Vreemd dacht ik en ik ging ook de pols voelen. Nadat de vlinder weer begon te dartelen, viel me op dat de polsslag even stilviel. Ik dacht raak nu niet in paniek, dit moet verklaarbaar zijn. Toch toen ik s ‘avonds op bed lag, ga je er extra op letten. Je probeert rustig te blijven, maar je raakt toch een beetje in paniek. Je probeert te relativeren en te verklaren, maar het lukt niet helemaal. Ik dacht geen gedonder het zal wel te maken hebben met stress, die ik het laatste jaar veel heb. Je hebt teveel meegemaakt, maar ik wil het zeker weten, dat het geen hartprobleem is. De volgende dag gelijk de huisarts gebeld, waarbij ik direct langs kon komen. Haar de situatie uitgelegd en zij reageerde gelijk met de opmerking. Oh u bent een van de zovele, die er last van heeft. Zoals u het schetst, denk ik dat het hart overslagen zijn. Ja dacht ik gekke Gerrit, mijn hart klopte altijd regelmatig en nu is het net of het een rammelende versnellingsbak is. Ze ging mijn bloeddruk meten. De waarde was net op het randje. 140/90 Kon er nog net mee door. Hartslag 110. Dit kwam omdat ik erg zenuwachtig was. Klopt ook, want ik ben best wel een angsthaas bij een huisarts of dokter. Ze zei van valt allemaal reuze mee. Wel wil ik dat u de volgende dag bij mij terugkomt voor een ECG. De volgende dag voor een 3 minuten durende ECG geweest. Daar lig je dan op de onderzoekbank met op je borst drie plakkertjes geplakt op je lijf en een kastje wat op je borst wordt gedrukt. Ze heeft keurig uitgelegd dat de piepjes en kraakjes die je hoort, een soort modemgeluiden zijn, omdat de opname naar het ziekenhuis en hart specialist via de telefoonlijn verzonden wordt. Goed dat ze het vertelde, anders was ik gelijk in paniek geslagen vanwege het vreemde geluid. Gelukkig tijdens het opnemen voelde ik weer de vlinder en dacht dat staat er nu mooi op. Kreeg van haar te horen dat de opname geslaagd was en deze goed via de telefoonlijn had verstuurd naar het ziekenhuis. De volgende dag kon ik langskomen, om de uitslag te bespreken. De volgende dag met lood in de schoenen naar de huisarts. Daar zit je dan.Wachten op het oordeel. Helemaal opgefokt en de dartelende vlinder was ook weer duidelijk aanwezig. De uitslag luidde. U hebt last van hart overslagen, welke absoluut niet gevaarlijk zijn. Ik slaakte een zucht van verlichting. Zie je wel het valt reuze mee. Ik vroeg hoe kom ik hier weer vanaf. Ze vertelde dat ik er waarschijnlijk nooit weer vanaf kom en er mee moet leren leven. Het is niet gevaarlijk maar ze wil me wel bij tijd en wijle op het spreekuur zien verschijnen voor controle. Ook de bloeduitslagen zijn bekend en u hebt een veel te hoog cholesterol gehalte 8,0, waarbij ik u wel cholesterol tabletten simvastatine 10 mg wil geven. Ze legde ook uit, dat mensen met stress automatisch een hogere cholesterolgehalte in hun bloed hebben , maar dit moet naar beneden. Ook geef ik u een beta blokker metoprolol 25 mg , om uw hartslag naar beneden te krijgen en uw hart enigszins rust te gunnen. Dit vermindert ook de hart overslagen. Zo vertrek je weer bij de dokter en slik je twee tabletten. Ik moet zeggen dat de beta blokker goed werkt om de hartslag naar beneden te krijgen, en de hart overslagen ook minder fel zijn. Ook de hartslag is van gemiddeld bij mij 90 terug naar 60 slagen per minuut. Wat me wel opvalt is, wanneer ik ga denken aan de hart overslagen dat ik ze zelf kan oproepen. Erg vervelend, maar ik weet dat de extra systole zowel door de huisarts en specialist bevestigd dat dit niet gevaarlijk is, maar wel uiterst hinderlijk. Wel ben ik zeker, wanneer je er teveel op het gerammel let, dat je zowat ieder rammeltje gaat voelen en jezelf steeds meer gaat opfokken. Je raakt hierdoor in een cirkel, waar je niet uitkomt. Mij helpt in ieder geval lekker bezig zijn, lange wandelingen en hardlopen. Ik heb dan nergens last van. Zit ik weer op de bank en ga er aan denken, dan is mijn vlinder direct weer aanwezig. Nu wetend van het is vervelend deze rammel en vreemd gevoel. Je hart hart blijft heus wel doorkloppen en je bent verder fit. Je bent niet duizelig, geen zweten en pijn op de borst. Nu alleen nog het accepteren en wordt het me toch teveel, dan ga ik gewoon weer naar de huisarts en laat me doorverwijzen. Alleen weet ik dat ik dan weer hetzelfde antwoord en uitslag zal krijgen.

      ·
    • ineke ·

      Ik zou onmiddellijk googelen op Doctor Natasha.com of GAPS.me. Of luisteren naar een lezing op Youtube van Dr. Natasha Campbell McBride: “Wise traditions 2011″.

      ·
    • tobias ·

      Beste, Ik ben zelf 20 jaar en ik heb meegemaakt wat jij hebt meegemaakt. Het begon met hartkloppingen, waardoor ik angstig werd, daarna kon ik wel duizend problemen ontdekken in mijn lichaam. Elke dag kreeg ik wel iets anders waarvan ik dacht dat het enorm ernstig was. De belangrijkste raad die ik u kan geven is leren om dit alles los te laten. Je legt namelijk je focus op lichamelijke negatieve signalen, en onze gedachten zijn zo krachtig, dat als je denkt dat ze er zijn, ze ook komen. Probeer echt je focus te leggen op positieve dingen, maar vooral: als je weer iets negatiefs gewaar wordt, accepteer het gewoon. :) Dit is enorm belangrijk, ertegen vechten maakt het nog veel erger. Accepteer de gedachte en het lichamelijk ongemak, geef het gewoon een plaats en het zal veel beter gaan. De beste manier om hiermee te beginnen is bepaalde boeken lezen over boeddhisme, meditatie en relaxatie, zoals ‘De geheimen van meditatie’ van Davidji. Veel succes! :)

      ·
  48. Kathleen ·

    Beste Dorine, Het is inderdaad een erg vervelend gevoel. Terwijl ik typ voel ik er zelfs. Ik belde daarnet mijn cardiologe (na de analyse van de 24 uur holter, de dinsdagavond en woensdag). Ze liet weten dat ik me niet moet ongerust maken, dat alles oké is. Ze gaan geen therapie toepassen…. Ik had er de dinsdagavond nochtans echt heel veel. Ook ik stel me vragen. Zeker omdat ik ambulancier ben. Ik voel dat mijn hart soms trilt (vermoedelijk kleine samentrekkingen na elkaar) en soms heb ik echt lange reeksen met de pauzes tussen (de felle slagen). In de wachtzaal van de cardiologe had ik zelfs een reeks van meer dan 50 na elkaar. Ook ik word er soms draaierig van en ze nemen steeds op mijn adem. Ik vind het echt vervelend dat ze er niks aan doen of kunnen doen. Ik vermoed dat ze niet weten door wat ze ontstaan en dus niks kunnen doen. Ook ik hoorde “geruststelling” als enig middel. Maar als het bonkt in je keel, je voelt zinderingen in je borstkas… Gisteren had ik zelfs pijn naast mijn borstbeen… dan kan je niet altijd alles relativeren en negeren. Ik begrijp Dorine volkomen. Ik vermoed dat bij de extrasystolen misschien een waarschuwingseffect ontstaat in het lichaam, want dat overvalt me steeds. Hoe ik ze ook tracht te negeren, het lukt gewoon niet. Je voelt het in je lichaam immens goed. Ofwel is het het bonken ofwel is het een vies gevoel dat ik gewaar word. Gezien de specialisten ze nu als onschuldig verklaren bij mij, kan ik niet anders dan er gewoon mee leren leven. Ik zie wel als het ooit eens escaleert. Ik ga het mij niet meer laten afremmen. Als de extrasystolen mij toch ooit eens klein krijgen, dan ga ik maken dat ik de dagen ervoor tenminste ten volle geleefd heb. Ik heb er genoeg stress aan gehangen nu en ga ermee leren leven. Ook al zal het niet gemakkelijk zijn gezien ze op mijn adem nemen en ik soms moe ben en draai… Ik vraag me soms ook af of de druk in een overvol hart (na extrasystole, het bonken dat je voelt) soms geen hartvergroting veroorzaakt…. Het kan niet gezond zijn denk ik dan… Heel veel courage aan alle lotgenoten. We moeten elkaar blijven steunen. Zeker als ze zeggen dat het niks is en je ondertussen het bonken door je lichaam voelt… Veel courage aan allen. ;)

  49. caro ·

    Dag allemaal, Wat een herkenning! Ik ben 44 jaar en vanaf mijn begin twintig bekend met extrasystolen, PVC’s. Drie keer een holter gehad waarvan vorige week de laatste keer. De cardioloog heeft overslagen gezien maar het waren er veel te weinig om er iets aan te doen. Wat denk je: twee dagen later de ene na de andere! Met name als ik in bed lig of rustig zit. Ik vind het nog steeds een vreselijk eng gevoel na al die jaren. Op dit moment zit ik weer in die cirkel van angst waardoor het alleen maar erger wordt. Hoe kom ik hieruit? Rationeel kan ik bedenken dat het niet gevaarlijk is, maar waarom voel ik dan toch die angst? Het beheerst mijn dag, alleen als ik veel te doen heb verdwijnt het naar de achtergrond en wordt het ook minder. Ik ben op zoek naar lotgenoten en tips om mijn angst te verminderen, misschien vind ik die hier? Groetjes en allemaal veel sterkte!

    • Kathleen ·

      Hey, Ik ben 29 en heb ook al 2 maand last van polymorfe ventriculaire extrasystolen. Ze ontstaan in mijn rechter hartkamer. Ik heb de ene dag er veel en de andere echt weinig. Ook bij mij geeft het nog angst. Soms krijg ik gewoon zo een vies gevoel vanbinnen. Niet dat ik mezelf schrik aanjaag of zo. Het gevoel overvalt me gewoon, ook als ik ergens mee bezig ben. Soms vraag ik mezelf af of het geen automatisch alarmsignaal is van het lichaam… Ik ben zelf opgeleid tot ambulancier en vind het frappant dat ik zelf nu hartproblemen heb. De extrasystolen pakken soms echt op mijn adem (als het felle zijn met tussenpozen). Ik heb ook vieze trillingen, kleinere grillige hartkuren. Ik moet nu weer een holter dragen, maar ik vermoed dat ik ermee ga moeten leren leven. Ik weet wel dat de overdruk die ontstaat in het hart bij een extrasystole niet gezond kan zijn voor de hartspier. Ik heb ook een mitralisklep die lekt, graad 2 op 4. Misschien veroorzaakt die ze, geen idee… Ik vraag me soms af of ze nog gaan weggaan… Courage aan alle lotgenoten! ;-)

      ·
    • dorine ·

      Hallo, Ik ben Dorine, 49 jaar. Vorig jaar heb ik zeer veel last gehad van hart-overslagen wat mij zeer angstig maakte. Totdat ik bij de cardioloog ben geweest… Heb 24 uur met een holter gelopen, resultaat geen ene overslag. :( Dan een echo laten nemen van het hart en de cardioloog zei dat alles in orde was met mijn hart. Het zijn extrasystolen zegt hij. Ik ben namelijk wat cardiotraining beginnen te doen en moet zeggen, dat hielp mij wel, maar heb sedert juli niet meer kunnen gaan (ander werk en ander uren) en wat gebeurt er nu plots weer… een aantal dagen weer die overslag als ik ‘s avonds in rust in mijn zetel zit en toch weer zo een angstig gevoel é. :( Heb terug de dokter laten komen omdat ik er ook heel duizelig van word en hij zegt weer dat er echt niks aan de hand is, dat mijn hart in orde is. Ik vraag mij dan af vanwaar komt dat ineens als alles goed is met uw hart? Hoe komt het dan dat ge toch die overslagen hebt? Der moet toch een reden zijn? PPPffft ’tis toch alleszins lastig hoor. Ge zou bijna niet meer buiten durven gaan en als ge dan alleen thuis zijt is het nog erger, want ge denk er constant aan. :(

      ·
    • theunissen, micheline ·

      Hallo, Ik ben blij er met iemand over te kunnen praten. Heb al zeker 10 jaar last van een overslag / extrasystole. Een heel vervelend gevoel beneemt me soms de adem, zelfs al zit ik in de zetel of in bed. Cardioloog en huisarts zeggen dat ik niet moet panikeren, maar de angst is toch zeer groot, hoe geraak je eruit?! Ik ben er zeer ongerust over… Gr. Mich

      ·
  50. Lindsay ·

    Pfieuw, blij dat ik niet de enige ben met extrasystolen. Nu sinds, een jaar of 3, sinds mijn 35e, ineens, out of the blue, was het daar. Wel begonnen na ‘n zeer stressvolle ziekteperiode van mijn mama. Eerste keer was na n maaltijd, rustig aan ‘t napraten en ineens begon het wat zwart voor m’n ogen te worden, zweten en natuurlijk dikke paniek, precies alsof ik van de wereld ging. Alle tests bij de hartspecialist gehad en inderdaad een ongevaarlijke extrasystole. Ik dus geruster, maar zelfs nu nog soms in paniek na kloppingen. Heb gemerkt dat het een soort hyperventilatie is die ikzelf veroorzaak door te denken dat m’n laatste uur geslagen heeft. Een vast patroon zit er niet in, want zowel in rust als bij stress zijn de kloppingen er ineens. Eigenlijk meer last van de paniekreactie dan van de kloppingen, dus probeer ik me te focussen op andere dingen als er weer paniek dreigt te komen. Heb gemerkt dat als ik me op m’n ademhaling concentreer, de paniekerigheid ook sneller overgaat. Groetjes, Lindsay

  51. thibault ·

    Goeiendag, Ik ben Thibault, 24 jaar. Ik heb al vanaf mijn 6e jaar hartkloppingen, later rond mijn 14e ook hartritmestoornissen… Soms had ik ze 1 op de 2 dagen, vooral bij inspanning. De dokters hebben toen besloten op mijn 21e een ablatie te doen. Resultaat: hartkloppingen weg en hartritmestoornissen half weg. Na die ablatie kreeg ik die extrasystolen, ben toen voor onderzoek weggeweest en de dokter zei dat alles in orde was: linker kamer wel uitgezet van al dat overmatig geklop van vroeger, maar dat zou niet ernstig zijn (sportmannen hebben dat ook)… En ik vertelde ook van die overslagen en hij zei dat dat wel zal wegtrekken binnen een paar maanden. Uiteindelijk ging het volledig weg, tot tweeënhalf jaar nadien. Heb het nu 1 maand en 2 weken dagelijks gehad, maar het is vandaag opeens weg. Ik ben gewoon bang dat het terug zal komen, pffffff… Reacties?

    • thibault ·

      Toch heb ik het nog maar af en toe, dus veel minder nu. Tja, maar een 2e keer naar de dokter. Pfff.

      ·
  52. Bobby ·

    Wat heel belangrijk is: dat je accepteert dat het bij je hoort. Het gaat namelijk niet meer weg… Dit klinkt hard, maar het is zo. Juist bij mensen die het hebben ervaren blijft het een punt van angst waardoor de extrasystolen juist toenemen. Zelf voelde ik ze al toen ik een jaar of vijf was en heb ze nog steeds in meer of mindere mate… Maar wel dagelijks. Ik maak me er inmiddels veel minder druk om en zeg dan: ‘t is weer kermis in m’n hartje… haha. Wel denk ik dat het veroorzaakt wordt door chronische hyperventilatie, waardoor allerlei vage klachten ontstaan. Het vervelende is alleen dat dat heel weinig door de huisartsen erkend wordt. Ook je maag en middenrif kunnen een rol spelen: het zogenaamde Roemheldsyndroom. Maar knoop vooral in je oren: je kunt er niet dood aan gaan!

    • Nathalie ·

      Hallokes, Jouw reactie is heel geruststellend! Ik heb het nu 1 jaar en sinds 2 weken heel erg. De hele dag door, 4 per minuut, een echte disco dus. Wat je zegt over hyperventilatie klopt. Ik heb geen aanvallen, maar ik heb het soms lastig om gewoon rustig te ademen. De huisarts stelde al eens ademhalingsoefeningen voor bij een kinesist. Zou dit helpen? Het doet deugd te horen dat je er niet dood van gaat. Want die angst is er wel dat het een keer fout zou gaan. En wat ik vooral niet begrijp is waarom dit na 29 jaar plots de kop op steekt. Vroeger nooit 1 extrasystole gevoeld.

      ·
    • Lunet ·

      Hallo Bobby, Ik denk dat hyperventilatie een van de oorzaken is. In zo een periode van hart-overslagen slaap ik slecht. Wordt met droge mond, misselijk, trillende ledematen en verkrampt wakker. Bij een rustige buikademhaling verdwijnen deze verschijnselen. De overslagen soms wel, soms niet. Lijken een eigen leven te leiden, hetgeen de bestrijding van extrasystolen moeilijk maakt. Ik ben bang dat we ermee moeten zien te leren leven, er zijn ergere dingen.

      ·
  53. marco ·

    Hallo, Ik ben Marco en ik ben net 16 geworden en ik heb al een jaar last van hartkloppingen en overslagen, maar de laatste weken worden het steeds erger. Soms zo erg dat ik bang ben dat ik niet lang meer heb te gaan. Maar wat ik me afvraag is, kan het nog weggaan en wat kan ik er het best mee doen? Graag hoor ik iets erover.

    • Paul ·

      Beste Marco, Zijn jouw hartritme en hartfrequentie al eens onderzocht? Als je je zo veel zorgen maakt en dat nog niet is gebeurd, lijkt het me raadzaam om je huisarts te raadplegen. Die kan je indien nodig doorverwijzen naar de cardioloog. Heel veel sterkte toegewenst! Groeten, Paul

      ·
  54. carolien hoek ·

    Hallo allemaal, Ook ik heb al jaren last van de extra hartslagen… Ik zit nu weer in een heftige periode. Heb ze nu al een hele week de hele dag door. Heb ook al 3 onderzoeken gehad en er is niks uitgekomen… Hier moet je mee leren leven. Overdag heb ik ze de hele dag door. Als ik ‘s avonds op de bank rustig zit, zijn ze zo goed als weg, zo nu en dan 1. Kunnen jullie rustig blijven op het moment dat je ze achter elkaar hebt? Ik word er dus iedere keer paniekerig van. Het belemmert je ook zo in je dagelijks leven. Het lijkt wel nu ik ouder word ik me meer zorgen maak. Hoop op enige reactie. Groetjes, Carolien

    • Nathalie ·

      Hallo Carolien, Ik ben 30 jaar en heb ook last van extrasystolen. De reden dat ik hierop reageer is omdat het sinds vorige week weer heel heftig is. Ik sta ermee op en ga ermee slapen. Ik heb ze momenteel een aantal keer per minuut, de hele dag door. Ik heb al verschillende onderzoeken gehad, o.a. ook een onderzoek via de lies naar het hart, maar ze vinden niets abnormaal. Ze zien duidelijk de overslagen, maar ze zouden ongevaarlijk zijn. Soms kan ik er mij gerust in stellen, maar soms word ik terug bang. Ik ben gewoon bang dat het een keer zou misgaan. Een stomme gedachte misschien, maar als je zo de hele dag rondloopt zou je voor minder bang worden denk ik dan. Ik heb ook weken dat ik helemaal geen last heb. Het zit raar in elkaar… Groetjes, Nathalie.

      ·
    • Blon82 ·

      Ook hier is het na 2 weken van rust weer mis. Vorige week voelde ik er al af en toe een. Ik kan er vervolgens donder op zeggen dat het weer erger wordt. Ik ben zo teleurgesteld wanneer het weer de kop op steekt. Heb steeds zo’n hoop dat ik er vanaf ben…. zucht. Gisteren nog weer naar de huisarts geweest. Merk dat ik verder ook vager klachten heb: licht in het hoofd, moe, wazig zien. Heb het idee dat het allemaal invloed op elkaar heeft en maak me best ongerust. Vandaag bloed laten prikken op schildklier werking. Vermoeden is dat hier niks uit komt, aangezien ik niet afval en niet aankom en een half jaar geleden een prima bloedonderzoek had op schildklierfunctie. Ik ben er zooooo zat van en verlies het vertrouwen in mijn lichaam.

      ·
  55. Sam ·

    Hey, Ik ben naar de spoed gereden omdat ik constant overslagen voelde. De spoedarts vertelde dat er veel mensen zijn die het niet eens voelen en dat anderen het dus wel goed voelen. Ik heb een volledig onderzoek gekregen en de dokter heeft niets ernstig gevonden. Ben naar huis gestuurd met toch wat gemengde gevoelens. Er is niets opgelost; ik zit nog steeds met angst voor die overslagen van het hart. Mee leren leven?

    • Paul ·

      Beste Sam, Mijn indruk is dat het vooral belangrijk is om te achterhalen waar de overslagen vandaan komen. Als extrasystolen niet worden veroorzaakt door een lichamelijk mankement (schildklierafwijking, hartritmestoornis, hartzwakte o.i.d.), dan zou je verwachten dat er een mentale/geestelijke/emotionele oorzaak aan ten grondslag ligt, althans deels. Vaak hebben overslagen te maken met angsten, stress (mentale druk: werk, relaties e.a.), onverwerkte gevoelens: trauma’s, fysieke inspanning etc. Ik wil extrasystolen absoluut niet afdoen met ‘het zit tussen je oren’ of het welbekende “stress-cliché”, want ik ben er juist voor dat alle mogelijk onderzoeken worden uitgevoerd en dat men naar een medische oorzaak blijft zoeken, maar als er maar niets gevonden wordt, en de medici kunnen/willen er verder niets aan doen, dan kun je eigenlijk nog maar twee dingen doen: 1. Ermee leren leven. 2. Een (gedeeltelijke) veroorzaker zoeken die je (deels) kan beïnvloeden. Of dit (keuze 2) werkt is nog maar de vraag, maar gezonder (lees: natuurlijker) eten, meer bewegen, regelmatiger slapen, stress beperken etc. zou in ieder geval iets bevorderlijks kunnen doen, al is het maar voor je gevoel. Mijn persoonlijke ervaring is dat dit heel positief kan uitwerken; misschien pak je niet echt de oorzaak aan, maar wellicht verminderen de klachten doordat je oprecht gelooft dat je de oorzaak aanpakt (placebowerking). Je hebt in ieder geval het gevoel dat je verbetering aanbrengt in de situatie, en dat kan al veel invloed hebben op je algehele gesteldheid. Nou ja, hoe dan ook heel veel sterkte en hopelijk komt er snel verbetering in de situatie! Groeten, Paul

      ·
  56. Nick ·

    Hallo, Ik heb hier ook af en toe last van… Ik zat laatst in de auto en kreeg ineens een bonk-gevoel, alsof je hart overslaat. Kreeg het ook super warm, (nog niet in paniek, bleef rustig)… werd er duizelig van, en het leek net alsof m’n hart op zoek was naar het juiste ritme… Na een paar minuten trok het weg en voelde ik me weer normaal. Iemand dezelfde problemen? Ben inmiddels bij de dokter geweest, hartfilmpje laten maken, bloed laten prikken, was allemaal goed. Graag reacties. Gr. Nick

  57. Renate ·

    Hoi, Hier ben ik weer. Inmiddels een hartfilmpje, hartecho en fietstest gehad. De overslagen: duidelijk te zien! Gesprek met de cardioloog gehad die me enorm gerustgesteld heeft. De PVC die ik heb zijn ongevaarlijk. Wel zei hij ook: het is gewoon heel beangstigend, maar… ongevaarlijk! Ze hebben m’n hart helemaal doorgemeten, onderzocht etc. dus dat zal hij wel niet voor niks zeggen. De oorzaak? hij heeft geen flauw idee. Komt vaker voor bij vrouwen dan mannen. Ik merk wel vaak dat als ik overslagen heb, dat m’n maag gek voelt en ik later moet boeren. De verpleegkundige die m’n fietstest deed zei dat veel dat zeiden. Ja, het blijft vervelend (je let er te veel op… maar goed, doe dat maar eens niet… dat lukt niet; zoiets als: je mag de komende minuut niet aan een witte olifant denken… dat doe je dan toch; of: heb je de komende minuut ergens jeuk op je lichaam? ja… geheid). Probeer anders te denken: oké, het is vervelend, maar… niet beangstigend! Ik heb nu metoprolol gekregen en de overslagen zijn een stuk minder. Als ze nu komen, vind ik het nog steeds heel vervelend. Het remt je in het doen en laten van dingen. Toch probeer ik dan op te schrijven wat er positief is en probeer anders te denken of gedachten te verzetten. Mocht je echt zorgen maken: ga naar de huisarts, zeg het gewoon. Laat je evt. doorsturen. Er zijn zo veel mensen met deze klachten. Ze zitten er niet voor niks: je betaalt er tenslotte voor! En… ga niks uit de weg. Ga naar de winkel, ga wat leuks doen. Je gedachten worden erdoor afgeleid. Jakkes… wat een vervelende situatie hè? Hoop dat het op een gegeven moment wegebt…

  58. Anita ·

    Hallo allemaal, Gisteren had ik gereageerd op iemand hier die ook zo bang was voor de overslagen; vandaag wil ik me richten naar allen. Gisteren een leuke avond gehad (met de kleinkinderen naar Halloween), maar de ganse avond last gehad van overslagen. Een paar per minuut. Had alleen maar limonade gedronken en geen koffie of cola, want ik dacht dat het daarvan kwam. Thuisgekomen ging het wat beter en ook de ganse nacht niets gevoeld; was dus heel blij deze morgen! Bij het opstaan waren de overslagen er weer en wel een paar per minuut. Ben nu weer heel bang, heb het ook bij rustig in de zetel zitten. Ben nu zodanig bang dat ik me afvraag of ik niet beter eens naar de spoed rij. Maar vorige week is nog een cardiogram genomen, natuurlijk daar niets op te zien! Heb dit ook al sinds ik jong ben en ben nu 56 jaar. Ze waren een hele tijd weg of soms af en toe ene, maar nu de laatste week zijn het er alle dagen een paar per minuut om dan even te verdwijnen en een paar uur later weer hevig terug te komen. Ik maak mij ook zorgen omdat ik gelezen heb dat er soms propjes bloed kunnen ontstaan in het hart en wie weet waar deze dan terechtkomen? Zo, heb mijn hart eens kunnen luchten en hoop dat ik een paar reacties krijg, want wat zouden ze op spoed zeggen als je langskomt met extrasystolen? Hier in België zullen ze, denk ik, dit niet erg genoeg vinden om daarvoor langs te gaan en naar een cardioloog zou ik pas kunnen in december of januari. Alles zit overvol, zo zeggen ze. Kan er wel nog bij vermelden dat ik in de zorg werk met zwaar dementerende ouderen en dat ik mij op mijn 56 jaar daardoor een beetje opgebrand voel en veel moe ben. Maar ja, ik moet nog werken tot mijn 62e. Dank je wel om mijn verhaal eens te lezen! Groeten, Anita

    • Paul ·

      Beste Anita, In principe hoeft VES-extrasystolie geen verband te houden met bloedpropjes. Dit geldt alleen voor gevaarlijke hartstoornissen zoals boezemfibrilleren, kamerfibrilleren en kamersystolen. Het subjectieve gevoel van het missen van een hartslag en/of meemaken van extra hartslagen is vooral onplezierig en beangstigend. Maar als jouw extrasystolen je zo veel angst opleveren, lijkt het me sowieso geen overbodige luxe om opnieuw een afspraak te maken met huisarts, cardioloog en/of psycholoog. Daarmee zou je in ieder geval de angst kunnen verminderen. Hoe dan ook heel veel sterkte! Groeten, Paul

      ·
  59. Bert ·

    Hallo, Ik ben een man 59 jaar. Vanaf mijn jeugd ben ik al bekend met extrasystolen. In mij jaren rond de 20 – 25 jaar heb ik heel veel ast van paniek en angst aanvallen gehad. De extrasystole heb ik niet regelmatig maar om de paar jaar. Nu heb ik vanaf 2007 diabetes. De diabetes is uitstekend onder controle en de uitslagen zijn allemaal voortreffelijk. Gebruik enkel Enalapril omdat mijn bloeddruk iets verhoogd is. Mijn hele leven ben ik al een enorme stress kip en en leef soms van de ene angst naar de andere angst. Afgelopen vrijdag stond ik ‘s avonds na het eten mijn tanden te poetsen en het was net of ik een bepaalde spanning opbouwde en daar ging hij weer overslaan een paar minuten een aantal keren om de slag. Schrok me rot. Had nog een glas wijn staan, dit opgedronken en nog een glas en toen was het over. De volgende dag een wandeling gemaakt en om de 500 meter weer overslaan. Thuis gekomen gaan zitten en toen werd het minder. Wat ik ga doen is mij dan erg druk maken, dus ik stond weer strak van de spanning. Zondag was de spanning nog erger geworden en dan gaat hij juist overslaan. De weekendarts gebeld en 10 mg oxazepam gekregen. Een paar keer 5 mg ingenomen. Het overslaan is wel duidelijk minder maar dit spul is niets voor mij. Ben overgestapt op l-theanine. Mijn hartslag ligt nu tussen 62 en de 84 maar ben beroert van de stress. Toen ik vanochtend na 5 uur geslapen te hebben wakker werd voelde ik mij ziek en beroerd. Opgestaan en dat gevoel zakte weg. Wat ik nu heb is de bekende angst dat het weer gaat gebeuren en zo sta ik weer stijf van de spanning, maar hij heeft vanochtend bijna nog niet overgeslagen. Vanmiddag naar de psycholoog. Kijken of hij mij kan helpen. Hebben jullie nog tips?

    • Anita ·

      Hallo,eigenlijk is het erg om te schrijven, maar ik ben blij dat ik het niet alleen heb en er meer mensen angstig van worden. Ik heb het ook al sinds mijn jeugd, heb wel een operatie gehad op mijn 18e om een gaatje in mijn hart te dichten, een openhartoperatie… Denk dat het daardoor ook komt dat ik zo bang ben als ik het weer krijg. Nochtans heeft de operatie niets te maken met de extra systolen. Merk ook dat het meestal komt in een periode van stress en oververmoeidheid, iedere keer laat ik weer een cardiogram nemen en er is niets te zien, kom ik buiten in de auto en daar zijn ze dan weer. Als er maar af en toe ene is kan ik er nog met leven, maar zoveel om de minuut, daar ben ik bang van, denk altijd dat ik ga sterven, een hartinfarct of zo. Denk dat het ook eens tijd word om zo een bakje te dragen, zien ze dan wat werkelijk gebeurt? Ik drink ook veel cola, zou dat het nog verergeren? Heeft iemand tips om het hart wat te bedaren? Bedankt moesten jullie mij wat tips geven. Een lotgenote, 56 jaar.

      ·
    • Anita ·

      Sorry, nog iets vergeten… Heeft van jullie ook iemand het gevoel dat het soms erger kan worden door warm te eten of te drinken, of te veel te eten? Bedankt alvast voor jullie reactie. Groeten, Anita

      ·
  60. Ton ·

    Hallo, Ik heb er ook al jaren last van. Het begon bij mij al toen ik 16 jaar oud was. Ben nu 55 jaar en ben er nog steeds. Ik zit nu weer in een periode dat het heel erg is. Ik noem het een “dansend hart”. Het is een heel vervelend gevoel, maar geloof me, het is ECHT onschuldig. Geen medicijnen gebruiken. Dat helpt echt niet. In mei was ik op vakantie en na een etentje in het restaurant kreeg ik weer een dansend hart. Mijn hartslag liep op tot 300 slagen per minuut en ik heb het mijn partner laten voelen. Zij vond het ook ongelofelijk. Na 2 uurtjes rustig zitten werd alles weer normaal. Het is gek, maar het wordt als het ware op je geworpen. Ik zou tegen iedereen willen zeggen: het is heel vervelend en eng, maar het kan echt geen kwaad.

    • Renata ·

      Hoi Ton, Ik heb nu wel onderzoeken bij de cardioloog. Heb een holterkastje gehad, daar zagen ze wat dubieuze dingen op (en heeeeeeeeeeeeel veel overslagen: VES). Morgen een hartfilmpje en fietstest en gesprek met de cardioloog. Je zegt: geen medicatie nemen, maar als ik werk en heel veel overslagen heb, dan remt het mij echt. Ik durf dan bepaalde dingen niet te doen. Ik neem dan van te voren een propranolol en heb dan geen last (4 uur lang). Dat geeft een stuk rust ook. Merk je ook dat je veel meer last heb als je heel moe bent? Ik heb dat vaak, lijkt alsof ik wat oververmoeid ben (en druk in m’n hoofd) en dat het dan sneller de kop op steekt.

      ·
  61. Renata ·

    Hoi Carolien, Hoe ga ik hiermee om? Pfff… Lastig. Ik heb net afgelopen 24 uur zo’n holterkastje gehad. “Gelukkig” sloeg m’n hart vaak over (op de fiets, tijdens het ophangen van de was, bij de trap oplopen, maar ook in rust). Dus dat is “mooi” geregistreerd. Zelf merkte ik dat ik er een stuk rustiger onder was omdat er “op je gelet” wordt (door die holter denk ik). Ik ben er ook stellig van overtuigd dat het niks bijzonders is. Gerelateerd aan emotie, stress, druk doen. Tja, en als je er eenmaal gevoelig voor bent, steekt het sneller de kop op. Ik merkte toen ik ruzie met m’n dochter had (wat me behoorlijk dwars zat) dat de overslagen ook veel en veel heftiger werden. Het lezen van dit soort blogs geeft ook wel rust. Aan de andere kant moet je ze niet te veel lezen; word je ook wel onrustig van. Probeer afleiding te zoeken en als het dan goed gaat, krijg je een heleboel positieve bevestiging. Tip: schrijf elke dag in een dagboekje positieve dingen van die dag op (tip van de psycholoog). Bijvoorbeeld: leuk boekje voorgelezen voor de kids, heerlijk eten gemaakt, genoten van de zon… Etc. En dat gewoon vaak doen en overlezen. Word je blij van! En zorg voor ontspanning… Heeeeeeeeeeeeeeel belangrijk!
    (moet ik zeggen dat als mn hart heel raar doet dat ik nog steeds als het lang aanhoudt wel angstig word hoor!!)

    • Robert ·

      Ik heb er ook last van. Het was alweer een paar jaar geleden dat ik last had van een bonk en dan een tel een stilstaand hart. In eerste instantie schrik je wel, je voelt dat het je hart is, het eerste wat je denkt rustig blijven… Ik heb een kastje gehad en er kwam uit dat hartkloppingen ook wel PAC’s genoemd onschuldig zijn. Sinds een week is het weer begonnen, de vorige keer heb ik wat rustiger aan gedaan (minder stress) en ben cafeïnevrije koffie gaan drinken. Na een paar weken was het over. Dat ga ik nu dus weer doen.

      ·
  62. Blon82 ·

    Ik herken het wel hoor, dat je bij het fietsen extra last heb van overslagen, maar heb ze ook in rust. Ik ben 31 jaar en had 3 maanden geleden in een drukke periode op het werk voor het eerst last van overslagen. Dit heeft een week of 4 geduurd, zakte daarna af en kwam 4 weken geleden weer in alle hevigheid de kop opsteken, de hele dag door, zo’n 4 x per minuut. Heb bètablokkers gekregen, maar ben inmiddels alweer gestopt. Ik voelde me een zombie; moe, benauwd, wazig zien en de overslagen werden er niet minder door. Nu heb ik een holter gekregen die ik een maand moet dragen en in die maand moeten er 6 goede metingen geregistreerd worden waarop de overslagen duidelijk te zien zijn. En ja… ik heb dat ding nog niet om of de overslagen nemen af. Wat ik me nou afvraag… Als ik jullie verhalen lees, lees ik dat het om de zoveel maanden toch weer de kop op steekt. Is het zo dat dit nu altijd bij mij hoort. Kan het niet iets incidenteels zijn en ineens weer voorgoed verdwijnen? Is misschien een wat kinderlijke redenatie, maar heb de stille hoop dat m’n hart even de weg kwijt was en vanaf nu weer in de maat klopt.

    • Renate ·

      Bedankt voor je reactie. Ik ben er inmiddels toch echt wel 100% zeker van dat alles door stress komt. Ik merk gewoon dat als ik zenuwachtig ben, ergens tegen op zie o.i.d. of ruzie heb gehad of zo, dat dan de VESsen weer terug zijn. Ik denk dat we vertrouwen moeten krijgen in ons eigen lijf, er niet zo tegenop moeten gaan zien dat ons hart gek doet. Zodoende zullen dan ook de overslagen verdwijnen. Ik gebruik af en toe een propranolol als ik echt stress heb of denk te krijgen, dit werkt wel. Morgen moet ik weer zo’n holterkastje, maar ben toch wel overtuigd dat het overslaan niet erg is. Je schrijft 4x in de minuut. Ik heb soms een megahoeveelheid in de minuut (om de slag, of om de 2 slagen). Dit duurt vaak even (een aantal minuten) en zodra je je focust op andere dingen neemt het ook weer af. Hoe meer we er mee bezig zijn, hoe langer het duurt dat het hart weer normaal doet. (stress – angst – overslagen – stress en dus weer overslagen etc). Maar goed, dat is makkelijk gezegd want het is een eng rotgevoel en het is wel je hart. Maar als het met een kastje o.i.d. onderzocht is, dan moeten we denk ik ook vertrouwen hebben DAT het goed is. Relax… zoek afleiding… en heb vertrouwen. En… mocht je geloven: bid ook hiervoor, dat je het niet alleen hoeft te doen! Ik ken inmiddels zoveel mensen die dezelfde klachten hebben (gehad). Het gaat weer over!

      ·
    • carolien hoek ·

      Hallo, Ik zit jouw verhaal te lezen en word er gewoon rustig van… Eigenlijk omdat ik niet de enige blijk te zijn met hart-overslagen. Heb ook al 3x een uitgebreid onderzoek gehad en daar kwam niks uit. Ik ben er al jaren bekend mee en heb het de ene week wel en de andere week weer 3 dagen niet; het is wisselend. Heb nu eigenlijk sinds maandag hele heftige overslagen; dag en nacht, zonder enige aanleiding (denk ik). Wat nou mijn vraag is: hoe ga jij hiermee om? Hoop van je te horen… Groetjes, Carolien (vrouw van 32 jaar)

      ·
  63. Renata ·

    Ik had vorige keer wat opgeschreven, maar vroeg me af: zijn er ook mensen die veel last van overslagen hebben als ze juist wat gaan doen? Bijvoorbeeld fietsen o.i.d.? Ik begin gewoon op te zien tegen het fietsen of “druk doen” omdat ik bij voorbaat al denk: dan komen vast die VESsen weer… Ik lees vooral dat mensen het in rust hebben, maar dan heb ik het juist bijna nooit. Volgens de homeopaat (waar ik inmiddels weer ben geweest) is het niet erg (hij is tevens arts), maar wel donders vervelend (en steeds weer beangstigend)! Ik probeer er niet op te letten, maar je komt er haast niet onderuit.

    • El ·

      Ik heb de VES-en alleen bij inspanning en emoties/stress. Nog nooit ‘s nachts gelukkig. Heb dit sinds een jaar of 4 en ECG, fietsproef, echo en zelfs scan en 24 uur holter gaven de extrasystolen wel te zien, maar zou niets ernstigs zijn, want inderdaad de een voelt ze en de ander niet. Ik tennis hierdoor niet meer, want zodra ik begon kreeg ik ze. Dit duurt bij mij gelukkig slechts een paar minuten en heb ze soms maanden niet. Ik probeer me dus niet overmatig in te spannen, te rennen o.i.d. Heb er nu weer 1 of 2x per dag even last van en nieuwe afspraak met cardioloog om te constateren, dat alles verder goed is. Ook de saturatie (zuurstofmeting) moet uitwijzen of er op zo’n moment geen zuurstof tekort is. Sterkte allemaal!

      ·
  64. Renata ·

    Hoi, Ik heb een tijd geen overslagen gehad. Nu wat druk geweest (vouwwagen gekocht, ingericht etc.) en maandag begon het weer. Eerst af en toe een overslag, maar vandaag weer zo erg… Ik fiets naar school om de kinderen weg te brengen en om de 2 slagen een bonk ertussendoor. Sta ik stil op het schoolplein, dan is het weg. Vanmiddag weer hetzelfde verhaal. Elke keer als ik wat wil doen (iets optillen om weg te brengen, ramen wassen, was ophangen etc.) weer die bonken tussendoor. Nu ben ik bij de homeopaat geweest (tevens arts) die zegt dat het onschuldig is en hij heeft er evt. wat voor. Dit heb ik laatst ook gehad. Nu moet ik het even een week aanzien. Hij zegt dat het zoiets is als dat een ander migraine krijgt en dat bij mij dit onder de huid zit. Toch word ik er heel kribbig van, gewoon boos op mezelf. Waarom zit dit er nog steeds… Grrr… ik wil er vanaf zijn. Maar weet dat die gedachte niet helpt en dat je eigenlijk moet denken: jammer dan, het is er, het is niet gevaarlijk. Want hoe erger je ervan baalt, hoe meer je erop gaat letten en dus extrasystolen opwekt.

  65. Gerrit ·

    Hi iedereen, Sinds vorig jaar kreeg ik opeens last van “aanvallen” waarbij ik het gevoel had weg te vallen en “dood” te gaan. Ambulance erbij en de medische molen in. Het bleken uiteindelijk ES’en te zijn, waarbij de lokale cardioloog aangaf dat ik er ook 100 mee kon worden. Met goede moed verder met leven, maar ik bleef veel klachten houden. En werken werd steeds moeilijker. Op aandringen met de oude uitslagen naar een andere cardioloog die hierin gespecialiseerd is en ik bleek meer dan 30.000 ES’en per dag te hebben. Deze arts gaf aan dat hij mij kon ableren. Deze behandeling heb ik begin dit jaar ondergaan en de resultaten zijn positief. De klachten zijn weg; ik heb alleen nog wel af en toe moeite met het vertrouwen in mijn eigen lichaam! Mijn tip voor iedereen: zoek een echte specialist op met aanhoudende klachten!

  66. Marga ·

    Wauw, wat een verhalen… Ik hoor in mijn directe omgeving nooit iemand over deze klachten, maar hier zijn ze zo herkenbaar. Bij mij begon het eigenlijk pas toen ik enkele maanden uit een zeer stressvolle relatie kwam. Ik rookte niet en ik dronk niet; wel was ik iets te zwaar. Ooit is er een hartfilmpje gemaakt, maar natuurlijk was het ritme voorbeeldig tijdens dat filmpje. De dokter heeft het wel aan mijn pols gevoeld en me toen gezegd dat het vervelend was, maar niet niet ernstig. Maar zoals jullie allemaal denk ik wel begrijpen, ben ik er nooit echt heel erg door gerustgesteld. Het is en blijft een akelig paniekgevoel… ‘Ik ga dood!’. Maar goed, dat is inmiddels om en nabij de 10 jaar geleden en ik leef nog steeds. Wat ik het meest irritante vind is dat het vaak begint op het moment dat ik even rust heb: lekker op de bank zit of in bed lig en als ik alleen thuis ben. In mijn hoofd zou je denken, en ik denk ook dat dat zo is. Op dit moment heb ik het weer even een stuk erger. Vanmiddag zelfs bij de winkel toen ik in een lange wachtrij stond… Het zweet breekt me dan aan alle kanten uit (in mijn hoofd herhaal ik: het is niet erg… het is niet erg… het is niet erg). Enfin, ik ben blij (sorry dat ik het zo zeg) dat ik hier lees dat veel meer mensen het hebben en die het ook als zeer vervelend en beangstigend ervaren. Ben in ieder geval niet gek! Iedereen veel succes en sterkte met het leren omgaan met dit nare gevoel. Gr. Marga.

    • Paul ·

      Een stukje herkenning doet soms wonderen. Althans: het kan prettig en geruststellend werken, en dat is soms al heel wat… Sterkte met de extrasystolen!

      ·
    • Marga ·

      Herkenning doet inderdaad goed… Denk dat ik eens een beetje aan mijn rust moet denken en moet zorgen voor wat minder stress… Misschien nog even een keertje naar de huisarts… Doet vaak ook even weer goed. Dank voor je reactie. Gr. Marga

      ·
  67. francis ·

    Ikzelf zit op dit moment in een hele onrustige periode qua hart. Maand geleden is er boezemfibrilleren ontdekt. Maar dit gevoel was mij niet onbekend, dus speelt dit al veel langer. Ik moest toen 2 x 100 mg Flenacide slikken. De hartslag werd rustiger, maar ik werd een beetje lusteloos en moe. Daarom mocht ik naar 2 x 50 mg, maar nu voel ik steeds 2 slagen achter elkaar. Ik ben weer aan ‘t hardlopen, maar na 1 minuut ben ik al kapot en ga ik weer 2 minuten wandelen. In rust is mijn hart dan weer dubbel aan het slaan. Soms wel 3 x snel en dan weer effe een rustige slag. Inmiddels zelf maar weer naar 2 x 100 mg gegaan, maar het blijft onrustig. Pas over 3 weken naar de arts dus ik denk dat ik maar weer ga bellen wat te doen…

  68. Els ·

    Mijn man is 16 jaar geleden voor het eerst bij een cardioloog geweest, en die constateerde ook “onschuldige extrasystolen”., en hij moest er maar mee leren leven. Nu liepen we toevallig bij een homeopaat voor onze dochter, en die constateerde een overgevoeligheid (is niet hetzelfde als allergie) voor smaakversterkers. E621 t/m E637,(misschien inmiddels wel meer nummers). Nu vermijden wij die en als we ze toch eten(chinees maak ik niet zelf), neemt hij 2 paracetamol en hij voelt het afnemen. Zo simpel is het bij hem. Stress is het bij hem denk ik niet, want ik ben ernstig ziek geweest, en zolang hij maar oplette wat hij at, had hij helemaal geen klachten! Misschien eten mensen met stress meer kant en klaar producten of bijvoorbeeld chips. De reactie bij mijn man is wel veel heftiger als hij ook alcohol drinkt! Misschien heeft iemand hier wat aan. Ik wens jullie allen veel sterkte, want eng kan het zeker zijn!

    • chantal ·

      Goedemiddag; bedankt voor de tip. Ik ga er rekening mee houden. Zelf heb ik ook heel veel extrasystolen en nu was ik bij een natuurgenezer geweest en die vertelde mij dat ik niet tegen E-nummers kan. Maar hij kon niet zeggen welke. Dus ik ga deze nu zeker vermijden en kijken hoe het gaat. Dank je wel.

      ·
  69. Bonte Gerdy ·

    De eerste keer is ongeveer een 4-tal jaar geleden voorgevallen en kon je er een klok op zetten. Dit was telkens rond 7h30 en ongeveer een half uur later was het over. Elke dag opnieuw een maand aan een stuk. Plots was het weg en heb ik er een hele tijd geen last meer van gehad, tot nu. Nu zijn er een reeks extrasystoles na elkaar en dit geeft wel een beangstigend gevoel en ze treden nu ‘s nachts op. Je wordt wakker en je slaapt niet meer, dus ben je zeker niet uitgerust voor de nieuwe dag. Echt vervelend. Mijn factor zal wel stress zijn in combinatie met frequent alcoholgebruik bij sociale gebeurtenissen. Ik denk dat ik daar eens werk van zal moeten maken. Ik zoek in ieder geval een specialist op omdat ik een sportmens ben. Soms treedt het op als mijn hartslag aan de 170 zit, maar meestal is het dan maar 1 overslag, gelukkig.

  70. lisa ·

    Het is weer even geleden dat ik hier nog eens langs ben geweest! Vrij druk op werk, lange dagen werken, ik vind het ritme niet! Ik ben nu aan het afbouwen met propanolol. Nam eerst 80 mg retard in, nu nog 20mg en vanaf volgende maandag stop ik, dus niets meer. Daar ben ik zo nerveus over! Voordat ik propanolol nam, had ik veel overslagen, soms fibrilaties en was ik zeer nerveus. Ben zo bang dat het allemaal gaat terugkomen. En als ik zo blijf denken, gaat dat weer zeker gebeuren! Ik heb nu al een paar dagen veel te veel overslagen per dag, soms precies alsof mijn hart trilt. En dit tijdens het afbouwen, wat gaat dat dan worden maandag? Iemand ervaring met het afbouwen van propanolol (Inderal)? zijn er risico’s aan verbonden? als je stopt kan je hart dat wel aan enzo na zo’n lange tijd te hebben geleefd op zo’n medicatie? Iemand die me kan helpen geruststellen? Alvast bedankt!

  71. renata ·

    Ik heb sinds een halfjaar last van extrasystolen. Ze zijn begonnen nadat ik 2 jaar erg onregelmatig gewerkt heb. Ik kreeg ‘s morgens tijdens het fietsen naar school de overslagen, maar reageerde er niet echt op. Totdat op een dag vanuit het niets in de auto m’n hart op hol sloeg met veel VES-en er tussendoor. Daarna een hartkastje gehad (2 weken) en daarop ook te zien dat ik veel overslagen had. Ik moest rustiger aan doen. Zo gezegd zo gedaan… Maar toen kreeg ik paniekaanvallen en bleek dus inderdaad dat ik wat overbelast was. Vorige week ging het prima met de VES-en! Ik heb de schuur opgeruimd, beetje te veel gedaan en 2 dagen erna weer ineens erg veel last van die overslagen. Vooral tijdens het fietsen en lopen… In rust een stuk minder of helemaal niet. Ook van die schokjes in m’n lichaam in rust. Ik maakte me niet zo druk, maar het is nu een week geleden dat ik zo druk heb gedaan en nog steeds komen de extrasystolen, al loop ik maar even naar de brievenbus. Plots begint m’n hart weer over te slaan, om de 3 tot 5 hartslagen een bonk ertussen. Zodra ik weer zit, gaat het over… Moet je dan weer naar de huisarts? Je leest overal op forums dat het niet erg is, maar stiekem in je hoofd hoor je zo’n stemmetje… En de angst dat het toch niet goed is… Al zeg je steeds tegen jezelf: het kan geen kwaad… Maar je wil zo graag dat het over gaat. Of moet je er gewoon niet op letten en ebt het dan weg???

    • Mark ·

      Hallo Renata, Ik las je reactie zojuist en wellicht heb je hier iets aan: Ik zwem sinds kort en nu merk ik dat na het zwemmen de extra slagen verdwijnen of minder worden. Wellicht verdwijnen ze op den duur helemaal. Je beschrijft dat je er bang van wordt, dat heb ik ook, maar angst zorgt voor meer adrenaline in je lijf en dat produceert dan een soort sneeuwbaleffect, waardoor er meer ontstaan en dan wordt je paniekerig. In het ziekenhuis zien ze wellicht niets bijzonders, maar het kan buiten het hart ontstaan. Het middenrif ligt bijvoorbeeld volgens een fysiotherapeut tegen of vlakbij het hartzakje wat rond je hart zit als beschermende laag. Als er spanningen zijn wil een mens wel ineen duiken en dan kan er iets in de knel komen dat zijn vrijwel onbewuste processen, maar sinds ik er op let, wordt ik minder angstig en dat geeft dan weer vertrouwen om het hele cirkeltje wellicht te doorbreken. Verder kan het delen van deze ervaringen helpen om ook meer bewust de boel weer recht te krijgen. Soms is een verkeerde houding ook niet altijd voordelig en dat kan in heel veel jaren opgespaard zijn en dan plots krijg je hartritmestoornissen. Ik weet niet hoe het bij jou werkt, maar ik herkende heel veel in je verhaal. Verder als je paniekerig wordt kan het helpen om een op de ademhaling te letten. Als ‘ie oppervlakkig is dan is het zaak dat je door de buik gaat ademhalen. Door de neus in en door de mond weer uit..als een zwangere vrouw, maar niet te snel rustig. Dat is makkelijker getypt dan gedaan, maar het gaat er om dat je in de gaten krijgt wat er gebeurt in zo’n situatie. Juist in drukke situaties of in stilte kunnen ze ontstaan. Ikzelf weet er het fijne ook niet van, maar wellicht kan dit je helpen, mij heeft het zeker al wel een beetje geholpen. Groeten van Mark

      ·
    • Renata ·

      Hoi Mark, Bedankt voor je reactie. Helpt ook wel als iemand het herkent. Soms zijn die hartoverslagen weg, gaat het prima en ineens is het er weer, waardoor je toch onbewust weer bang wordt… Ik wil dat niet eens, maar het gebeurt dan zo. Ik merk wel dat als ik die hartoverslagen heb en je je dan op iets anders focust, dat ze weggaan of minder worden. Maar dan heb ik ze soms wel om de 2 of 3 gewone hartslagen… Dat lees ik nergens dat ze zo vaak kunnen komen. Maar goed, Ik ben er elke keer weer uitgekomen, dus dat gaat nu ook gewoon lukken! Toch… Dat irritante stemmetje in je hoofd… Is het niet erg? Gaat het ooit weer over? Grrr…

      ·
  72. Mark ·

    Hallo lezers, Sinds december 2012 is extrasystolie geconstateerd in het hart van mij. Ben een dertiger, altijd wat nerveus geweest, beweeg voldoende met een normaal postuur. Bloeddruk vandaag bij de huisarts was 150-102. Vond ikzelf hoog. Heb gemerkt dat als ik op de buik ga liggen (bed op vloer languit) de klachten verminderen of helemaal verdwijnen. Tot ik weer ga staan, dan voel ik het binnen enkele ogenblikken weer. Ik ga binnenkort naar een fysiotherapeut en ga zwemmen op advies van de huisarts, aangezien hartpillen en bloeddrukverlagers niet aanslaan. Ik vraag mij af of iemand dit herkend en of een verkeerde houding van skelet of spieren dit allemaal kan veroorzaken. Ben eens bij een osteopaat geweest en die heeft iets aan de stand van bepaalde gewrichten gedaan en nog geen halfjaar later kreeg ik voor het eerst hartritmestoornissen, terwijl ik de 30 jaar ervoor hier nooit mee bezig hoefde te zijn. Nu dus elke dag elk uur en soms elke minuut. Erg vermoeiend. Misschien kunnen we elkaar een beetje helpen. Ik wens iedereen beterschap. Groeten van Mark.

    • rene ·

      goedenacht allemaal, Ik heb hier ook last van. Af en toe een harde klap; zo voelt het bij mij aan. Heel eng! Alsof iemand een klap van binnenuit je borstkas geeft. Bij mij begon het in 2003; ik zat in een stressvolle tijd. Naar de dokter geweest, maar die zei dat het onschuldig was. Ik heb oxazepam gekregen en soms werkt het, maar soms ook weer niet. Ik heb hier last van gehouden van 2003 tot 2007 en daarna was het weg. Echt raar, meer erg fijn dat ik er vanaf was. Afgelopen maart 2013 kreeg ik een flinke paniekaanval midden in de nacht: hartslag schoot naar de 190 slagen per minuut, ik werd erg vermoeiend en het wilde niet zakken. Mijn vrouw belde de ambulance en die zijn met me gaan zitten. Er werd een hartfilmpje gemaakt en ik moest hardop gaan voorlezen van ze. Mijn hartslag zag je zakken van 190 naar 160 naar 150 en zo naar de 130. Sindsdien heb ik weer behoorlijke last van die vervelende bonk in mijn borstkas, aaaggghhhh! En ik dacht we zijn er vanaf, maar helaas… Het schijnt dus wel stress gerelateerd te zijn denk ik zo, want als ik me eigen inspan heb ik er geen 1, ik heb het als ik lekker op de bank zit of in bed lig ja en wat ga je dan doen je toch meer zorgen maken over dit gevoel, en naar mijn idee blijven ze dan maar komen. Het is en blijft erg vervelend maar daar heeft iedereen last van hier. Groeten, René

      ·
  73. Jannah ·

    Is mijn reactie van een dag of 4 geleden niet welkom? Of ondersteunt u enkel medische oplossingen?

    • Paul ·

      Beste Jannah, Er komen dagelijks enorme hoeveelheden reacties binnen op Salusi die we allemaal handmatig screenen. Vandaar dat het soms wat langer duurt voordat reacties worden goedgekeurd. Ik heb het gidsje ‘Wat zit er in uw eten?’ overigens al jaren naast mijn computer liggen en eet vrijwel volledig vrij van (synthetische) E-nummers. :D Ik kan me dan ook prima vinden in je denkwijze. Overigens sta ik alle reacties toe, ook als ze niet stroken met mijn opvattingen, zolang ze maar niet provocerend, bedreigend, beledigend of discriminerend zijn. Groeten, Paul

      ·
  74. robert ·

    Ik was in het ziekenhuis vorige week en heb daar een Exercise Stress Test ondergaan op zo’n loopband. Nou werd mij verteld dat mijn hart elke 8 seconden een sprong (“skip”) maakt. Ik heb een nieuwe afspraak gemaakt voor volgende week om met m’n oude gegevens terug te komen en ze te vergelijken. Ik woon en werk al 15 jaar in Zuid-Korea, waar ik momenteel ben en een aardig stressvolle baan heb. Misschien sport ik wel teveel en ‘s morgens drink ik 1 bakje koffie. Ik merk niks van die stoornis. Is die skip dan toch een teken van extrasystolen. Gr. Robert

    • Paul ·

      Beste Robert, Je moet extrasystolen niet zo zeer zien als een gezondheidsaandoening, maar veeleer als een “foutje” in je hartritme dat in sommige gevallen wordt veroorzaakt door een gezondheidsaandoening en in sommige gevallen gezondheidsaandoeningen kan veroorzaken. Wat je beschrijft is dus wel een extrasystole, maar zolang je deze in het dagelijks leven niet merkt en er geen last aan ondervindt (en de overslag dus niet het gevolg of de oorzaak is van ingrijpendere klachten), hoeft deze dus niet gevaarlijk te zijn. Hopelijk heb je iets aan deze info. Groeten, Paul

      ·
  75. Jannah ·

    Ik herken de meeste klachten. De grote boosdoener bleek bij mij smaakversterkers! Onder tig namen zoals (natuurlijke) aroma’s, gemodificeerd zetmeel, kruidenextracten, gistextract etc. etc. Smaakversterkers zitten verborgen in veruit de meeste of eigenlijk vrijwel alle (voorverpakte) levensmiddelen van tegenwoordig. Eet dus heel simpel; bij voorkeur niets meer waar een merk op staat, en je zult je direct een ander mens voelen! Na tientallen jaren allemaal soortgelijk genoemde klachten die steeds verergerden en waartegen niets hielp, heb ik nu nergens last meer van. Zolang ik mij maar niet bezondig aan iets “lekkers”, bijvoorbeeld een of ander alcoholisch drankje of ve-tsin bij de Chinees, Maar dat leer je snel af wanneer je iedere keer (meestal 6 uur na het eten beginnend) weer minimaal 6 tot 24 uur plat ligt. Ik ben er inmiddels dus totaal allergisch voor geworden. Jammer, want het eten en drinken smaakt er inderdaad stukken lekkerder door. Maar ja, alles heeft zijn prijs. Pas ook op voor teveel histamine, conserveringsmiddelen, kleurstoffen en aspartaam. Kies liever voor ‘vers’ en zoveel mogelijk onbespoten en maak liever fruit- en groentesmoothies! Een goede handleiding bij het koken en boodschappen doen is het boekje: “wat zit er in uw eten” van Corinne Gouget.

  76. Lucky ·

    Misschien goed om het volgende te melden: de bètablokker die ik op advies van de cardioloog nam, maakte na een paar weken de klachten erger (inclusief een veel te snelle hartslag), juist na aanvankelijke verbetering! Ik ben daar dus vrij snel weer mee gestopt. Ik nam al een bloeddrukverlager, maar daar ben ik later ook mee gestopt omdat die niet veel leek te doen tegen de verhoogde bloeddruk. Samen met wat zelfbedachte biofeedback werden de klachten uiteindelijk minder. Maar na een aantal maanden bleek de bloeddruk toch te hoog geworden. Weer met het oude middel begonnen en binnen een dag waren de klachten weer net zo erg als voorheen. Conclusie: waarschijnlijk is de voornaamste oorzaak van de hartritmeproblemen een overgevoeligheidsreactie op de bloeddrukverlager geweest. Ik heb twee weken geleden aan de huisarts een ander middel gevraagd en gekregen. Nu wordt het steeds rustiger van binnen. Erfelijkheid speelt volgens mij ook een rol. Mijn vader had vele allergieën en mijn moeder een verhoogde bloeddruk. Tel uit je winst. Samen met stress, foute additieven in voeding en te weinig in de buitenlucht vormt een schadelijke cocktail. En inderdaad doen koffie, thee, tabak, alcohol en andere troep de zaak natuurlijk ook geen goed. Mijn idee is wel dat bijwerkingen van medicijnen factoren zijn die erg onderschat worden. Noch de cardioloog, noch de huisarts had dit bedacht. Ik moest dat maar weer eens zelf doen…

    • Ivan ·

      @ Lucky: Erfelijkheid speelt zeker een rol. Mijn moeder, vader en 2 grootvaders hadden allemaal last van hoge bloeddruk. Moeder alleszins last van extrasystolen. Vader gestorven op 44e. Je kan denken dat ik door die erfelijkheid ook cadeaus heb gekregen. Het is voor mij één van de redenen waarom ik me niet wil voortplanten. Een hoop miserie in mijn genen die ik anders zou doorgeven stop ik nu voor een stuk op deze bloedlijn. Klinkt misschien wel zwaar. Ik vind het gewoon nuchter. Huisartsen en cardiologen houden vaak te weinig rekening met wat je zegt, überhaupt. Ze doen wat ze volgens hun nuchtere cijfers het beste vinden. En wat je zelf daarover denkt of voelt is heel vaak niet belangrijk. Ik heb, na over een periode van 25 jaren, 3 middelen te hebben gehad waaraan gewenning optrad en dus weinig resultaat na een tijdje een rotte periode achter de rug. Twaalf verschillende medicamenten met allemaal bijwerkingen (of ze werkten totaal niet). Nu zit ik weer redelijk goed, terug op het eerste middel gezet van een 20-tal jaren geleden. Bijwerkingen: er is ook zoiets als reflextachycardie of compensatietachycardie. Je hart gaat juist sneller kloppen nadat een medicijn je hartslag te hard onderdrukt. Extrasystolen kunnen, naar mijn gevoel, passen in dat verhaal. Ik had altijd heel weinig beweging en dat heeft me zeker geen goed gedaan. Maar ik vind het vaak een straf om te MOETEN bewegen. Ik hou ervan om lekker rustig thuis te zitten tv kijken. Ik rook niet en drink geen alcohol maar heb (uiteraard) wel overgewicht. Ik eet de laatste tijd veel gezonder en dat schijnt toch ook te helpen. Nu probeer ik meer dingen te voet te doen maar ik twijfel of een halfuurtje slenteren iets betekent voor je gezondheid of hoe veel / hoe weinig. Biohulp: vergeet stress niet als een belangrijke oorzaak. En het feit dat je op den duur aan een bepaald stresslevel gewoon bent. Je herkent het niet meer maar het is er nog wel. Soms gaat die zelfs ‘s nachts door in je slaap. Ik werd er soms zwetend wakker van. Additieven: moet ik nodig eens wat meer over lezen. Lijkt me wel een inspanning om dat te vermijden.

      ·
    • Paul ·

      Hallo Ivan, Bedankt voor je berichten; ik heb ze met interesse gelezen. Als je specifiek additieven (synthetische E-nummers) wilt mijden, is ‘Wat zit er in uw eten?’ van Corrine Gouget een erg handig gidsje. Mijn algehele gezondheid is er enorm op vooruit gegaan sinds ik op toevoegingen en hulpstoffen in eten let. In dit artikel over E-nummers kun je er desgewenst meer over lezen. Evenals in dit stukje over de twijfelachtige werkwijze van hedendaagse voedingsmiddelenproducenten. Nogmaals bedankt voor je reacties. Groeten, Paul

      ·
  77. H.Kerk. ·

    Beste forumleden, Helaas zijn bij mij ook extrasystolen opgetreden. Ik ben een man van 53 jaar en ben 15 jaar geleden gestopt met roken en alcohol drinker. Bij mij treedt het op als ik naar bed ga en in een rustfase kom. Komen jullie wel aan genoeg slaap? Ikzelf blijf gefocust wanneer de volgende weer komt. Ik probeer mij te ontspannen, maar het lukt totaal niet. Hoe te handelen? Enkele tips voor mij: is het ook mogelijk dat extrasystolen uitgelokt worden door griep en verkoudheidsvirussen? Graag een antwoord. Verder veel sterkte met deze rot-aandoening!

    • Ivan ·

      De cardioloog zei me dat het per definitie onschuldig is als de extrasystolen ontstaan als je in rust bent. Bij stress krijg je er meer, dus kan je je er maar beter zo weinig mogelijk zorgen over maken. ES bij inspanning zijn een reden om de cardioloog (nogmaals) te raadplegen. Verkoudheid en griep en andere virussen wakkeren ook bij mij de extrasystolen aan. Laat antwoord op de vraag, maar ik hoop dat iemand er ooit iets aan heeft.

      ·
  78. SJ ·

    Hoi allemaal, Voor eenieder die er wat aan heeft, hierbij mijn verhaal: Ongeveer 19 jaar geleden alweer was ik rustig aan het werk tijdens mijn bijbaantje in de lokale supermarkt. Tot op dat moment had ik nog nooit ergens last van gehad, maar opeens had ik het gevoel dat de hele wereld draaide en ik dacht dat ik tegen de vlakte zou gaan. Mijn hart raasde in mijn lichaam en ik dacht echt dat ik dood zou gaan. Dat is niet gebeurd, maar vanaf dat moment heb ik mezelf nooit meer “de oude” gevoeld. Ik voelde mezelf vreemd, zweverig en ik liep rond als een zombie. Het was alsof ik droomde en ik een film zat te kijken waar ik zelf de hoofdrol in speelde in plaats van “echt” te leven te leven. Pas onlangs ben ik erachter gekomen dat dit nog weleens “depersonalisatie” kan zijn. En geloof me, dat gun je je ergste vijand niet. De doctoren bestempelden dit allemaal als een gevalletje hyperventilatie, maar ik weet inmiddels wel beter. Wanneer iemand bij de dokter komt en ze vinden geen afwijkingen, dan heb je hyperventilatie en klaar… Door die “aanval” was/ben ik ontzettend bang geworden, want ik had er nog nooit bij stilgestaan dat je als 16-jarige zomaar iets kon gaan mankeren. Dat resulteerde in angst en paniek. Daarbij ging ik mijzelf de hele dag focussen op mijn lichaam en met name mijn hartslag. Door de bewuste aanval was ik zo bang dat mijn hart ermee zou stoppen dat ik de hele dag mijn hartslag controleerde. Mijn vinger lag de hele dag in mijn nek zodat ik mijn halsslagader kon voelen. Bij het minste of geringste schoot ik dan rechtop uit de schoolbanken, uit bed of uit welke situatie dan ook. Uiteraard met een extreem hoge hartslag van de angst en paniek. En dat terwijl ik nooit echt ritmestoornissen had. Al met al heb ik jaren zo geleefd en langzaam maar zeker werd de angst en paniek minder. Ik dronk elk weekend gemiddeld een krat bier en rookte daar ook flink bij, maar ik heb eigenlijk nooit last gehad van ritmestoornissen en/of extrasystolen. Op een gegeven moment, zo rond de tijd dat ik 24 was, begon de ellende pas echt en had ik zo nu en dan last van een overslaand hart. Een collega van me had dat regelmatig, maar die maakte zich daar niet druk om. Ik daarentegen natuurlijk wel en de angst en onzekerheid begonnen weer de kop op te steken. Het overslaan gebeurde willekeurig, maar werd na verloop van tijd erger en erger. Ik dacht dat ik ieder moment een hartaanval of iets dergelijk zou krijgen. Dat is zoals jullie al wel vermoeden niet gebeurd, maar ik hield er wel last van en dit was toch wel een belemmering in mijn dagelijks leven. Soms weken niet en soms een week lang elke dag meerdere malen. Zeer “vervelend” en ook heel beangstigend. Uiteraard mee naar de dokter gestapt en niets concreets te vinden. Conclusie? Extrasystolen: vervelend, maar ongevaarlijk. Totdat ik een keer aan het voetballen was en de extrasystolen kwamen. Omdat ik mezelf op dat moment aan het inspannen was, ging mijn hart in overdrive. Het klopte zo ontzettend snel dat ik het niet eens kon meten. Vanaf toen was sporten natuurlijk ook een zenuwslopende ervaring, want ik was van tevoren al bang dat het weer zou gebeuren en dan gebeurde dat natuurlijk ook. Al met al zocht ik steeds vaker excuses om niet te gaan voetballen uit angst om weer zo’n extreme aanval te krijgen. Op een gegeven moment kreeg ik eenzelfde aanval toen ik met mijn band op het podium stond en toen was ik het helemaal kwijt. Ik durfde niet eens meer de trap op te lopen uit angst dat mijn hart zou gaan overslaan en razen. Ondertussen was ik alweer meerdere malen bij de dokter geweest en elke keer met zo’n 24 uur monitor was er “toevallig” niets te zien. Ik had het idee dat ze me voor gek verklaarden en ze zeiden nog net niet “het zit tussen je oren”. Uiteindelijk heb ik een doorverwijzing gekregen naar een hele bekwame cardioloog in het MCA in Alkmaar. Deze meneer gaf aan dat dit niet normaal was en dat we tot op de bodem zouden gaan om uit te zoeken wat er aan de hand was. Als eerste werd ik op een hometrainer gezet. En jawel, na enkele minuten begonnen de extrasystolen. “Ze staan op de film” aldus de assistent. Ik stopte direct met fietsen uit angst voor een extreme aanval. De assistent gaf aan dat ik juist daarom moest doorgaan omdat ze dat op de film wilden zien. Dat durfde ik niet want zo’n aanval voelt als doodgaan en ik durfde ook echt geen vin meer te verroeren tot ik weer wat rustiger was. De cardioloog vertelde me precies wat jullie hier ook allemaal omschrijven, dat de extrasystolen vervelend zijn, maar dat je er 100 mee kan worden. Ik had dan alleen nog het extra punt dat bij inspanning die extreme aanval kon ontstaan en daar gingen we naar op zoek. Zodoende hebben ze een ‘reveal monitor’ bij me ingebracht. Dit is een opnamekastje, maar dan onderhuids met een batterijduur van ruim 2 jaar, dus dan moest dat een keer erop komen. Het heeft ruim een jaar geduurd (ik ging inspanning immers uit de weg), maar tijdens een vrijpartij met de nodige alcohol in mijn systeem begonnen de extrasystolen en direct erachteraan gevolgd door een extreme aanval. Die heeft zeker 20 minuten geduurd, waardoor mijn vriendin zelfs 112 heeft gebeld uit angst dat er wat zou gebeuren. Op het moment dat de ambulance de buurt in kwam rijden, begon mijn hart weer rustiger te slaan.. Maar, mijn reveal had zijn werk gedaan en alles stond op de digitale camera. In het ziekenhuis werden de gegevens uitgelezen en daar bleek dat mijn hartslag een verbazingwekkende ratio van maar liefst 300 slagen per minuut haalde. Ik wist niet eens dat het fysiek mogelijk was. Mijn maximale hartslag bij een inspanningstest lag rond de 185, dus dit was wel héél extreem. Conclusie? Een “foutje” van een willekeurige knoop in mijn hart. De oplossing: een ablatie. Ik zal jullie niet lastig vallen met die details, want dat is weer een verhaal apart. De operatie is inmiddels 3 jaar geleden en sindsdien heb ik geen extreme aanval meer gehad. Ik moet daarbij ook eerlijk zeggen dat ik inspanning probeer te vermijden. Ik had totaal geen vertrouwen meer in mijn lichaam en dat gaat het laatste jaar pas weer wat beter. Sporten doe ik echter niet meer uit angst dat het niet helemaal weg is. Gelukkig ben ik van nature slank (185 cm en 76 kilo) dus dat scheelt, maar ik mis het voetballen wel. Als ik echter mijn schoenen aantrek, beginnen mijn handen al te zweten en gaat mijn hart sneller kloppen. Dit alles omdat ik als jongeman schijnbaar “onschuldige” ritmestoornissen ondervind. De extrasystolen blijven in principe je hele leven en dat maakt je gewoon onzeker. Daar kunnen ze niks aan doen… Helaas pindakaas. Periodes wisselen en soms heb ik weken geen last, maar het komt altijd terug. Er is ook geen echte medicatie voor en als je al iets wilt proberen, zijn de bijwerkingen vaak vele malen erger dan de kwaal. Ook al heb ik mezelf vaak afgevraagd of het erger kan, maar als ik sommige forums lees over medicatie dan durf ik daar niet meer aan te beginnen. Als ik zo jullie verhalen lees, dan kom je toch vaak uit op hetzelfde beeld: angst en onzekerheid. Dit geeft stress, en stress is inderdaad de nr. 1 veroorzaker van extrasystolen. En voor de rokers/drinkers onder ons: de mensen die beweren dat roken en alcohol niets uitmaken, zijn rokers/drinkers die niet durven of willen stoppen. Ik worstel al jaren met mijn nicotineverslaving, welke ik nu aardig onder controle heb. Het verschil tussen roken en drinken en niet roken en niet drinken is een verschil tussen dag en nacht voor je hart. De systolen zijn er wel, maar soms een halfjaar niet. Dat was hiervoor wel anders… Ieder weekend heftig en iedere dag aanwezig. Het is HEEL moeilijk om dingen op te geven, maar laat je niet voor de gek houden, stop met roken en stop met drinken. Niet een beetje, maar helemaal. Kijk eens hoe je jezelf na 6 maanden voelt en beoordeel dan of je het het “opgeven” waard vind. Ik denk dat ik het antwoord al weet… Succes en sterkte allemaal!

    • jannie ·

      in het begin van jou verhaal dacht ik: ‘hij drinkt vast koffie met cafeïne’, want ik was 18 toen bij mij de eerste aanvallen begonnen. Vooral aanvallen van hyperventilatie en paniekaanvallen, en ik kon er maar niet vanaf komen. Ik heb er wel 16 jaar mee gelopen; ook naar het ziekenhuis geweest en allerlei onderzoeken gehad, maar het was altijd prima volgens de doktoren. Nou jaaaa dacht ik, waarom heb ik dat nu dan… Ben toen maar een cursus voor hyperventilatie gegaan. Bij mijn derde bezoek vroeg iemand of ik al eens koffie of cola zonder cafeïne had geprobeerd. Na 2 weken was ik een heel ander mens… Bij mij kwam het dus puur door de cafeïne. Daar blijk ik gewoon heel slecht tegen te kunnen.

      ·
    • maaike ·

      Jee wat herkenbaar! Ik heb iedere dag overslagen, soms duizenden, soms honderden, maar in ieder geval iedere dag. Al 15 jaar lang maakt het mijn leven tot een ware hel. Het leven heeft geen waarde meer voor mij. Ik durf niets meer! Mijn leven is al voorbij en mijn huisarts neemt mij ondanks de onderzoeken bij de cardioloog en de bewijzen dat ik er duizenden per dag heb (en enorme versnellingen in mijn hartslag) niet serieus. Het kan me eigenlijk niet zoveel meer schelen, ben al jaren aan het strijden om enig begrip te krijgen. Lig de hele dagen op bed omdat ik er doodmoe van word. Het kan net zo goed voorbij zijn wat mij betreft, kom de deur toch al jaren niet meer uit.

      ·
    • René ·

      Jeetje, wat een verhaal zeg. En wat een hoop bekende symptomen, Ik heb er ook al jaren last van, zojuist ook weer een harde bons gehad. Het blijft zeker een heel akelig en angstig gevoel. Ik merk als ik niet op tijd eet dat het dan erger wordt; heel raar. Ik ben ook regelmatig naar de huisarts geweest met het hartbonzen, maar die zei ook dat er niks aan de hand is. En ja, ik controleer de hele dag door mijn hartslag. Pfff… doodmoe word je ervan. Groeten, René

      ·
  79. C ·

    Nog een toevoeging. Ik heb jarenlang meer dan 1000 overslagen per dag gehad en kon gewoon trainen. Ik had vooral veel angst omdat ik alle hartonderzoeken moest ondergaan. Als de cardioloog zegt dat het geen kwaad kan, leg je je daar dan bij neer, maar doe iets aan de bekende veroorzakers. Ik heb geen angst meer. Ik weet echter wel dat ik door die hart-overslagen iets niet goed doe. Ook de angst kon ik daardoor loslaten.

  80. Jasper ·

    Ik heb die extra overslag al zeker 15 jaar dagelijks en ben nu 25. Ik ben op mijn 20e medisch getest in het ziekenhuis waaruit niet naar voren kwam dat ik ongezond was, of dat het hart slecht was. Wel heb ik een angststoornis en een geschiedenis van paniekaanvallen en ben van nature een nerveus type. De cardioloog heeft me verteld dat het volkomen ongevaarlijk is. Zo nu en dan word ik er onrustig van. Na een avondje stappen met alcohol heb ik er de volgende 2 dagen veel last van. Wat mij wel helpt is een hoge dosering multivitamine. Er zijn periodes geweest in die 15 jaar dat ik er minder last van had, maar kan niet met zekerheid zeggen of dat lag aan verminderde stress. Probeer niet te veel op te zoeken op het internet, daar word je alleen maar onrustig van. Accepteer dat het bij je hoort en geloof dat het compleet ongevaarlijk is.

    • Miranda ·

      Ik heb ook last van overslagen. Heb vijf jaar geleden onderzoek gedaan en daaruit bleek dat het onschuldig was. Nu heb ik ze de hele dag door, mede omdat ik nu in een paniekerige situatie zit met veel stress. Maar door die overslagen komt er nog meer paniek en stress. Zou dit ooit nog overgaan? Als ik een rustgevend pilletje neem, wordt het iets minder. Maar de volgende dag zijn ze er weer. Hoeveel van die ongevaarlijke overslagen kun je nou zo hebben per dag? Dat zou ik wel eens weten willen. Gr. Miranda.

      ·
    • C ·

      Ik had en heb er ook last van. Al ruim 20 jaar. 10 jaar geleden adviseerde de cardioloog om te stoppen met alcohol en koffie. De klachten, incl. de hartzwakte, verdwenen na 4 maanden. Een half jaar later weer met alcohol en koffie begonnen en de klachten kwamen weer terug etc. etc. Nu sinds 7 weken weer gestopt en ik weet dat het resultaat er over 9 weken weer is. ik wilde het op de eenvoudige manier niet leren. Nog 1 tip aan een aantal, maar met name aan M… “Loslaten”, dan kun je later weer vasthouden.

      ·
  81. lisa ·

    24 te jong? Ik neem al Inderal sinds mijn 24e en mijn cardioloog vermeldde dat er toch echt niet bij!?

  82. dorine ·

    Ook ik ben er ook een tijdje vanaf geweest, maar nu heb ik ook weer regelmatig last van die overslagen. Da’s zo beangstigend, ook al zeggen ze dat het geen kwaad kan. Ik doe al bijna 2 jaar een 2-tal keer per week aan cardio-training omdat ze zeggen dat dat goed is voor de overslagen. Voorlopig neem ik geen medicijnen voor de overslagen. Heb vorig jaar wel Emconcor moeten nemen, maar ben daar dan mee moeten stoppen omdat ik daar een zeer lage bloeddruk van kreeg.

  83. chantal ·

    Hoi, Ik ben 24 jaar en ik heb ook last van extrasystolen. Laatst een hartecho van 20 minuten gehad en daar was het op te zien; maar verder is mijn hart gezond! Dus door die echo ben ik meer gerustgesteld. Alleen ik blijf er last van houden en dat is niet leuk als je een zoontje van 2 hebt. Want je bent altijd met die extrasystolen bezig, want je voelt je er heel vaak niet lekker door! Ik krijg nog geen medicijnen ertegen. Als ik wel medicijnen ga gebruiken, moet ik voor de rest van m’n leven onder controle van de cardioloog staan. En de cardioloog heeft dat liever niet omdat ik nog zo jong ben!!!

    • thibault ·

      Hallo, Ik ben dus terug naar de dokter geweest en natuurlijk weer niets gehoord op het moment dat hij luisterde naar mijn hart, maar toch stuurt hij mij door naar de cardioloog om zo’n holter te dragen voor 24 uur. Ik zou pas heel kwaad worden moest ik het juist niet hebben gedurende de tijd dat ik die holter draag. Nou ja, ik zal zien… Ik vind wel dat ik minder last heb van extrasystolen als ik juist ben opgestaan. Pas na de middag treden ze op. Iemand een verklaring? Dit is toch niet bij iedereen zo? Grtz. Thibault

      ·
  84. Lynn ·

    @ Crokaert Michel: Daar ben ik het niet mee eens. In een voor mij enorm stressvolle periode had ik geen klachten. Later juist weer wel terwijl er geen aanwijsbare aanleiding voor was.

    • Eef ·

      Bij mij, een jonge vrouw van 37 jaar, komen de extracystolen juist als ik in rust ben. Ze komen vaak juist na stress. Bij inspanning voel ik ze niet. Dus juist als ik ontspan. Ook voel ik dan vaak een druk, misselijk gevoel op/in m’n maag en onder het middenrif. Ik heb het al sinds de puberteit. Schijnt niet gevaarlijk te zijn, maar ik vind het wel beangstigend en het maakt mij erg onrustig. Als ik de mogelijke oorzaken lees, dan zou het bij mij alleen stress kunnen zijn. Ik heb soms ook maanden geen last ervan. Ook met bijvoorbeeld spanning/stress heb ik juist geen last. Dit is moeilijk te verklaren voor mijzelf. Lastig dus! Ik ga misschien toch ‘s medicijnen proberen, alleen al voor m’n rust, ik wil ze gewoon niet meer voelen! Gr. Eef.

      ·
    • jacky humme ·

      Hallo, Dat heb ik dus ook! Als ik in rust ben, beginnen de hartoverslagen en als ik bezig ben voel ik het niet. Ik vind het heel eng en heb nu toch al 2x een heftige paniekaanval gehad.

      ·
  85. crokaert michel ·

    Extrasystolen hebben slechts 1 oorzaak, namelijk: stress. Bij stressloze periodes, of je nu rookt of drinkt, komen de extrasystolen weinig of niet voor.

    • neeltje ·

      Beste Michel, Ik ben het ook niet helemaal met jou eens. Ik ben 63 jaar en al sinds mijn 16e jaar heb ik last van extrasystoles. Ik vind ‘t na al die jaren nog steeds verschrikkelijk. Word er doodmoe van en soms zelfs heel geërgerd. Ik slik er inmiddels al zo’n 30 jaar pillen voor (met alle vervelende bijwerkingen van dien). Inmiddels slik ik alweer zo’n 8 jaar bètablokkers; deze helpen nog het beste, maar zijn ook niet afdoende. Om terug te komen op de stress-oorzaak: ik deel jouw mening hier wel in. Stress is beslist ook EEN van de oorzaken, doch echt niet de ENIGE. Ik ben inmiddels oma en verheug mij altijd op een dagje oppassen van mijn 3-jarige kleindochter. Ze kletst, puzzelt met mij samen, ik lees voor, we gaan samen in een heerlijk warm bad, verkleden alle poppen, enz. enz. enz. Ik geniet met volle teugen, voel mij heerlijk relaxt en doe samen met m’n kleindochter een middagdutje. En als ‘t kleintje weer naar huis is, geniet ik nog na van de heerlijke dag. Dan… plots… de ene overslag na de andere. Ik heb 2 winters terug mijn auto total-loss gereden. Tegen een boom geknald. De politie snapte niet hoe ik levend uit de auto gekomen was. ‘t Enige wat ik had was glas in mijn linkeroog. En… niet een overslag gehad; de gehele 3 weken durende herstelperiode! Er moest toch snel een nieuwe auto komen. Ik had die nodig voor mijn werk. Echt veel budget had ik niet. Je kan toch spreken van stress zou ik denken… 15 jaar geleden ben ik gescheiden na 21 jaar huwelijk. Mijn man wilde een jongere vrouw. Ik heb veel gehuild, veel stress gehad; mijn kinderen waren alle 3 in de tienerleeftijd en heel, heel boos. Zelfs (handgemene) ruzies op school met de leraar heb ik in goede banen moeten leiden. Ook mijn zonen onderling reageerden zich af in een handgemeen op elkaar. VEEL STRESS, maar geen hartritmestoringen! Misschien had ik op dat moment toch de juiste pillen, althans… deden deze nog goed hun werk. Dat kan! Volgens de cardioloog zitten er kleine beschadigingen in mijn hart die het euvel veroorzaken. En zeker kan stress ‘t verergeren, vooral nu ik een dagje ouder word. Er is mij voorgesteld een ablatie te laten doen. Men brandt de beschadigde plekken dan dicht of zoiets… ‘t Is niet geheel ongevaarlijk, maar ik neig er sterk naar ‘t toch te laten doen. Stel je voor: de laatste jaren van mijn leven ongestoord door te mogen brengen; ‘t lijkt mij bijzonder aantrekkelijk. Verder wens ik je ‘t allerbeste en een hartelijke groet.

      ·
  86. lisa ·

    Hallo iedereen, Ja, heel herkenbaar allemaal! Ik heb het iedere dag en ik kan me geen dag herinneren dat ik ze niet had! Ik ben nu 25 en heb er nu een dikke 10 jaar last van! De ene dag gaat het beter dan de andere. Ik heb ze iedere dag, maar de ene dag kan het me niets schelen en de andere dag ben ik er zo bang van! Raar toch! de psyche is niet altijd even sterk zeker!? Hoe houden jullie het vol?

  87. Mark ·

    Hallo allemaal, Ik heb zojuist even zoveel mogelijk berichtjes van jullie gelezen. Erg herkenbare situaties en symptomen! Ikzelf ben 28 jaar en heb nu ongeveer een jaar last van extrasystolen (het komt en het gaat); soms heb ik er maanden geen last van en opeens uit het niets zijn ze er weer. Wat belangrijk is, is om rustig te blijven. Houd met name alcohol en cafeïne beperkt en probeer gezonder te gaan eten. Ik merk zelf dat ik er een stuk minder last van heb door hiermee rekening te houden.

  88. Mariëlle ·

    Ook ik heb sinds 2010 veel last van extra systolen, maar daarbij ook klachten als misselijkheid, suf worden alsof ik in slaap ga vallen en soms wegrakingen. Het wordt steeds erger. Artsen geven aan dat er een pacemaker aan zit te komen. Wie weet meer?

  89. marcel moors ·

    Hallo, ik ben een man van 59 jaar, 1.96 m en +/- 96 kg. Ik heb altijd gesport (joggen, voetballen, fietsen etc.), maar ben wel van het nerveuze type en misschien heb ik daardoor al lang een licht verhoogde bloeddruk. Sedert 1 jaar heb ik last van extrasystolen. Allerlei hartonderzoeken brachten geen problemen aan het licht, maar om het ongemak te stoppen kreeg ik APOCARD 100 mg voorgeschreven. Dit medicijn helpt fantastisch. Sedert gebruik ervan ben ik praktisch klachtenvrij. Veel succes!

  90. Lynn ·

    Hallo, Ruim 3 jaar geleden zijn bij mij de extrasystolen uit het niets ontstaan. Ik wist niet wat mij overkwam en vond het erg beangstigend. Na eerst een kastje van de huisarts, later van de cardioloog, allerlei onderzoeken en een fietstest werd deze diagnose gesteld. Onschuldig, maar lastig. Omdat ik een zwaar lichamelijk beroep heb, moest ik soms vaak even tussendoor bijkomen in de pauze en na werktijd. Je wordt er doodmoe van. Omdat de cardioloog zei dat het niet dodelijk was, ben ik er nooit voor in de ziektewet gegaan. Ook ik kreeg Sotalol, maar daar was zogezegd geen lol aan. Nog steeds had ik klachten op gezette tijden maar ik begon eraan te wennen, mijn omgeving niet want het wordt nog altijd gezien alsof ik last heb van ‘hartritmestoornissen’. Ik heb dan sterk het gevoel of ik te dicht bij de geluidsboxen zit (herkenbaar?). Van de ene op de andere dag verdwenen de klachten en ik mocht de Sotalol laten staan. Ik was vergeten hoe het ook alweer voelde en zelfs tijdens een heftige stressperiode bleven de klachten uit. Maar… sinds vorige week is het weer terug. Jammer dan. Ik ga ervan uit dat het wel weer stopt voor een langere periode en zal het moeten accepteren.

  91. Kees ·

    Hallo allemaal, Allereerst een gezond en gelukkig 2013 gewenst. Ik heb nog steeds gigantisch veel last van extrasystolen. Zoals eerder gezegd, ga ik volgende week naar de GGZ. Ik hoop dat ze me na 33 jaar een goeie therapie kunnen aanbieden, want zoals ik me nu voel, is het moeilijk vol te houden. Ik heb grote delen van de dag last van de overslagen. Het werkt zoals iemand hier al schreef, verlammend. Ik durf en doe praktisch niets meer. De welbekende vicieuze cirkel. Ik houd jullie op de hoogte. Liefs en groeten.

  92. Johan 46 jaar Belgie ·

    Hallo, Ik heb al jaren last van overslagen. In oktober met 24 uur holter werden er maar liefst 5600 geregistreerd op 24uur! Eerlijk gezegd onleefbaar, ben regelmatig werkonbekwaam hierdoor. Iedere 4 slagen een overslag, soms maanden niets en dan hup, zijn ze er weer. Uit eigen ervaring denk ik dat het met langdurig opgebouwde stress en vermoeidheid te maken heeft. Ik neem 2x40mg Sotalol om het hart rustiger te houden, maar als ik het echt fel heb, helpen die pillen niets. Wat wel helpt is Xanax 0,5mg, maar dat neem ik liever niet teveel. Ik wil namelijk nog helder leven i.p.v. verdoofd. Ik slaap soms te weinig en moet vroeg opstaan om gaan te werken. Ook heb ik al enkele aanvallen van boezemfibrilleren gehad en op spoed beland hiermee. Dat is nog wel een graadje erger dan een overslag, geloof me. Op 23-jarige leeftijd hebben ze mijn hartzakje verwijderd, dit was verkalkt. En door littekenweefsel zou ik nu die boezemfibrillaties krijgen (vermoedelijk). De overslagen zijn puur toeval en zouden niet met mijn hartoperatie te maken moeten hebben. De operatie is ondertussen 23 jaar geleden. Volgens de Professor zou het beter zijn dat ik niet meer zou gaan werken en een rustiger leven moet leiden. Maar dat is financieel niet haalbaar; ik heb mijn pensioen wegens ziekte laten berekenen op 20 jaar dienst bij de post. 65O euro per maand a.u.b. Je zou er nog meer overslagen van krijgen als je in de armoede moet belanden door een hartaandoening. Maar ik maak er het beste van en probeer rustiger en ontspannender te leven, dit helpt, geloof me! Maar het lukt me lang niet altijd, dat is het probleem.

    • Ben ·

      Ook ik heb last van PVC’s (premature ventricular contractions). Deze week bij ‘t Medisch Sportcentrum geweest en een sporttest gedaan i.v.m. extrasystolen. En de arts zegt dat het PVC’s zijn. “Gelukkig” had ik er een beetje last van, dus konden ze het eindelijk eens zien. Nu heb ik ze dan weer in rust en bij inspanning zijn ze weg. Echt geen peil op te trekken! Maar heel soms heb ik dus ook dat hart-fibrilleren, als je het zo mag noemen. Dan is het alsof mijn hart trilt of heel erg snel samentrekt en dat duurt soms 6 a 7 seconden. Dat is idd veel enger dan die overslagen… Maar ja, ook bij mij zeggen ze dat er niks aan de hand is met mijn hart en de oorzaak hoogstwaarschijnlijk stress is… De laatste harttrilling die ik had, was wel net na dat ik me had op lopen winden, dus dat kan wel… Ik ben 37 en ik heb er sinds mijn 24e (misschien nog wel eerder) last van. Veel sterke lieve mensen!

      ·
  93. Gino ·

    Ik ben 48 jaar en heb sinds 3 jaar enorm veel last van extrasystolen met alles erop en eraan. Ik ben sinds mei dit jaar nog maar 2 weken zonder geweest, wordt er met momenten zot van en krijg soms ook hyperventilatie doordat ik het benauwd krijg. Als ik het met momenten erg lastig heb, kom ik hier op de site jullie verhalen lezen en dan word ik rustig… Sommige verhalen ken ik al uit mijn hoofd, ik ben heel blij met deze site zoals dat bij jullie ook het geval zal zijn denk ik. De extrasystolen komen uit het niets en verdwijnen ook in het niets; ik probeer zo normaal mogelijk te leven zoals vroeger maar moet toch zeker inleveren… Zo was ik vroeger nogal een fuifnummer, maar nu al veel minder door de overslagen. Toch eet en drink ik minder dam vroeger, maar veeg er toch ook regelmatig mijn voeten aan zodat ik s’ nachts weleens een hele nacht wakker lig met hevige extrasystolen… We hebben natuurlijk ook maar 1 leven en wat je hebt gehad, kunnen ze je toch niet meer afnemen… Ik zou graag weten of er mensen zijn die na jaren extrasystolen te hebben gehad er toch nog vanaf zijn geraakt? Groetjes aan alle mensen hier op de site!

  94. Hoogbegaafde ·

    Inmiddels gaat het alweer een heel stuk beter met mij. Heb nog wel eens een hartoverslag zo nu en dan, maar ik maak mij er niet meer bezorgd om. Ik let er nog wel op, omdat het toch iets is dat mijn aandacht trekt. Net zoals zojuist en ik ben toen weer eens wat gaan Googlen. Op een Duits forum kwam ik een Wikipedialinkje (http://de.wikipedia.org/wiki/Cardiophobie) tegen dat interessant is. Het gaat over cardiofobie: de angst dat je hart blijft staan. Dat verzet je lichaam in een permanente verhoogde staat, ook al heb je het zelf niet in de gaten. Bij het minste of geringste krijg je dan weer hartoverslagen. Toen ik zelf bij de huisarts kwam met elke 10 seconden een extrasystole dacht ik dat ik dood zou gaan. Toen de huisarts met mij praatte, had ik ineens nergens last meer van! Het is vaak psychisch, beste mensen. Mijn “ruststand” was qua stressniveau veel te hoog. De CD’s van Ad Visser, Brainsessions, hebben mij geholpen de boel tot bedaren te brengen. Ook heb ik veel steun gehad aan een goede fysiotherapeut. Ik probeer het langzaam te vergeten en ben ook weer begonnen met een beetje sporten/bewegen, gewoon rustig opbouwen. Succes allemaal!

  95. wim ·

    Beste allemaal, Ook ik heb al wat jaren last van dit toch wel heel vervelend verschijnsel. Meerdere malen uitvoerig onderzocht en testen ondergaan. Ik denk echt wel dat stress een heel grote rol speelt, dus is ontstressen belangrijk. Ik weet niet of anderen hetzelfde ervaren als ik: dat op het moment dat je je ontspant het veelal weg is. Allemaal veel rust zoeken deze komende dagen en relaxen! Gr. Wim

    • myrddin ·

      Ja, ik heb ook last van extrasystolen, al 13 jaar. Het komt grotendeels door stress en spanningen. Vaak door te weinig rust. Bij mij gaat het gepaard in periodes. Stress, minder slapen, daarin doorgaan, en hup, onrust in de hartstreek… en daar komen ze weer. Het heeft dan weer een tijdje nodig om te herstellen. Dus meer rusten, minder denken. Genieten en de spanningen en druk van buiten buiten laten. Dus laat de extrasystolie niet triggeren. Enjoy life! ;)

      ·
  96. Janine ·

    Hoi, Ik heb nooit geweten dat er zoveel mensen zijn die hier last van hebben. Ik weet van mijn moeder en oma dat zij er ook last van hebben, maar dan met name wanneer ze op bed liggen. Ikzelf heb het sinds ik 16 jaar ben. Op m’n 18e heb ik mij laten onderzoeken en de cardioloog stelde mij gerust door te zeggen dat ik niets hoefde te veranderen aan mijn levensstijl en dat ik er heel oud mee kon worden. Na die onderzoeken heb ik eigenlijk een paar jaar geen last meer gehad, of tenminste niet zo erg aanwezig! Nu ben ik 23 en heb de laatste 2 maanden weer heel veel overslagen. Als ik fiets, loop, stilzit, zelfs tijdens het naar de wc gaan, wanneer je druk zet, en tijdens het hebben van seks…(Iemand hier ervaring mee?) Al met al, geen specifieke momenten dus. Ik ben het laatste jaar best wat afgevallen door stress. Ik ben 1.67 en weeg 52 kilo. Nu heb ik zelf het gevoel dat de overslagen misschien versterkt worden omdat ik best dun ben. Zou dit kunnen? Ook wil ik stoppen met roken om te kijken of dat werkt, maar nu lees ik hier dat het dus ook erger kan worden als je stopt met roken. Het is voor mij in ieder geval een hele geruststelling dat er onwijs veel mensen last van hebben, dit maakt voor mij dat ik me al een beetje minder zorgen maak omdat je eigenlijk bijna overal leest dat het geen kwaad kan!

    • Lan ·

      Rond mijn 30ste kreeg ik heel veel last van VES, vooral ook als ik in bed lag. Op den duur sliep ik dus niet meer en vermits de dokters allen zeiden dat het geen kwaad kon, maar me verder niet konden helpen, ben ik sindsdien aan de slaappillen. Sindsdien had ik er af en aan last van, maar het bleef binnen de perken. Ik ben nu 58 en sinds december is het in alle hevigheid teruggekomen. Maar nu is het meestal overdag en vooral op het werk (waar ik de laatste tijd door personeelstekort inderdaad stress heb) en het meest nadat ik ‘s middags heb gegeten (zit mijn maag in de weg?). Ik durf soms niet rechtop te staan omdat ik het gevoel heb dat ik ga flauwvallen. De cardioloog vindt niks abnormaals en natuurlijk had ik er tijdens een holter-test amper last van. Tja, soms gaat het een paar dagen beter en begin je te hopen dat het ergste voorbij is, maar… Het is echt alsof je met twee verschillende harten leeft. Ik voel het ook aankomen; je hart wordt precies ‘prikkelbaar’ en dan beginnen de VES. Tijdens de eerste periode (toen ik dus 30 was) rookte ik niet en dronk deca-koffie. Nu rook ik wel en drink ik gewone koffie. Maar dat is al 25 jaar zo. Dat alleen kan die VES niet verklaren. Ik ben tegenwoordig bang als ik moet gaan werken. Niet voor het werk, maar voor de VES’en. Oh ja, op mijn echografie was wel te zien hoe het tussenschot (septum) tussen de voorkamers wild heen en weer zwiept bij elke hartslag. Kon geen kwaad volgens de cardioloog omdat hij geen lek zag. Maar het was wel een akelig gezicht en ik kan het niet helpen mij af te vragen hoe dat septum die hoge druk na een VES verwerkt.

      ·
  97. Jaap ·

    Janine en anderen, Ik ben 62. Ik denk dat ik al 25 jaar leef met overslagen. Ik heb gerookt. Ik rook nu al meer dan 10 jaar niet meer. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat de oorzaak stress is. Soms door lichamelijk zwaar werk. Soms door problemen. Maakt allemaal niet uit. Als je lijf vindt dat er teveel stress is (geweest) reageert het vroeger of later. Bij mij dus ook met overslagen. Ik ben verpleegkundige geweest. Heb op de hartbewaking gewerkt. Toch vind ik het af en toe ook nog beangstigend. Ook al weet ik dat je er 100 mee kunt worden. Ik loop ook hard. Dat doe ik ook als ik de overslagen heb. Kom ik terug, dan is het soms over en komt het niet meer terug. ALTIJD als ik het heb, en ik denk terug, dan kan ik bedenken wat de “stress-situatie” is geweest of nog is. Ik probeer dan de situatie zo snel mogelijk weer te reguleren en dan stopt het na een paar dagen wel weer. Dus Janine, als je stopt met roken (doen!) dan krijg je vast wel een periode met (meer) overslagen. Mijns inziens geen excuus om niet te stoppen met roken.

  98. Willem G. ·

    Hallo allen, Ook mij stelt het gerust dat er velen zijn die extrasystoles hebben en al jaren hiermee leven, het bewijs dat je er dus niet dood aan gaat… Ik heb ze zelf ook vaak en ik ben helaas te dik. Ik krijg de indruk dat ik er extra veel last van heb als mijn middenrif te veel onder druk staat als ik achter mijn PC aan het werk ben. Als ik dan die extrasystoles heb, kan ik ze beïnvloeden door over mijn middenrif te wrijven… Zijn er meer mensen die dat hebben? Het lijkt wel alsof je zenuwen door stress of fysieke druk gevoeliger raken en het ritme van je hart beïnvloeden. Of het is inderdaad druk op je milt zoals iemand eerder al zei. In ieder geval, iedereen bedankt voor de geruststelling en de vele tips!

    • remmelt ·

      Hallo allemaal, Ik heb er ineens ook weer heel veel last van. Het is er al jaren gaande en ontstaan door de monotone cadans van de motor van de veerboot naar Newcastle. Jaren daarvoor heb ik een flink infarct gehad. In het begin veel onzeker gevoel natuurlijk en ook nu weer even, ook omdat ik net gestopt ben met roken en het ook een paar maanden erg druk had met redelijk wat stress. Bloeddruk was altijd oké en nu ook even wat hoger. Ik heb het bij tijd en wijle erg en met erg bedoel ik ca. 14 overslagen per minuut. Onder “normale” omstandigheden slechts 1-2 keer per minuut. De psychische achtergrond bij dit overslaan: jezelf overslaan; geen tijd nemen voor jezelf en dat herken ik uit duizenden. Vanmorgen kreeg ik een recept voor bètablokkers mee. Voelt voor mij niet goed en ga eerst maar eens even met leven beteren aan de gang.

      ·
    • g ·

      Precies!!!

      ·

Plaats een reactie