Home » Klachten » Slaapverlamming: 9 oorzaken & tips bij slaapparalyse

Slaapverlamming: 9 oorzaken & tips bij slaapparalyse

Slaapverlamming ofwel slaapparalyse is een merkwaardig verschijnsel. Je hebt het idee dat je wakker bent, maar je lichaam reageert nog niet op je mentale bevelen. Zodoende kun je je niet bewegen, niet praten en dus ook niet opstaan. Bovendien gaat slaapverlamming vaak gepaard met hallucinaties: je ziet, hoort of voelt dingen die er niet zijn. De belangrijkste symptomen van slaapparalyse zijn:

  • Je kunt je niet bewegen (spierverlamming)
  • Je kunt niet praten
  • Je kunt (soms) wel zien
  • Je hoort geluiden die er niet zijn (voetstappen, deuren, stemmen, e.a.)
  • Je ziet personen die er niet zijn (Incubus-syndroom)
  • Je hebt het gevoel alsof iemand je verstikt (Old Hag-syndroom)
  • Je voelt suizen of bonzen in je hoofd of oren
  • Je bent angstig en paniekerig
  • Je voelt je zweverig

Let op: niet iedereen heeft dezelfde symptomen bij slaapverlamming.

Slaapverlamming ofwel slaapparalyse kan dus ontzettend beangstigend zijn. Daarom hierbij 9 oorzaken, oplossingen en tips bij slaapverlamming…

Tip 1:  Slaapverlamming is niet bovennatuurlijk

Vanwege de hallucinaties wordt slaapparalyse vaak in verband gebracht met bovennatuurlijke verschijnselen. Slaapverlamming heeft echter niks te maken met geesten, monsters of buitenaardse wezens. Hoewel de beleving van spookachtige verschijningen zeer realistisch kan zijn, zijn ze vergelijkbaar met gewaarwordingen en gebeurtenissen in een nachtmerrie. De nachtmerrie komt echter uitzonderlijk echt over, omdat je het gevoel hebt dat je al wakker bent.

Tip 2: Slaapparalyse duurt niet echt lang

Slaapverlamming kent vele gradaties. Er zijn mensen die sporadisch niet wakker kunnen worden… En er zijn mensen die tot wel 10 keer per slaapcyclus een diepgaande en indrukwekkende slaapparalyse doormaken. Meestal duurt slaapparalyse slechts 1 tot 3 minuten, maar gevoelsmatig lijkt het een eeuwigheid te duren.

Tip 3: Slaapverlamming kan aanvoelen als “uittreden”

Sommige mensen ervaren tijdens de slaapverlamming een gewaarwording alsof ze boven hun bed zweven of zelfs boven hun eigen lichaam uitstijgen. Als je spiritueel ingesteld bent, zou je dit principe “uittreden” of een “bijna-doodervaring” kunnen noemen. Deze ervaring is echter volkomen aards en wordt veroorzaakt door o.a. je hersenactiviteit,  bloeddruk en evenwichtsgevoel tijdens de slaap.

Tip 4: Slaapparalyse & rond kunnen kijken

Een kenmerkend verschijnsel van slaapverlamming is dat mensen kunnen rondkijken tijdens hun slaapparalyse. Soms zijn de ogen daadwerkelijk open en kunnen ze zelfs worden bewogen; droom en werkelijkheid kunnen dan in elkaar overlopen. Vaak wordt er echter niet echt iets gezien, maar enkel gedroomd. Het desbetreffende beeld (slaapkamer e.a.) is dan zodanig vaak herbeleefd dat je het letterlijk kunt dromen.

Tip 5: Slaapverlamming & kloppingen of suizen in hoofd en oren

Slaapverlamming gaat bij veel mensen gepaard met een ruis in de oren (oorsuizen) en in het hoofd (“hoofdruis”). Soms is er ook sprake van een “elektrische schok” of “explosie” in het hoofd of van kloppen of bonzen in het hoofd of in de oren. Ook druk op de slapen en een drukkende hoofdpijn zijn geen ongewone verschijnselen. Dit heeft vooral te maken met de bloedsomloop en bloeddruk tijdens de slaap.

Tip 6: Slaapparalyse & op de rug liggen

De meeste mensen hebben uitsluitend last van slaapverlamming als ze op hun rug liggen. Als je op je rug ligt, is de kans dat je spieren te laat uit hun slaaptoestand komen namelijk groter. Bovendien is ook de kans op een drukkend of verstikkend gevoel groter als je op je rug slaapt. Je eigen lichaamsgewicht voelt namelijk veel zwaarder aan tijdens je slaapparalyse, en dat gewicht bevindt zich voornamelijk in de buik.

Tip 7: Slaapverlamming & wakker worden

Als je niet wakker kunt worden tijdens je slaapparalyse, dan kun je het beste proberen om je op een detail te concentreren. Probeer je bijvoorbeeld te concentreren op een woord, een vingertopje of een grote teen. Zodra je vat krijgt op een detail, volgt de rest van je lichaam doorgaans vanzelf. Kortom: wanneer je een aspect van je lichaam tot een reactie kunt overhalen, wordt de rest van je lichaam wakker geschud.

Tip 8: Slaapparalyse & paniekaanvallen

Slaapverlamming kan een gevoel van verstikking teweegbrengen. Je hebt het idee dat je geen adem meer krijgt of dat je hart het begeeft. Hierdoor kun je tijdens je slaapverlamming enorm in paniek raken. Omdat je je paniekaanval niet kunt uiten en niet om hulp kunt schreeuwen, wordt de paniek alleen maar erger. Het verstikken of het hartfalen gebeurt gelukkig niet echt. Probeer je dat te realiseren!

Tip 9: Slaapverlamming & epilepsie

Slaapverlamming wordt vaak gelinkt aan epilepsie. Het exacte verband is niet duidelijk, maar beide indicaties hebben een neurologische achtergrond. Zo zou het kunnen zijn dat slaapverlamming het gevolg is van een epileptische aanval tijdens de slaap. Bovendien zijn er mensen wiens slaapverlamming is verdwenen sinds ze anti-epileptica (epilepsie-medicijnen) gebruiken. Daarnaast wordt slaapverlamming in verband gebracht met narcolepsie en aanverwante slaapstoornissen.

Heb jij ervaringen, vragen of opmerkingen m.b.t slaapparalyse ofwel slaapverlamming die je met anderen wilt delen? Laat hieronder je reactie achter!

Reacties & Vragen

  1. sharona ·

    Hallo, Mijn naam is Sharona en ik ben nu bijna 17. Ik kreeg de eerste keer slaapparalyse toen ik 13 was. Mijn opa was overleden en ik sliep samen met moeder in mijn opa en oma hun huis en ik wist dat ik wakker was, maar ik kon me niet bewegen. Heel veel geruis tussen m’n oren en m’n hoofd werd heel zwaar, ook mijn ademhaling werd onregelmatig en ik raakte in paniek. Intussen droomde ik dat m’n overleden opa mij een geheime kamer wou laten zien, ik zag de kamer terwijl ik wist dat ik wakker was en het niet waar kon zijn. Daarna probeerde ik er uit te komen en dat lukte ook, al leek het een eeuwigheid te duren. Toen heb ik er 2 jaar geen last meer van gehad, tot een half jaar geleden, om de paar weken heb ik er last van. Gisternacht ook weer, ik kon m’n kamer zien, maar niet bewegen of roepen. Ook mijn ademhaling was prut. Er lag ook een stapel kleren op m’n stoel wanneer ik m’n ogen open deed, want dat was het enige wat ik kon bewegen. Ik zag een vrouw en toen ik m’n ogen sloot wist ik dat het gewoon een stapel kleren was, maar daarna deed ik mijn ogen weer open en zag ik die vrouw weer… Terwijl ik wist dat het niks was. En ik wist dat ik wakker was, maar alsnog zag ik die vrouw… Ik vind het echt vervelend om dit te hebben. Ik heb een keer slaapverlamming met iemand naast me gehad, m’n moeder dus, en verder uitsluitend wanneer ik alleen ben en alleen wanneer ik in mijn moeders huis ben. Ergens anders bij vriendinnen of bij m’n vader heb ik het serieus nooit…

  2. J vd Star ·

    Ik heb zo af en toe ook last van slaapverlamming. Gisteravond had ik er ook last van en deze was toch wel weer heftiger als de vorige keren. Ik lag gisteren op mijn zij en ik merkte al dat ik in een slaapverlamming kwam. Ik lag met mijn gezicht naar mijn vriendin toe en ik zag haar ook omhoog komen en mij proberen aan te raken, maar toen ik keek veranderde haar gezicht in een zwarte schim en kreeg ik een elleboog tegen mijn keel aan. Sinds ik over slaapverlamming heb gelezen blijf ik heel rustig en probeer ik mijn tenen te bewegen. Meestal ben ik er vrij snel uit en ik vraag dan aan mijn vriendin of ze er iets van gemerkt heeft en meestal zegt ze dat ze alleen wat gemompel hoorde. Dit was toch wel de meest angstaanjagende verlamming die ik gehad heb. Er staat ook weleens een gedaante in de deuropening, maar ik kan gelukkig vrij makkelijk mijn gedachten rustig houden en concentreren op mijn tenen. Het is en blijft een raar fenomeen en ik ga toch eens bijhouden wanneer het bij mij optreed, want ik ben in een zeer goede conditie en heb ook geen stress of iets anders wat vaak genoemd wordt.

  3. Sander ·

    Wauw, wat een verhalen allemaal. De één herkenbaar en de ander weer totaal niet. Bizar om te lezen dat er zoveel mensen met hetzelfde probleem worstelen en dat er qua behandeling/oorzaken nog zo weinig over bekend is. Mijn verhaal is in veel opzichten hetzelfde als van velen van jullie. Ik merk bij het slapengaan dat ik vast kan komen te zitten in een bepaalde gedachte. Dan wil ik bijvoorbeeld een simpele situatie van die dag herinneren, maar ik kom dan niet verder dan een naam. Doordat ik zo bezig ben met het herinneren vergeet ik regelmatig en diep genoeg adem te halen. Dit zorgt voor een paniekerig gevoel. Daarnaast heb ik ook last van een enorme druk op de borst. Deze druk op de borst is voor mij het vervelendste, omdat het mij bang maakt om te gaan slapen. Een paar jaar geleden begon het bij mij en ik was zo bang dat mijn hart het zou begeven dat ik mij heb laten onderzoeken in het ziekenhuis. Mijn hart, bloeddruk en mijn longen zijn daar onderzocht en het bleek dat mijn organen en bloeddruk in perfecte conditie verkeren. Ondanks dat dit voor mij een hele opluchting is en weet dat er niks kan gebeuren, blijf ik me extreem benauwd voelen. Er is echter één reden waarom ik twijfel of ik kamp met slaapverlamming. Ondanks dat ik veel van de symptomen herken, ontbreekt er een nogal belangrijk onderdeel en dat is de verlamming zelf. Ik heb geen verlamming van mijn spieren en kan bewegen en praten. Wat ik wel bij de mogelijke symptomen zie staan, maar in bijna geen enkele reactie teruglees is dat er donkere schimmen in de kamer aanwezig zijn. Deze zijn continu in beweging en komen ook dicht bij mijn gezicht. Best een cool gezicht en wellicht heeft dit wel een verlammend effect (nu ik erover nadenk). Ik ben overigens blij dat ik deze site gevonden heb, want je zou voor de grap eens moeten googelen op ‘zwarte schimmen’. Aangezien ik toch niet kon slapen was ik al bezig om een e-mail op te stellen naar een geestenverdrijver over mogelijke tips & trucs.

    • angel ·

      Hoi Sander, Ik kan me wel vinden in een paar van de dingen die jij zelf zegt. Alleen lees ik zelf helemaal niks over een stem die je dingen toeroept. Dat heb ik namelijk wel altijd. Een stem schreeuwt me toe dat ik mijn ogen dicht moet houden en dat ik stil moet liggen, alsof die stem me wil beschermen. Ondertussen voel ik een enorme druk en heb ik het gevoel dat er iets kwaads binnen wil dringen. Enorm beangstigend inderdaad, maar ik zie nooit wat omdat ik naar die stem luister en niet kijk. persoonlijk geloof ik wel in energieën/geesten etc. omdat ik en mijn familie er ook ervaring mee hebben. Het zou best kunnen dat iets ‘kwaads’ je wil overnemen, maar daar moet je je mening gewoon zelf over vormen. Mijn advies? Probeer in jezelf te zeggen dat je GROOT bent en het niet accepteert dat er schimmen etc. überhaupt in de buurt durven komen. Dat helpt bij mij ook. Probeer er tegenin te gaan, maar spot er niet mee! Ik hoop dat je er wat aan hebt. ;)

      ·
  4. BB ·

    Heb met interesse alle verhalen gelezen, maar heb zelf iets dat er misschien op lijkt, maar weet niet of het tot dezelfde categorie behoort. Vlak voor het inslapen voel ik een soort knap onderin mijn achterhoofd. Terwijl ik inslaap zwelt geraas los in mijn hoofd. Een geluid dat steeds harder en harder wordt, alsof mijn hoofd uit elkaar explodeert. Ik probeer hier uit deze situatie te komen, maar als ik voor mijn gevoel beweeg, wordt het geluid nog erger. De laatste tijd wordt de periode van geluid naar mijn gevoel steeds langer. En ik word nu ook echt met pijn in mijn hoofd wakker, waarna het geraas heel langzaam afneemt. Valt dit ook onder slaapverlamming? Ook ik heb jarenlang slaapmedicatie en heb inderdaad het gevoel dat dit het triggert.

    • Yvonne ·

      Die ‘knap’ in je hoofd herken ik niet. Geen idee of dat wel of niet met slaapverlamming te maken heeft, maar ik heb al heel lang last van slaapverlamming (met rustige periodes), maar wat je beschrijft zegt mij niets. Verder herken ik me wel in de andere verhalen (de geluiden, voetstappen, alsof er iemand in de kamer loopt, het niet kunnen bewegen terwijl je het wel ontzettend probeert, het gezoem in je hoofd, het heel moe wakker worden, je ‘zwaar’ voelen, etc.). Ik zou voor die ‘knap’ in je hoofd toch eens naar de huisarts gaan.

      ·
  5. J de W ·

    Voor zover ik me kan herinneren heb ik al last van slaapverlamming, in de pubertijd is dit verergerd (nu 25). Alleen slapen is eigenlijk een drama, zoals afgelopen nacht beland ik 7 keer in dezelfde fase, en ben er letterlijk naar van nu. Ik kon er altijd vrij snel en redelijk goed uitkomen, maar ook dat wordt alsmaar lastiger. Ik heb ermee leren leven, maar in slaap komen, wordt op deze manier toch wel een opgave op zich. Ik kan er weken/maanden last van hebben, en dan weer een poos niet. Tevens ben ik ook bekend met sporadische heftige migraine-aanvallen. Bij flikkerend zonlicht/stroboscoop lig ik zo op m’n snoetje… Zat erover te denken om dit eens aan te kaarten bij de huisarts, dacht dat ik eroverheen zou groeien, maar word er nu gewoon flauw van. Ik noem de andere “hersenpan-kwaaltje” ook even, misschien dat het los van elkaar staat, maar misschien herkent iemand zich hierin? Zijn er mensen die hiervoor naar een huisarts gaan? Zo ja wat kan die doen? En helpt het?

    • Paul ·

      Bedoel je met ‘lig ik zo op m’n snoetje’ dat je in geval van flikkerend licht gemakkelijker in slaap valt of dat je erdoor flauwvalt? Mijn vrouw heeft namelijk haar hele leven last gehad van slaapverlamming, migraine en (wat artsen aanzagen voor) flauwvallen, maar bij haar bleek het uiteindelijk om een zeldzame vorm van epilepsie te gaan. En haar episodes van flauwvallen bleken uiteindelijk niet-conventionele varianten van epileptische aanvallen (dus zonder stuipen, urineverlies, tongbeet etc.). Ambulancebroeders hebben meermaals haar bloeddruk gemeten direct na een dergelijke episode en er was eigenlijk geen enkele reden om aan te nemen dat het om ‘normaal’ flauwvallen ging. Na zelf op onderzoek te zijn uitgegaan, hadden we direct een zeer sterk vermoeden van epilepsie, wat we ook meermaals hebben aangekaart bij huisarts en neuroloog, maar zelfs toen mijn vrouw een aanval kreeg in de wachtkamer van de huisartsenpraktijk (en de huisarts zelfs even kwam kijken) werd het domweg afgedaan als ‘klassiek flauwvallen’. Uiteindelijk eigenhandig een fantastisch neuroloog (Dr. Katrien Smets) in UZA Antwerpen opgezocht en zij was er -na jarenlange ellende- binnen 2 uurtjes achter dat mijn vrouw leed aan epilepsie. Sinds mijn vrouw epilepsiemedicatie gebruikt, is zowel de slaapparalyse als de migraine als het vermeende flauwvallen helemaal verleden tijd. Point being: natuurlijk kan er sprake zijn van ‘gewoon’ flauwvallen of migraine-aanvallen, maar neem niet zomaar op eigen initiatief aan dat je te kampen hebt met bijvoorbeeld migraine of flauwtes. Laat altijd een gespecialiseerd arts hiernaar kijken en hierover beslissen. En blijf je erover twijfelen, vraag desgewenst een second opinion aan. Om je vragen te beantwoorden: ja, er zijn mensen die met dit soort problemen naar de huisarts gaan en die kan je indien nodig doorverwijzen naar een gespecialiseerde slaapkliniek/slaapcentrum of naar de afdeling neurologie van een ziekenhuis. Sterkte ermee! Groeten, Paul

      ·
    • J de W ·

      Bedankt voor je snelle reactie Paul! Het gaat inderdaad om flauwvallen, en herken het verhaal van je vrouw ook helemaal. Toen mij het de 1ste keer (12 jaar) overkwam werd dat inderdaad gelinkt naar epilepsie, maar dat is eigenlijk afgedaan destijds. Wat je zegt, verder geen andere dingen behalve het flauwvallen. Ik kan het “voorkomen” in de zin van, gewoon een beetje opletten met die flikkeringen, er volgt eerst een schrik reactie, waarvan ik ook even van de wereld ben voor het doorzet. Zomaar flauwvallen gebeurt gelukkig niet, ik weet niet beter, dus ben het daardoor ook “normaal” gaan vinden. Denk dat het een wijze stap zal zijn om dit eens aan te kaarten bij de huisarts. Bedankt!

      ·
  6. Maik Jurna ·

    Ik zie veel reacties en ja ik heb wel herkenning, maar bij mijzelf toch weer anders. Ik heb als ik naar bed ga vlak nadat ik ga liggen ontstaat er een heftige ruim in beide van mijn oren in een bepaald ritme. Dit ritme wordt telkens sneller en het eindigt in een soort explosie gevolgd door een fluittoon en ik heb letterlijk het gevoel dat mijn trommelvliezen er van resoneren. Dit proces duurt een seconde 30. Na deze 30 seconden kan ik me ongeveer 10/15 seconden niet bewegen, maar kan ik wel zien, nadenken enz. Ik heb verder geen bijverschijnselen zoals dingen horen, hoofdpijn enz. Deze klachten heb ik al vanaf 2007 en komen af en aan. Soms heb ik er maanden geen last van en daarna heb ik weken achter mekaar. Het aparte vind ik dat ik het heb als ik op mijn rug of linkerzij slaap/lig, maar niet op mijn rechterzij. Graag reactie van mensen die het ook krijgen bij het slapengaan!

  7. charojel ·

    Ik heb een paar keer slaapverlamming gehad en in mijn beleving heb ik de laatste keer 1 arm los kunnen krijgen en geprobeerd mijn man wakker te maken door op zijn rug te krabben. Ik heb hem dat de volgende ochtend verteld, maar hij heeft nergens wat van gemerkt. Maar tot onze verbazing zaten er toch een paar behoorlijke diepe krassen op zijn rug die er pijnlijk uitzagen… Blijft toch vreemd.

  8. yara ·

    Hallo allemaal, Ik heb al 18 jaar last van slaapverlamming. Het komt soms dagen achter elkaar en soms vaker per nacht. Vervolgens kan het een paar weken weg zijn. Maar vaak heb ik het enkele nachten achter elkaar en meermaals per nacht. ik weet 1000% zeker dat het langer duurt dan een paar minuten. 30 tot 50 minuten heb ik meegemaakt. Omdat de telefoon ging en ik kon kijken hoe laat ik een gemiste oproep had. Ook merken de personen naast mij niks. Zoals mijn partner die gewoon wakker was en tv keek. Ik hoor wat er gebeurt. Want zodra ik het voel, ben ik wakker, maar ik kan mij net bewegen of praten. Het voelt als een druk die van hoofd tot voeten gelijk is die je helemaal naar beneden duwt. Ook als ik mij niet verzet, blijft die zware druk. Ik zie en hoor ook enge geluiden. Ik las in een reactie dat iemand een ademhaling hoorde. Deze dingen zijn mij bekend. In mijn beleving was ik aan het slaan en schoppen. Maar ik bleek niet te bewegen en gewoon stil te liggen tijdens de slaapparalyse… Ik voel het soms ook komen. Dan ben ik heel moe en weet ik dat ik op moet staan. Uit bed moet. Ik ben dan zo moe en voel me vanuit de zij-positie op m’n rug geduwd worden. En in de ‘eindstand’ lig ik ook op mm rug. Ik ben nadat ik weer wakker wordt helemaal uitgeput. Mentaal en fysiek. Ik moet dan zitten op het randje van mijn bed en letterlijk bijkomen. 17 jaar terug wat hier geen informatie over. Het enige wat ik te horen kreeg wat dat dit geesten zijn. Ik houd me helemaal niet bezig met geesten en dergelijke, dus was als tiener erg bang om te gaan slapen. Ik las een tijdje terug in een magazine over slaapverlamming. En dat je geest al wakker is, maar je lichaam nog niet. Als je met je ogen knippert dat je lichaam actief stimuleert. Ik probeer dit dus nu tijdens zo’n ‘aanval’ en heb het idee dat dit dus wel helpt. Misschien dat dit een ander ook kan helpen! Ik heb er nog steeds wekelijks last van. En met name als ik gedurende de dag een dutje doe… dan kan ik de klok er gelijk op zetten. Ik blijf het een vreselijke ervaring vinden. Sterkte allemaal! Groet, Yara

  9. Sophia ·

    Al 3 jaar lang heb ik deze nare ervaringen meegemaakt; niet wakker kunnen worden, t gevoel dat ik geen adem meer krijg, het horen van geluiden en het zien van mensen die er niet zijn op dat moment, niet kunnen bewegen en praten. Behalve dat ik het eng vind, ben ik het ook zat aan het worden. Ik ben dus van de week naar de huisarts geweest en die zei dat het met stress en spanning te maken heeft en dat uit zich in een paniekaanval tijdens de slaap. Maar na het lezen van deze website weet ik wel 90% dat het om slaapverlamming gaat. De beschrijvingen zijn precies hetzelfde als wat ik heb.

  10. Daphne ·

    Ik heb zelf heel erg vaak slaapverlamming, bijna elke nacht en regelmatig ook vaker dan 1 keer. Dit is ook al ruim een jaar het geval. Ik word er niet goed van en slaap niet meer graag!

  11. sam melief ·

    Ik las een stukje van jullie over slaapverlamming en bij mij wordt het steeds ernstiger en het klopt dat het voor je gevoel lang duurt, maar ik lag een keer met me hoofd naar de wekker toen ik last kreeg van een slaapverlamming en ik dacht ik laat het komen, maar het duurde 20 minuten, weet het 100% zeker. Is dat ernstig als het zo lang duurt? Ik kan er namelijk niks van vinden op het internet. Ik zou het heel fijn vinden als jullie deze vraag kunnen beantwoorden!

    • Paul ·

      Beste Sam, Super naar zeg! Helaas kan en mag ik geen uitspraak doen over individuele (gezondheids)klachten omdat ik geen arts ben. Om te laten vaststellen (dan wel uitsluiten) of je überhaupt te maken hebt met slaapverlamming (of misschien toch iets anders) en of dit potentiële (gezondheids)risico’s met zich meebrengt, zul je echt naar je huisarts moeten gaan. Deze kan je wellicht doorverwijzen naar een gespecialiseerd neuroloog of slaapcentrum/slaapkliniek. Hopelijk ben je er snel vanaf. Heel veel sterkte en beterschap in ieder geval! Groeten, Paul

      ·
  12. Hesterretje ·

    Ja hoor! Bij mij zijn de slaapverlammingen ook weer terug. De eerste slaapverlamming had ik twee jaar geleden, toen m’n zoontje net een paar weken oud was. Het was er eentje met alles erop en eraan. Ik hoorde een vreselijk zoomgeluid, en het voelde alsof er iemand bovenop me zat. Ik was erg in paniek en dacht dat ik dood ging. Na wat onderzoek wist ik dat het om een slaapverlamming ging en dat het vaak veroorzaakt wordt door vermoeidheid en stress. Dat was niet zo gek met een pasgeboren baby. Ik dacht opgelucht te zijn dat ik wist wat wat was, maar helaas. De slaapverlammingen bleven komen, en waren niet minder eng. Ik werd bang om te gaan slapen en ontwikkelde zo ernstige slaapproblemen. Ik kreeg ‘s nachts last van hartkloppingen, paniekaanvallen en hyperventilatie. Naast het feit dat m’n zoontje ook nog meerdere nachtvoedingen kreeg kwam ik dus ernstige slaap tekort. Van de dokter kreeg ik slaapmedicatie en ik ben uiteindelijk ook aan de antidepressiva gegaan om van de angstaanvallen af te komen. De slaapverlammingen verdwenen, heel af en toe kwam er nog eentje langs, maar ze duurde dan minder lang en ook hallucineerde ik er ook niet meer bij. Rustig aan ben ik de slaapmedicatie af gaan bouwen en na een jaar ook de antidepressiva. Dat is allemaal succesvol verlopen! Maar nu. zo’n drie kwart jaar later is het binnen een week weer helemaal mis! Vorige week was mijn zoontje ziek en moest ik er ‘s nachts een aantal keer voor hem uit. Na die ene nacht was ik zo vermoeid dat ik er erg op gebrand was de volgende nacht goed te willen slapen. Ik werd die nacht om 1.00 uur wakker met een slaapverlamming en lag daarna de hele nacht wakker. Hoge hartslag, en alertheidsfase op code rood! Van elk geluidje schrok ik. En ja, zo lig ik nu dus al een week weer elke nacht wakker met m’n hart in m’n keel en meerdere slaapverlammingen. Ik weet dat ik het mezelf aandoe, maar hoe ik er weer vanaf moet komen weet ik niet. Ik heb ik weer slaappillen in huis, maar zelfs die hebben me de afgelopen nachten niet geholpen. En ook wil ik die helemaal niet slikken. Eigenlijk ben ik een beetje radeloos. Aan de antidepressiva wil ik niet. Balen dit! Heeft er iemand ervaring met bepaalde therapieën?

  13. San ·

    Ik had deze ochtend een heel nare ervaring. Ik hoorde zacht ritmisch geklop achteraan op mijn bed, maar kon niet reageren; Dan voelde ik het geklop rond mijn lichaam gaan en werd ik vastgelegd met mijn dekbed. Ik zag een witte flits en trad uit. Nadien hoorde ik naast mij gegrom en zware adem; dacht dat het mijn man was, maar die was al op. Ik wou tasten naast mij, dat ging niet. Toen kwam er vanonder het bed een bulderende wind en was alles voorbij. Kort nadien begon onze hond die in de woonkamer was hard te blaffen… Ik was doodsbang en ben er al de ganse dag niet goed van.

  14. bryan ·

    Hoi iedereen, Tot op vandaag wist ik niet dat slaapverlamming bestond. Ik heb er last van sinds mijn 16e ongeveer en ben nu 22. In het begin viel alles goed mee, ik wist dat ik niet echt wakker was, maar eigenlijk sliep… Nu gaat het van kwaad naar erger; heb er steeds meer last van… en vandaag was mijn engste ervaring tot nog toe. Ik hoor iemand om hulp roepen, ik wil reageren, maar niks lukt… enkel mijn ogen bewegen. Een aantal minuten daarna rent er een meisje met een baby de woonkamer binnen, want ik lag op de zetel. Ze keek me angstig aan en ik was weer weg. Ik had zo’n schrik dat ik mezelf wilde wakker maken. Ik dacht dat dit lukte, maar tevergeefs. Zo ben ik 2x hervallen in die verlamming tot ik uiteindelijk wakker werd. Ik had mijn GSM vast in de hand, want die had ik tijdens de verlamming willen gebruiken om te bellen naar mijn partner. Ik ben toen wakker geworden met ongelooflijke hoofdpijn. Ik weet niet meer wat ik hiervan moet denken, maar wil hulp! Op deze manier begin ik bang te worden om te slapen…

  15. Pascal ·

    Hallo lotgenootjes, Ik heb sinds een paar jaar zo af en toe rare gewaarwordingen in mijn slaap (slaapverlamming?). Het is altijd als ik net inslaap. Ik droom dan dat ik in bed lig te slapen en mijn echtgenoot naast mij ligt. Dit laatste is op dat moment niet mogelijk, omdat zij nachtdienst heeft. In mijn droom ben ik mij van dit feit bewust en wil wakker worden, maar dit lukt niet. Ik dwing mijn hoofd dan ietwat te shaken en dan lukt het mij om wakker te worden. Maar schijn bedriegt! Ik ben namelijk niet “echt” wakker, ik droom nog steeds dat ik in bed lig te slapen en de plek naast mij is leeg. Dus dit klopt, alleen hoor ik dan de televisie. Deze wil ik dus uitzetten en dan begint het weer, hoofd shaken, pink aanspannen… Dan gebeurt er iets in mijn lijf dat het angstigste is! Mijn hart gaat tekeer en mijn ademhaling is oncontroleerbaar zo lijkt het. Ik neem een heel diepe ademteug, en dan word ik echt wakker! Enkele seconden erna hoor ik tintel-geluidjes in mijn hoofd en is mijn ademhaling nog ietwat onrustig. De laatste weken heb ik bijna elke avond last van dit fenomeen: slaapverlamming? Oh ja, soms word ik wel 3 keer “schijn”wakker in mijn droom voordat ik dus weer echt wakker ben. Ik ben middelmatig autistisch en gebruik hiervoor al jaren medicatie: Methylfenidaat. Ik denk niet dat het iets met de medicatie te maken heeft, maar denk wel dat uit ik bovenstaande berichten genoeg zaken haal die op mij slaan. Ik ben pas geleden geopereerd aan mijn teen en moet 2 weken rusten met mijn been hoog. Ik slaap dan op de rug, kijk de hele dag tv of lees een boek. Sporten lukt ff niet en ik slik dicoflenac en paracetamol. Misschien dat deze zaken het weer triggert, afwachten of het na de rustperiode weer overgaat.

  16. angelique ·

    ik heb ‘t nu in korte tijd 2 keer gehad dat ik wakker word en niet kan bewegen. De laatste keer lag ik op de bank te slapen en werd wakker en ‘t leek of ik stikte. Ik wou me bewegen, maar ‘t ging niet. De tv stond aan en ik kon gewoon alles zien, maar ‘t duurde even voordat ik bewegen kon en echt wakker was. Best beangstigend. Ik hoop dat ‘t niet nog vaker gebeurt…

  17. Melissa ·

    Ik heb dit ook eenmalig meegemaakt en dit enkele dagen nadat ik naar zo’n akelige, spooky horrorfilm had gekeken. De dag erna durfde ik niet meer naar mijn kamer… nooit zal ik het vergeten. Hopelijk overkomt het mij geen tweede keer!

  18. Petra ·

    Ik heb nu 4 weken last van slapeloosheid. De eerste 3 weken heb ik Valdispert en daarna Melatonine geprobeerd. Echter toen haalde ik toch nog maar 4 a 5 uur per nacht en niet aaneengesloten. Sinds 7 dagen ben ik aan de slaappillen, voorgeschreven door de huisarts. Ik slaap nu weer aaneengesloten, maar red nog altijd maar iets van 5,5 tot 6 uur. Vanochtend hoorde ik een klik van een deur die openging en daarna niets meer, dus ben verder gaan slapen. Ik lag op mijn rug en in ene voel en hoor ik iets over het dekbed glijden waar ik onder lig en in ene worden mijn benen naar beneden geduwd en leek het alsof er iemand op mijn buik/ borst zat waardoor ik geen adem meer kreeg. Ik kreeg mijn ogen niet open. Ik weet dat ik zei “ga van me af, ga van me af”, al was dat in mijn hoofd omdat ik niet hardop kon spreken. Het voelde echt super eng. Maar dit kan dus slaapverlamming zijn?

    • Paul ·

      Beste Petra, Jazeker, dat klinkt als slaapverlamming. Overigens hoor ik wel vaker van mensen dat ze te kampen hebben gekregen met slaapverlamming na inname van middelen die de slaapduur, slaapcyclus en/of slaapkwaliteit zouden hebben moeten optimaliseren. Je slaapparalyse zou in theorie dus best weleens getriggerd kunnen worden door je slaapmedicatie. Heel veel sterkte! Groeten, Paul

      ·
  19. Bianca ·

    Nog nooit heb ik zoiets engs meegemaakt. Ik lag in bed op mn zij, en ik werd wakker omdat mijn kat aan het tapijt krabde omdat ze uit de kamer wilde. Ik was te moe om te reageren, maar gelukkig hield ze op. Toen voelde ik op m’n linkerzij, want ik lag op mn rechter, iets op me zitten. Ik dacht, oh, dat is m’n kat… gelukkig, dan houdt ze op… tot ik haar weer bij de deur hoorde krabben als een gek. Toen besefte ik dat het niet mijn kat was die ik voelde; het gevoel was veel te zwaar en ik werd compleet mijn matras in gedrukt. Ik kon m’n hoofd niet optillen, niet zuchten, niet m’n tenen bewegen, helemaal niks! Tot ik dus op de gang mijn moeder hoorde lopen, toen ineens was het weg en kon ik alles weer. Deze ervaring was 1 van de engste dingen die ik ooit heb meegemaakt en zal ik nooit vergeten. Toen ik het ging opzoeken, kwam ik uit op slaapverlamming. Nooit eerder van gehoord en ik vind het maar raar hoe ze dit “wetenschappelijk” hebben onderzocht. Raar dat mensen onafhankelijk van elkaar dezelfde dingen zien, horen en/of voelen. Ik geloof niet dat er een hallucinatie bij mij optrad, Ik voelde duidelijk iemand mij aanraken en duwen en mijn kat weet wat er gebeurd is, want toen ik een uur later naar beneden ging en haar wilde aaien, keek ze mij aan met zeer grote pupillen, alsof ze bang voor me was. Na wat snuffelen aan m’n hand verdween dat direct. Heel vreemd dit, en doodeng!

  20. jolanda ·

    Gisteravond voor de eerste keer een nare ervaring gehad. Ik lag op mijn rug, voor mijn gevoel wakker, en voelde ineens 2 stompen in mijn buik met daarna flinke hartklopping in mijn hals. Twijfel sloeg in of ik het nou gedroomd had of daadwerkelijk had beleefd. De hele ochtend mee bezig geweest en eens op internet gaan zoeken, en kwam ik uit bij slaapverlamming… Had er nog nooit van gehoord tot vanavond.

  21. sjaq ·

    Ik ben blij om te horen dat ik niet de enige ben met dit probleem! Ik heb al mijn hele leven te kampen slaapparalyse. Toen ik jong was (tussen 4 en 10 jaar) had ik vooral last van voetstappen die ik hoorde, maar er was niemand. Ik geloofde niet in spoken, maar het viel wel op dat wanneer ik dit dacht te horen, ik een nachtmerrie had. En altijd kwamen dezelfde personen erin voor. Dit gebeurde zeker 1 keer per week tot ik rond een jaar of 10 was. Toen verdween het… tot een kleine maand geleden! Nu hoor ik dezelfde voetstappen af en toe weer, maar daarnaast hallucineer ik ook nog, heb ik weleens het gevoel dat ik stik, heb ik last van uittreden en vooral last van niet kunnen bewegen. Ik wist niet wat me overkwam vorige maand. Ik dacht echt dat ik bewust mijn eigen dood meemaakte door het gevoel van stikken, niet kunnen bewegen en de uittredingen. Ook hallucineerde ik en zag die 2 personen die vroeger in mijn nachtmerries voorkwamen. Ik raakte totaal in paniek, maar kon niet om hulp schreeuwen dus raakte nog meer in paniek. Gelukkig weet ik nu dat het slaapverlamming is en dus allemaal niet echt is, maar prettig is het niet. Zeker niet wanneer je dingen voelt en ziet die er niet zijn. Ik dacht echt dat ik de enige was en durfde er niet met anderen over te praten. Ik was bang dat ze me zouden aanzien voor psychopaat. Gelukkig is dat grotendeels niet het geval. Maar ik ben wel benieuwd naar wie die 2 mensen zijn die telkens terugkomen. Ik zou niet weten wie het zijn en heb verder geen traumatische ervaringen.

    • Vincent D. ·

      Hey Sjaq, Ik heb ook al van kleins af aan last van slaapparalyse. Net als jij had ik het vroeger, rond 5-6 jaar ook dikwijls (dan zag ik een man aan mijn bed staan). Het is toen gestopt, maar heb het sinds 2 jaar geleden nu terug. Ik was net naar een studio verhuisd en had het daar zo’n +-3 maal per week. Ik heb daar verschillende keren ook dingen gehoord, zoals voetstappen, kastdeuren die openden en sloten, etc. Een keer zag mijn vriendin zelfs door de kamer wandelen en wat opruimen, maar toen ik uit de paralyse schoot, bleek zij al 2 uur naar haar werk te zijn. Ik heb toen wat opgezocht en het kwam erop neer dat ik ‘s morgens niet mocht blijven snoozen (omdat je dan in en uit REM-slaap schakelt, wat voor de verlamming zorgt) en zeker niet op mijn rug. Ik heb het geprobeerd en sindsdien nog maar 2 of 3 keer zo’n slaapparalyse gehad (telkens op m’n rug). Ben ook weer verhuisd, waar de slaapvibe (zo zal ik het zeggen :D) wel beter is. Nu heb ik het vanmorgen weer tijdens het snoozen gehad (op m’n rug) en hoorde ik mijn vriendin naar binnen komen via de voordeur en een vrouw geld geven om één of andere reden. Ik wist wel dat dit niet echt was en na wat vechten, ben ik dan uiteindelijk echt wakker geschoten. Gelukkig heb ik nog geen enge hallucinaties gehad, maar die angst is er natuurlijk altijd wel :p Nu ja, je droomt eigenlijk wat, terwijl je wakker bent, om het zo te zeggen. Dus, happy thoughts, op je zij slapen, niet snoozen en eventueel een paar slaapkamer herinrichtingen kunnen waarschijnlijk wel de aanvallen sterk doen verminderen of zelfs laten ophouden.

      ·
    • Gerlinde ·

      Hallo, Ik heb een vraagje: Ik had hier als kind zijnde ook last van: hoorde voetstappen en zag wat… Mijn zoon heeft dit nu ook, maar nog voordat hij gaat slapen… Mijn vraag is: zag en hoorde je wat nadat je in slaap was gevallen of nadat je had geslapen (dus dacht wakker te zijn geworden)… Of voor het slapengaan, in bed dus? Groeten, Gerlinde

      ·
    • Vincent D. ·

      Hey Gerlinde, Ik weet niet of uw vraag aan mij was gericht, maar ikzelf heb het enkel ‘s morgens meegemaakt, of in het midden van de nacht. Maar slaapparalyse heeft te maken met het in- en uitgaan van de REM-slaap. Die treedt allereerst op vooraleer in diepe slaap te raken, net als bij het ontwaken, dus het is best mogelijk dat uw zoontje dit ook bij het slapengaan meemaakt.

      ·
  22. Linda ·

    Wauw, dit is echt typisch… Gisternacht hoorde ik de hele tijd stemmen iets zeggen over Cthulu? En iets wat me terug m’n bed in duwde… Toen wilde ik mijn vader wakker schreeuwen, maar toen ik naar rechts keek, stond hij in de deuropening naar me te kijken vol verwarring. Hij sprak tegen me, maar het was zijn eigen stem niet?! Ik zag rare spinnetjes over m’n arm en been heenlopen… Pas toen mijn kleine zusje aan kwam rennen, vloog ik los van ‘t bed en alles was weg. En m’n pa omarmde me bijna huilend! Gek! Ik zit hier sindsdien zware zwarte koffie te drinken… Ik ben niet zo van het bovennatuurlijke, maar wat me nu is overkomen, daar ben ik echt stil van… :(

  23. lor ·

    Wow, ik ga helemaal stuk hier. Ik heb sowieso alle symptomen meegemaakt en heb letterlijk elk verhaal gelezen en heb tot alle details aan toe meer dan de helft van dezelfde verhalen precies meegemaakt. Het is een echt een k$#situatie ik ben van Surinaamse afkomst en had er 3 a 4 keer per week last van, tot een dag dat ik het zat was, toen ben ik met een lukuman (medicijnman) gaan praten en er zit veel meer achter dan we denken… Maar om een lang verhaal kort te maken: in april zei hij mij dat ik geen rund mocht eten en toen had ik er tot 1 januari geen last meer van (de dag waarop ik toch maar ff een stukje rundvlees at). Sindsdien is het weer terug en het is wel degelijk ook iets spiritueels. Wetenschappers willen voor alles een wetenschappelijke verklaring leggen waarvoor er onvoldoende informatie is; want ze weten nog steeds niet veel meer dan de benaming (slaapverlamming) en de eventuele oorzaken ervan.

    • angel ·

      Hallo! Ik ben het inderdaad met je eens. Ooit van het Old Hag-syndroom gehoord? Men zegt dat je dan hallucineert dat er een incubus op je borst zit die je probeert te verstikken. Er zijn zelfs schilderijen uit 1800 die zoiets afbeelden. Vaak zeggen mensen die aan slaapparalyse leiden ook dat ze een ‘kwade aanwezigheid voelen’. Ik ga nu niet zeggen dat we massaal in demonen en engelen moeten geloven, maar sluit het allemaal niet uit. ;)

      ·
  24. Yvonne ·

    Sinds mijn laatste reactie zie ik dat er nog vele andere reacties bij zijn gekomen. Ongelooflijk, wat een herkenning! Echt alles wat hieronder wordt beschreven klopt met hoe ik het ervaar en al die tijd ervaren heb. Het gebeurt inderdaad vaak als ik alleen in bed lig. Maar niet altijd. Als ik onbewust weet dat m’n partner naast me ligt en het gebeurt weer, probeer ik hem te roepen, maar dat lukt dan dus niet. :-( Het valt me daarnaast op dat het vaker gebeurt in tijden van (meer) stress, onregelmatigheid of drukte.

    • Iemand ·

      Ik herken het bij mezelf ook! In tijden van stress en vermoeidheid heb ik meer last van slaapparalyses.

      ·
  25. iemand ·

    Heeft iemand ervaring met anti-epileptica medicijnen tegen slaapverlamming? Ik heb hier namelijk al meer dan drie jaar last van. Mijn nachtrust gaat volledig naar de knoppen. Ik heb hier dagelijks of in ieder geval wekelijks last van. Vaak ook meerdere keren per nacht. Ik word altijd moe wakker en voel me nooit uitgerust in de ochtend.

    • Paul ·

      Dit is een persoonlijke ervaring dus niet op medische grond: mijn vrouw heeft epilepsie en jarenlang last gehad van slaapverlamming (vandaar ook dat ik bovenstaand artikel destijds heb geschreven), maar sinds zij weet dat ze epilepsie heeft en daarvoor anti-epileptica krijgt (Keppra), is zij nagenoeg volledig vrij van slaapparalyse. Dit kan puur toeval zijn, maar persoonlijk denk ik dat dat niet het geval is. Een extreem regelmatig slaapritme draagt volgens haar ook bij aan het voorkomen van slaapverlamming ‘aanvallen’, evenals NIET slapen op de rug. Heel veel sterkte ermee! Groeten, Paul

      ·
  26. Andre Smit ·

    Ik ben echt blij dat er meer mensen zijn met slaapverlamming. Bij het ziekenhuis konden ze me niet helpen en ik was zo bang. maar is er ook een oplossing voor? Groetjes en sterkte voor iedereen!

  27. Tatiana ·

    Ik heb net weer een paar aanvallen van slaapparalyse gehad, ik heb het al vanaf mijn 16 jaar, ben nu 26. De dromen die ik heb zijn zo echt, ik kan zelfs door mijn eigen huis heen lopen! Voelen dat ik word aangeraakt hevige tintelingen, stemmen, schimmen… Lange tijd heb ik niet geweten wat ik nou had, en als ik het vertelde aan iemand verklaarde diegene mij voor gek! Ben blij dat ik lees dat ik niet de enige ben die aan slaapparalyse lijdt.

  28. Marleen ·

    Hoe kom ik hiervan af? Ik vind het zo eng en vervelend. Ik zie ook vaak allemaal mensen om me heen staan, bah! Ik voel ook vaak dat er iemand op me ligt of zo’n hele enge druk.

    • Tatiana ·

      Op gelijke, gezette tijden gaan slapen en opstaan. Sporten helpt ook.

      ·
    • Vincent D. ·

      Niet op je rug slapen. ‘s Morgens als je nog wat wilt ‘soezen’, is dat best te vermijden. Als je echt graag nog wat wilt indommelen, doe dat dan op je zij. De slaapparalyse kwam bij mij vaak in deze situatie voor, maar ik kan het op deze manier voorkomen.

      ·
  29. Kevin ·

    Ik heb dit verschijnsel al heel vaak gehad… Ik had het vooral na een tijd hard werken en weinig slaap. Dagen achter elkaar en soms wel meer dan 5x per nacht! Ik heb gelezen dat het ook kan komen door bijvoorbeeld een tekort aan vitamine B of een tekort aan serotonine. Ik heb toen een potje L-tryptofaan gekocht met daarin toegevoegde vitamine B. Sinds ik dit slik heb ik het nooit meer gehad. Tryptofaan is een natuurlijk aminozuur en goed voor je lichaam, geen wazig medicijn dus! Placebo? Geen idee; ik ben i.i.g. happy! Gr. Kevin

    • Pamela ·

      Hoi Kevin! Bedankt voor deze tip! ik ga het zeker proberen. Ik heb al vanaf mijn 3e last van slaapparalyse en ik ben nu 34. En ben er dus al heel lang klaar mee! Groetjes, Pamela

      ·
  30. Lotte ·

    Ook ik heb hier al een aantal jaar last van, het begon bij mij ook met hallucinaties van geluiden en verlammingen van mijn lichaam (ik lag in bed en dacht dat de deurbel ging en/of iemand binnenkwam met de sleutel, ik kon niet bewegen noch praten) in deze vorm is de slaapverlamming een aantal jaar aangehouden. Nu heb ik vooral last van die ‘explosie’ in mijn hoofd, dit heb ik vooral de afgelopen tijd erg vaak wanneer ik wil slapen; een stuk of 6 tot 10 keer achter elkaar. Ik vind het erg vervelend want elke keer moet ik op tijd waken uit deze vorm van slaapverlamming anders heb ik het gevoel dat mijn ‘hersenen’ of mijn hoofd met een soort ballonnetje uit elkaar ‘popt’ ik weet het, een hele vage beschrijving maar zo voelt het voor mij aan. Ik ervoer een soort zelfde gevoel toen ik voor een keer lachgas deed, het deed mij aan de slaapverlamming denken waarna ik dat ook nooit meer heb gedaan. Dit heb ik nu elke avond, vooral wanneer ik erg moe ben.. Ik denk zelf dus dat het ook veel te maken heeft met vermoeidheid/uitputting. Het jammere is alleen dat ik dan juist niet kan slapen door de keer op keer herhalende slaapverlamming en daardoor wakker wil blijven omdat het voelt alsof de druk anders te hoog wordt. Herkent iemand dit?

    • Tatiana ·

      Heel herkenbaar! Ik ben nu ook alweer een uur wakker na slaapverlamming.

      ·
  31. Anne ·

    Ik ga het kort houden. Slaapverlamming is echt zwaaaaaar klote!

  32. Inaa ·

    Ik heb dit al zo’n 7 jaar en het is echt super eng! Ik ben pas gisteren achter gekomen dat ik dus slaapverlamming heb. Wel vind ik het knap dat ik mezelf heb aangeleerd om me te concentreren op bijvoorbeeld mijn arm en die dan op het juiste moment te bewegen. Ik had het afgelopen zaterdag en toen voelde ik me zo raar en ik kreeg geen adem meer en ik probeerde ook alles te bewegen, maar het lukte maar niet en ik dacht echt dat mijn hart het begaf… Maar toen werd ik weer wakker. Soms na het wakker worden van de verlamming slaap ik gelijk weer verder en voel ik meteen weer dat ik verlamd word, maar dan schud ik mezelf meteen weer wakker. Dit gaat bijna altijd goed, maar soms ben ik te laat en zit ik weer vast. Ik heb ook weleens gehad dat ik wakker werd en dat ik twee wezens/geesten naast mijn bed zag en toen was ik nog maar 6 en ik hallucineerde ook super veel, maar ben dus super blij dat dit niet echt is. Echt naar is dit, maar ik ben ook weer blij dat ik niet alleen ben. Ik ben nu 15 en heb geleerd me goed te concentreren op een lichaamsdeel en dat ik zo min mogelijk op mijn rug moet slapen. Groetjes, Inaa

  33. Else ·

    Het is zo fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die hier last van heeft! Ik heb er zelf bijna iedere nacht last van. Soms als ik bijna in slaap val, maar ook wel midden in de nacht. Ik dacht altijd dat ik echt wakker was, maar hier lees ik dat dit dus ook een droom kan zijn. Ik kan helemaal niets bewegen op dat moment, alleen m’n ogen. Wat er bij mij bijkomt en wat ik extreem beangstigend vind, is dat ik niet kan ademen. Ik moet er voor mijn gevoel eerst heel lang over nadenken, voordat mijn lichaam weer weet hoe dat moet. Ik probeer meestal mijn arm hard te bewegen, maar dit lukt niet. Ik val wel altijd meteen weer in slaap en meestal heb ik het daarna ook niet weer. Een goede tip lijkt het me om niet meer op m’n rug te slapen.

    • Paul ·

      Beste Else, Mijn partner heeft nog steeds weleens last van slaapverlamming en ik krijg steeds meer het idee dat het een staat is tussen waken en slepen in. Je blijft als het ware hangen, een deel is al wakker, maar een deel werkt niet mee en komt zodoende niet volledig uit de slaaptoestand. In welke mate lichaam en geest hierin een rol hebben, is denk ik moeilijk te bepalen omdat je niet precies kunt zeggen wat je droomt en wat je in wakkere toestand ervaart. Ik heb dit zelf nog nooit meegemaakt, maar als ik op de verhalen van ervaringsdeskundigen mag vertrouwen, is slaapparalyse een extreem nare gewaarwording. Heel veel sterkte toegewenst! Groeten, Paul

      ·
  34. Bambi ·

    Heb het vanmorgen ook nog slaapverlamming gehad… Ik werd ‘wakker’, volledig verlamd, maar wel bij bewustzijn. Ik kon ook enkel maar met de ogen knipperen… Dit heb ik de laatste tijd toch weer veel. Eerst was het ongeveer 1x op de 3 maanden… Maar nu krijg ik het steeds frequenter. Ik heb er ook een hoop hallucinaties bij, zoals een duistere aanwezigheid, honden die blaffen… Een deur die open of dicht gaat… En eens zag ik een oud vrouwtje naar me toe kruipen… Elke keer ben ik weer bang, terwijl ik weet dat het allemaal over gaat en dat het allemaal niet echt is… Nu, het bizarre van alles is dat ik het ook alleen maar krijg als ik alleen ben. Vanmorgen was mijn partner 30 minuten weg en toen kreeg ik het… Hebben jullie dit ook als er iemand bij je slaapt?

    • roos ·

      Ik heb het idd ook alleen maar als ik alleen ben! En ook alleen maar thuis. Bij mij gebeurt het altijd in de ochtend als ik weer in slaap val nadat mijn vriend de deur uit is gegaan.

      ·
  35. Yvonne ·

    Dit heb ik al zo’n 20 jaar. Af en toe komt het opzetten, ik voel het dan al aankomen terwijl ik slaap. Voorheen was er weinig over bekend. Niemand leek me ook te begrijpen. Ik ben zo blij dat er eindelijk meer bekendheid over bestaat! Ik dacht dat ik gek werd. :-)

  36. Demi versteegh ·

    Maar heeft het er misschien iets mee te maken dat ik aan de andere kant van mijn bed lag, op m’n andere zij? Want dat was de eerste keer dat ik ooit zo heb gelegen en nu krijg ik het ineens.

  37. Demi Versteegh ·

    Ik werd vanochtend wakker en ik lag niet zo lekker, dus had ik mijn kussen aan de andere kant van mijn bed gelegd. Toen ik even later weer wakker werd was ik nog steeds moe dus ging ik weer slapen en ineens hoorde ik een keiharde piep en een soort geruis alsof iemand een pak hagelslag leeg giet. Ik dacht dus dat Jorick en Brend wakker waren en beneden aan het eten waren, maar toen ik mijn hoofd wilde optillenm kon dat niet. Ik kon mezelf helemaal niet bewegen. Mijn ogen kon ik maar voor de helft open doen en als ik mijn handen wou bewegen, ging dat heel stroef. Ik had voor heel even paniek, maar ik wist gelukkig al snel wat het was en werd rustig. Ik probeerde mezelf te bewegen: m’n armen en benen, maar ik kon alleen m’n handen bewegen. En toen ik mijn rug probeerde, schoot ik ineen uit de verlamming. Dus ik ging weer slapen… Maar toen ik wou slapen hoorde ik weer die piep en ruis en het voelde alsof er een soort strak doek rond mijn lichaam was gewikkeld. Als ik ademde, voelde ik dat. Ik werd er niet echt bang van, dus ik probeerde mijn rug weer te bewegen. En dat lukte! Ik schoot voor m’n gevoel weer uit de slaapverlamming. Ik ging weer slapen en kreeg ‘t weer, het piepen en ruisen; en daarna de verlamming. Ik wist inmiddels wat er aan de hand was en wat ik moest doen, dus ik deed m’n ogen dicht en ging weer slapen. Dit ging zo’n 5x door en toen werd ik om 12:40 ‘s middags wakker.

  38. Lise ·

    Heey, Ik heb hier zelf al last van sinds mijn 14e ongeveer (ben nu 20). Soms enkel verlamming; soms met enge hallucinaties. Ik heb dit altijd bij het in slaap vallen. En als ik het heb, meerdere malen per nacht. Meestal in periodes van stress (rond en na de examens, na een ruzie, etc.). Zijn er nog mensen die dit hebben bij het in slaap vallen? Ik heb het hier eens met mijn dokter over gehad vorig jaar omdat het echt wel mijn slaap wegneemt, maar deze deed er nogal licht over. X

    • Cindy ·

      Hoi Lise ik heb precies hetzelfde. Soms het gevoel dat ik gek word of dat er iets engs in m’n hersenen heb of zo. Nu moet ik zeggen dat het erg rustgevend is te lezen dat andere mensen hetzelfde ervaren en dat de symptomen van deze slaapverlamming mij i.i.g. heel erg bekend voorkomen. Ik heb volgende week examens en moet vandaag werken en leren, dus misschien dat de druk dat ik weet dat ik MOET slapen het aanwakkert of zo. Ik ga er maandag mee naar de dokter, maar ik denk dat hij me ditzelfde verhaal gaat vertellen. Zodra ik er overdag problemen mee krijg, neem ik het pas echt serieuzer omdat het nu echt de kenmerken heeft van een slaapstoornis. Ik heb overigens ADD en relatief veel drugs gebruikt vroeger (ik ben nu 18), Ik denk dat dat ook meespeelt, bij mij dan.

      ·
  39. duscha ·

    Hallo, Ik ben Duscha, 43 jaar. Ik wil bij deze even mijn verhaal kwijt, wat ik niet kan plaatsten. Ik heb in 2002 een CVA gehad en ben daar gelukkig goed doorheen gekomen, maar nu heb ik ook de ziekte van BELL. Ik heb sinds 2 avonden en nachten een probleem. Ik voel dat mijn hart harder en sneller gaat kloppen, ben duizelig en veel ruis in mijn oren en een naar gevoel in mijn lichaam. Zodra ik naar bed ga, moet ik medicatie innemen omdat mijn hart te hard en te snel gaat kloppen. Maar als ik in bed lig, gaat alles veel sneller en harder ruisen en kloppen en mijn bloeddruk gaat ook omhoog. En als ik dan mijn ogen wil sluiten, is het nog erger en dan krijg ik in 1 keer een ernstige schok door mijn lichaam. En dat komt dan later weer terug; heb het nu 2 keer gehad en minimaal 4/5 keer per nacht. Als ik slaap, merk ik het niet, maar zodra de avond weer valt dan komt het terug. Weet iemand wat dit zou kunnen zijn??? Ik maak me erg zorgen hierom.

  40. Henk ·

    Al meer dan 40 jaar heb ik slaapverlamming. In het begin was dat enorm beangstigend. Er was weinig over bekend, er was geen internet, dus geen Google en het heeft vele jaren geduurd voordat ik er werkelijk achterkwam wat het was, maar ondertussen moest ik wel leren ermee om te kunnen gaan. Ik heb wel een paar tips: 1. Word je er bewust van dat alles wat je ziet en hoort van jezelf afkomstig is. In deze toestand “hoor” je bijvoorbeeld dingen die je normaal niet hoort, zoals je bloedstroom, het kloppen van je hart, ja, zelfs de activiteit van je hersenen. 2. Ook stemmen schijnt voor te komen, hoewel ik dat zelf nooit heb ervaren. Vergeet niet dat je al voor een behoorlijk deel in een REM slaap zit. Het enige verschil is dat je tijdens slaapverlamming je er getuige van bent dat je in een REM slaap glijdt. En dat maakt het allemaal zo echt, ook de stemmen. 3. Spierverslapping tijdens de slaap is normaal. De meeste mensen zijn allang onder zeil als er spierverslapping optreedt, maar iemand die slaapverlamming heeft, maakt dat allemaal bewust mee. 4. Je hersenen zoeken naar een verklaring waarom je jezelf niet meer kunt bewegen en je kunt jezelf in situaties geplaatst zien waarin dat niet kunnen bewegen verklaard wordt. Niet zelden worden fysiologische verschijnselen of ongemakken omgezet naar een droom. Als je je daar bewust van wordt geeft dat meer controle. Er zit dus niemand op je borst. Je ervaart je lichaam simpelweg op een totaal andere manier dan je gewend was en je brein zal je van alles voorspiegelen om daar een verklaring voor te vinden. Als je dat beseft zul je er steeds meer controle over krijgen en ben je later ook in staat de gebeurtenissen naar je hand te zetten. En dan is alles mogelijk… Groeten, Henk

  41. Kayleigh ·

    Hallo mensen, Een tijdje terug heb ik dit ook meegemaakt. Ik zag een zwarte schim, en hoorde rare geluiden. Ook had ik het gevoel dat een onheilig iets in mijn kamer aanwezig was. Het engste vond ik dat ik mezelf niet meer kon bewegen; ik probeerde uit alle macht te roepen, maar ook dat kon niet. Niet zolang daarna werd ik wakker met een schreeuw. Het leek alsof het een eeuwigheid duurde, maar het waren slechts 30 seconden.

  42. Dani ·

    Hallo mensen. Ik heb een onderzoek gedaan. Vertrouw mij ik doe dit al 4 jaar… Ten eerste: cafeïne is slecht voor je en voor je slaap. Kinderen plassen hierdoor niet alleen in hun bed, maar cafeïne zorgt ook voor problemen met het hart! Dit is vast niet de eerste keer dat jullie het horen! Maar tijdens het slapen, gaat het hart zendingen naar je hoofd sturen, dat is altijd zo! Maar als je net cafeïne hebt gedronken voor het slapengaan, verbreekt de cafeïne vele verbindingen, waaronder je ogen etc. Dan heb je geen macht en dan besturen de ogen alles zelf. Ze zorgen ervoor dat je de enge dingen van de droom ziet, bijvoorbeeld een demon. Onthoud als je hier last van hebt: drink alleen in de ochtend koffie.

    • Pamela ·

      Hoi, Ik heb het al vanaf mijn 3e jaar. Ver voordat ik koffie dronk! Cafeïne maakt bij mij dus geen verschil voor de slaapverlamming, helaas…

      ·
  43. Mieke ·

    Hoi iedereen, Ikzelf heb dit voor de eerste keer meegemaakt vorige week. Ik werd rond 1u ‘s nachts wakker, maar kon mijn ogen amper open houden en mijn lichaam was ook helemaal verlamd. Ik zag mijn gordijnen volledig zwart worden en had het gevoel dat er ‘iets’ op mij zat waardoor ik volledig in de matras werd geduwd. Ik was volledig in paniek, wist niet wat me overkwam. Na een paar minuten was dit over en kon ik terug bewegen. Deze week had ik weer hetzelfde, maar ik had er ondertussen al over gepraat met mijn ouders en deze keer was ik dus veel minder in paniek en dacht ik gewoon oh kom, even en het is over. Het is gewoon zo een bizar en angstaanjagend gevoel dat je je niet kan bewegen. Ook je oogleden kan je amper open houden. Dit heb ik wel geprobeerd omdat ik wakker wou worden en uiteindelijk lukt het wel. Ik denk dat je best zo rustig mogelijk blijft wanneer je dit overkomt en je misschien beter terug in slaap laat vallen in plaats van krampachtig te proberen je lichaam te bewegen, want hierdoor geraak je zeker in paniek… Ik hoop wel dat ik dit niet elke week opnieuw meemaak. Dus veel sterkte aan diegenen die dit al jaren en jaren hebben en die ook nog waanvoorstellingen krijgen… Dit is geen pretje!

  44. Jonathan ·

    Hallo, Graag zet ik mijn eigen ondervindingen hier neer. Zonet nog onderging ik slaapverlamming, en een zeer intense. Wat bij mij echter verschilt: ik hoor niets, tenzij er daadwerkelijk geluid is. Ik ruik niets, en heb geen controle over mijn ogen of ademhaling… Ik kan geen enkele lichaamsfunctie onder controle houden. Wat ik van jongs af aan al deed, was me concentreren op mijn linkerhand. Deze kan ik meestal een klein beetje bewegen. Met alle moeite van de wereld lukt me dit en vervolgens word ik wakker. Ik ga inderdaad wel vaak over van slaapverlamming in nachtmerrie en dit kan zeer veel overslaan. Ik heb het echter nog nooit gehad bij het in slaap vallen, maar altijd bij het ontwaken. Ook gebeurt het niet veel, uitzonderlijk eens. Behalve vandaag is het, bij mijn weten, maanden geleden. De tip die ik zou geven: Realiseer je dat het normaal is, en dat je je in deze status bevindt. Blijf er kalm onder, probeer het te accepteren en verder te slapen. Lukt dit niet? Probeer met alle moeite een lichaamsdeel te bewegen. IETS zal wel lukken. Bij sommigen de ogen, bij mij mijn linkerhand (en echt alleen mijn linkerhand). Als het vaak gebeurt, zou ik er wel mee naar de huisarts gaan. Groetjes!

  45. Madelief ·

    Hallo allemaal. Ik heb last met in slaap komen. Bijna elke avond als ik in slaap probeer te komen, krijg ik zo’n verlamming. Het lijkt wel of mijn lichaam al gaat slapen en m’n geest nog wakker is. Ik probeer mezelf dan wakker te maken door te trappen met m’n benen. Ik baal er enorm van, want het gebeurt meestal ongeveer 5 keer voordat ik rustig in slaap val. Iemand hier ervaring mee? Groet, Madelief

  46. Mar ·

    Ik heb hier jarenlang last van gehad, voor zover ik me kan herinneren van mijn 15e tot 21e (nu 36 jaar). Ik heb hier destijds nooit met iemand over gepraat, maar ik was elke avond bang als ik ging slapen. Soms was het een paar dagen rustig, maar de “uittreding” zoals ik het maar noem, kwam soms wel 3x per nacht. Ik kreeg dan het gevoel alsof ik langzaam steeds hoger boven mijn bed zweefde, en daarbij draaide ik ook een soort van rondjes in de lucht. Ik wist natuurlijk dat het niet echt zo was, maar het voelde wel heel realistisch. Ik verstijfde dan van angst en balde mijn vuisten, ook hoorde ik een hard suizend/zoemend geluid. heel beangstigend. Met de jaren kon ik er wat beter mee omgaan, en kreeg het om het zo maar te noemen wat beter onder controle zodat ik sneller weer “terug kon”. Na jaren onrustig slapen dacht ik echt dat ik er letterlijk gek van werd. Is er iets mis, zijn er geesten, naja, je verzint van alles. Toen ben ik ermee naar de dokter gegaan, en die verwees me door naar een psychiater. Daar heb ik niets mee gedaan, omdat ik wist dat ik geen psychische problemen had. Ik ben het toen wel tegen andere mensen gaan vertellen, vrienden en ouders, en vreemd genoeg is het toen langzaam over gegaan, vrij snel ook. Heel apart, praten heeft waarschijnlijk de druk weggenomen die ik dagelijks voelde als ik ging slapen. Zo van het zal vanavond toch niet weer gebeuren… Misschien dat het anderen ook helpt. Praat er met goede vrienden of familie over en kijk dan wat de effecten daarvan zijn.

  47. Anja ·

    Ik heb vanmiddag mijn 2de nare ervaring gehad en zal proberen het hier zo duidelijk mogelijk te omschrijven !! Ik ben vanmiddag naar bed gegaan in de hoop een uurtje te kunnen slapen omdat ik door rugklachten vannacht niet goed heb geslapen…Ik moet er ook bij zeggen dat ik het laatste jaar erg slecht slaap en slaapmedicatie soms helemaal niet helpt..Ik ben naar bed gegaan en voelde me gelijk al rusteloos,koude voeten en alweer bang dat ik niet zou kunnen slapen..Na een uurtje het voelt alsof ik tussen wal en schip zweef wel of niet slapen verstijf ik helemaal..Maar bij mij dit is nu de 2de keer wordt ik enorm door elkaar geschud in bed echt poltergeist taferelen en heb vreselijke moeite om wakker te worden laat staan mijn ogen open te krijgen. Dit enorme schudden is behoorlijk angstig en de eerste keer lukte het me gewoonweg niet om mijn bed uit te kunnen komen om het licht in de slaapkamer aan te doen.. Ben wel spiritueel maar weet geesten niet te herkennen en dacht ook eerst dat het was maar zie niemand in mijn slaap/droom en door wat op internet te zoeken kom ik hier terecht alleen vraag me af of dit wel slaapverlamming is aangezien ik het schudden hier niet tegen kom, wel lees ik over epileptische aanvallen….Herkend iemand dit ?

    • kimberly ·

      Hey, Ik herken dat schudden wel; in het begin was het alsof er iemand op m’n bed ging zitten en m’n matras naar beneden trok. Vanmorgen was het de eerste keer dat gelijk gans m’n bed schudde, aangezien ik niet wist wat het was, durfde ik uit schrik al niet te bewegen, maar roepen lukte niet, dus m’n vriend zei dat ik eens bij slaapverlamming moest kijken… En ik herken wel heel veel, dus dit zal het wel zijn. Is wel ambetant en de laatste tijd heb ik er meer en meer last van. Is ook wel meestal naar de ochtend toe.

      ·
    • Lilian ·

      Hallo Anja, ik heb ook enkele keren meegemaakt dat mijn bed begon te schudden, was wel lichtelijk, maar toch, kreeg daar toch even wel een heel naar gevoel bij hoor, ook omdat ik het nog nooit zo meegemaakt had, en vervolgens inmiddels nu toch al een paar keer. Inderdaad lees ik bij jou dit verschijnsel nu ook, maar verder heb ik er ook nog niks over gelezen dat meer mensen dit mee gemaakt hebben, buiten mezelf (en jou) nu om. En als je dan helemaal vast ligt en niks kunt bewegen, gewoon vreselijk eng vond ik het! Hoop dat dit toch echt een keer helemaal over gaat en weg blijft!

      ·
  48. Puck ·

    Ik heb hier ongeveer een jaar last van. Eerst waren het alleen mijn benen, nu mijn hele lichaam. Als ik schreeuw komt er niets tot zacht gefluister uit en ik raak altijd in paniek als ik niet slaag in mijn eerste poging tot ‘ontwaken’. Ik concentreer me dan altijd op 1 lichaamsdeel en probber die dan te bewegen. Vannacht heb ik er bijna 2 uur lang last van gehad (het gebeurde steeds weer opnieuw), op een gegeven moment durfde ik mijn ogen niet meer dicht te doen. Ook hoorde ik gesuis en voelde ik alsof ik naar beneden werd geduwd. Ook (dit maakte me doodsbang) hoorde ik gefluister en een zware adem vlak voor mijn gezicht. Vannacht was de eerste keer dat ik hallucinaties kreeg. Ik vind het heel eng, ook al weet ik dat het goed gaat komen, maar niks kunnen bewegen is gewoon verschrikkelijk. Kan niet eens mijn oogbollen bewegen. Ik ga hier wel mee naar de dokter, ik wil hier van af zijn.

  49. rachelle ·

    Ik heb hier ook vaker last van. In het begin vond ik dit heel erg beangstigend. Ik heb hier mijn moeder over verteld en zij vertelde mij dat zij zelf en mijn oma hier ook meerdere malen last van hadden. Gelukkig heb ik hier niet al te vaak last van. Mijn oma heeft het opgelost gehad door haar bed om te draaien, zij keek altijd richting de trap.. Verder ben ik er nu heel erg bewust van wat mij gebeurt tijdens die slaap verlamming. Daardoor kan ik tegen mij zelf zeggen kom op wordt wakker niet bang zijn het is zo over. Ik weet ervan dat is erg fijn. Als ik aan iets leuks en bekends denk ontwaak ik meteen.. Iets dat dicht bij mij zelf zit. Misschien een tip!

  50. vreselijk ·

    Heb nu 7 jaar last van slaapverlamming. Ga door een hel! Sterker nog: het is de duivel himself die op m’n borst zit. Een keertje had zei hij me nog recht in me gezicht “dat ik van hem was” vreselijk echt. Ik schreeuw het uit, maar meer als gemompel komt er niet uit. Ik ben wakker, ik denk… Ik probeer te praten, die klootzak wil gewoon niet van me af. Waar blijft m’n vrouw nou? Waarom duurt het altijd zo lang voordat ze me eindelijk aantikt en ik bevrijd wordt? Waarom komt diezelfde demon nu ook in andere dromen hallo zeggen. F@CK man! Dit is geen slaapprobleem, dit is horror! Ik weet het ook niet. Onlangs PTSS bij me geconstateerd, en dan krijg je dit erbij? Las dat iemand het had over explosies in je hoofd tijdens het inslapen; dat herken ik ook. Het rare is dat dat gebeurt als de tv net uit is en zijn lading verliest… Je kent het wel, die tik die je hoort als ie afkoelt. Nou, bij mij tikt ie als een bom in m’n hoofd. Hoe kan de tv-spanning nou bij mij ook zo n tik in m’n hoofd geven? Ben zeer statisch. Als ik hard werk schiet er constant stroom op m’n collega’s bij het aanraken. Vage sh@it allemaal! En nog veel meer: die boeman op m’n borst, ik zie hem hartstikke echt en het praat nog ook. Ben echt voor niks of niemand bang, maar “jij bent van mij”… WTF?! Als je het mij vraagt, sommige mensen krijgen een mooi teken van god, wij van de duivel. Ik wens het niemand toe, maar als hij op je borst zit en nog tegen je praat, wil ik wel eens zien wie denkt dat een dokter het kan verhelpen…

  51. Aemilius ·

    Hallo,

    Ik heb een aantal maanden xtc gebruikt tijdens het uitgaan.
    Nadat ik 1x slaapparalyse heb gehad, ben ik meteen gestopt. Heb het nu 4 maanden niet meer gebruikt. Ik heb nog steeds slaapparalyse, maar niet regelmatig. De ene nacht wel en de andere nacht niet. Ik heb het waarschijnlijk door hersenbeschadiging. Wat adviseren jullie mij? Zal ik naar de huisarts gaan? Of is dat zinloos?

    • Paul ·

      Slaapparalyse komt vrij vaak voor, ook bij mensen die nog nooit XTC hebben gebruikt. Om heel eerlijk te zijn heb ik het vermoeden dat de angst voor een slaapparalyse (en de angst dat je een hersenbeschadiging hebt opgelopen) een veel grotere oorzaak is dan het incidenteel gebruik van XTC. Slaapverlamming kan een soort trauma veroorzaken omdat geen enkel mens de totale controle over zijn of haar lichaam wil verliezen. Bovendien hebben onze hersenen een geweldige capaciteit om zichzelf te repareren. Denk hierbij aan mensen die een herseninfarct hebben gehad, waardoor een (in sommige gevallen zeer groot) gedeelte van hun hersenen compleet is afgestorven omdat er geen bloedtoevoer meer is. Door revalidatie leren zij in essentie om hun hersenen van nieuwe aansluitingen/bekabeling (rewire) te voorzien: gezonde delen van de hersenen nemen de functies van de afgestorven delen over! Pas sinds een jaar of 10 a 15 zijn wetenschappers er achter dat dit proces nooit stopt. Met andere woorden: tot aan je dood zullen je hersenen in staat zijn om zichzelf te repareren, of liever gezegd, ze zullen zich aanpassen om de ‘oefeningen’ die je doet zo goed mogelijk uit te kunnen voeren. Een aantal tips om je hersenen optimaal te laten presteren: 1. Genoeg slapen & gestructureerd leven. 2. Dingen die stress opleveren oplossen en niet uitstellen. 3. Elke dag groente en fruit eten (liefst biologisch, omdat daar geen of weinig bestrijdingsmiddelen in zitten). 4. Genoeg complexe koolhydraten eten in de vorm van bijvoorbeeld volkoren producten (koolhydraten zorgen voor glucose; de motor van je hersenen). 5. Eet een paar keer per week vette vis (zalm, makreel, haring e.a.). 6. Sport een paar keer intensief per week (regelmatig sporten halveert de kans op dementie, dus dit geeft al wel aan hoe belangrijk sporten is voor je hersenen). 7. Onderhoud actiever sociale contacten (zeer goed om gezond van geest te blijven). 8. Drink niet te veel alcohol. 9. Leer nieuwe dingen op verschillende vlakken: muziekinstrument leren spelen of een nieuwe taal leren. 10. Verdiep je eens in een totaal ander vakgebied dat je altijd al interessant hebt gevonden door daar studieboeken voor te lezen of een cursus voor te doen, ook al ben je niet van plan om er iets mee te doen. 11. Voorkom passieve activiteiten zoals elke avond urenlang voor de televisie hangen.

      ·
    • Levensgenieter ·

      Ik neem al tijdje ook mdma en xtc en heb dit ook al redelijk veel ervaren. Ik word wakker kan totaal niet bewegen noch praten. Ik adem wel maar word echt paniekerig en plots schiet alles los en kan ik weer bewegen. Als ik een weekend gebruikt heb dan heb ik de week erop zeker last van. Als ik er 1 krijg dan neem ik betahistine 16 mg 1 pilletje en dan heb ik er die nacht geen last meer van. Als ik dit niet neem dan heb ik er meerdere Malen in dezelfde nacht. Ik gebruik betahistine 16 mg eigenlijk voor evenwichtstoornissen die ik soms krijg, maar het helpt wel degelijk. Gebruik regelmatig xtc en andere middelen.

      ·
  52. Harry ·

    Beste Medicine woman, Graag verneem ik van je wie die prijs van 1 miljoen dollar heeft uitgeloofd.

  53. Emma ·

    Hallo! Ik ben 26 jaar en sinds 3, 4 jaar last van slaapverlamming. Het komt bij mij in periodes en soms heb ik het een paar keer achter elkaar in dezelfde nacht. Dan wordt ik wakker en merk ik dat ik mezelf niet kan bewegen. Ik weet mezelf dan los te wurmen en wordt dan echt goed wakker en zak daarna gelijk weer gelijk in die rare toestand weg. De eerste keer schrok ik me echt rot. Ik kon alleen mijn ogen open doen en met moeite bewegen. Voor de rest kon ik helemaal niks. Meestal heb ik dan ook het gevoel alsof er iets engs mijn kamer in komt of naast me op bed zit. Ik voel me ook heel zwaar. Ik heb mezelf aangeleerd rustig te blijven en me te ontspannen zodat ik daarna echt goed wakker word. Ik heb ontdekt dat het alleen gebeurt als ik op mijn rug lig dus dan draai ik snel op mijn zij en slaap ik verder. Maar meestal schrik ik toch elke keer als het gebeurt en vergeet ik wat ik mezelf heb proberen aanleren en in paniek ga ik uit alle macht proberen om mijn armen en benen te bewegen om maar uit die toestand te komen. Dat lukt dan na een tijdje wel en zolang ik op mijn zij ga liggen is er niks aan de hand. Ik vind slaapverlamming erg vervelend en eng soms. Niemand in mijn omgeving heeft het en ben er nog nooit mee naar de dokter geweest.

  54. Harry ·

    Heeft iemand ervaring met de homeopatische middelen Sambucus D6 ( dr. Noel Pratt) of Lachesis D6 ( dr. Horvilleur) ?

    • Veronie ·

      Van homeopathische middelen (ik bedoel de verdunningen, en niet fytoproducten/natuurgeneesmiddelen) is de werking nog nooit aangetoond, sterker nog, er staat al jaren een prijs van 1 miljoen dollar op voor degene die kan bewijzen dat homeopathische verdunningen meer effect hebben dan het verdunningsmiddel (veelal water).

      ·
  55. checkmoo ·

    Hallo Nele, Wees gerust, dat lijkt niet echt op een slaapparalyse. Een slaapparalyse krijg je van het ontwaken bij het inslapen. Uit jouw verhaal kan ik toch opmaken dat je deze dingen had bij het ontwaken na echt slapen? Als je een slaapverlamming hebt dan kun je je niet bewegen en sommigen krijgen inderdaad waanvoorstellingen. Maar volgens mij lag het bij jou inderdaad aan de pijnstillers. Hey, maar ik ben geen dokter… Net of die wel precies weten wat slaapverlamming is. LOL!

  56. nele ·

    een jaar of 2 geleden heb ik ook iets vreemds meegemaakt, en nu lees ik dingen over slaapverlamming en dat lijkt er toch heel erg op. Ik zat toen serieus onder de pijnstillers, en dacht dat ik gewoon compleet aan het ijlen was van teveel pijnstillers. Ik had toen rugklachten waar geen arts een oorzaak van vond. krampen ter hoogte van mijn longen, maar dan in de spieren in mijn rug. 2 heel frustrerende weken thuis gezeten. van arts naar arts. En in die periode had ik weinig om handen. Ik had nog geen televisie, was toen ook alleenstaand, dus altijd alleen thuis, weinig afleiding voor mijn frustratie. Lag soms kruipend op de grond van de rugpijn. Toen ik dan in de zetel indommelde droomde ik altijd gefrustreerde situaties. Ik werd me der ook soms op het eind van “slapen” bewust van dat ik met mijn ogen open lag. Ook heel realistische situaties doordat ik echt niet meer kon merken of het nu echt was, of niet. Mijn broer was daar dan plots om iets voor me klaar te maken om te eten, dan was mijn vader daar ook ineens, en toen kwam ik terug bij en was er helemaal niemand. En dan wist ik dat het een droom of zo was, of dat ik aan het ijlen was. Ook altijd in die situaties dat ik zo half sliep, verlamd was, die dromen gingen altijd gepaard met een angst- of frustratiegevoel. Niet kunnen recht staan om water te halen (in mijn droom dan), Altijd was het ik, of iemand die daar bij mij was, die hulp nodig had, en nooit kon ik helpen of geholpen worden door obstructies (gsm op de tafel, kon er niet aan omdat ik verwikkeld op de grond lag in een fleece-deken -beeldde ik mij in- terwijl ik wellicht gewoon verlamd lag) Roepen maar niemand die me hoorde, babbelen tegen mensen die er zijn, maar die me niet horen. Is dit typische slaapverlamming? Gaat slaapverlamming niet gepaard met je mentale – emotionele toestand?

  57. Demi ·

    Hierboven een link wat ik laatst dus tegen kwam voor allen hier over een b.d.e. Van een neurochirurg. Het gaat hier om slaapverlamming, ik weet het, maar toch interessant om dit mee te nemen.

  58. Demi ·

    Hallo allemaal, Afgelopen nacht heb ik een zoals hier genoemd staat een slaapverlamming gehad. Ik heb dit wel eens meer gehad, dat ik me bewust was waar ik me bevond en tussen slaap en waak in was, maar niet zoals vannacht. Het oorsuizen, gevoel van paniek omdat ik besefte dat ik mijn lichaam niet kon bewegen. Ik heb hierover wel eens meer gezien en gehoord, van mensen die bijna dood ervaringen hebben meegemaakt. Eigenlijk vind ik het juist heel jammer dat hierboven staat dat het hallucinaties zijn, ik denk namelijk dat het wel degelijk een bewustzijn is in ons, die de gebeurtenis ervaart. Want hoe kan je anders zien en horen… Zoals een moeder hier haar kind in de wieg hoort? En het gevoel dat het ook echt is? Ik weet echt wel het verschil tussen een hallucinatie en het gevoel dat iets echt is. Ik heb in mijn jongere jaren wel eens paddo’s op ter experiment met vriendinnen, en dan is dit echt geen hallucinatie. Want op het moment dat ik in paniek schoot omdat ik mijn lichaam niet kon gebruiken en ik het gevoel had in een donkere kist te liggen dacht ik het volgende: Als ik dit kan ervaren, dan kan ik dit ook sturen zodat ik in deze toestand ook kan zien. Op het moment dat ik dacht om iets te kunnen zien, kon ik ineens de muur tegenover me in mijn slaapkamer en de grote behangfoto aan de gehele wand zien. Ik weet i.i.g. dat ik de volgende keer als dit gebeurd, wetende dat ik er wel controle over heb, zorgen dat ik rustig blijf en uitzoeken hoe dit nu precies allemaal werkt. Ik betwijfel of dit wel iets is als iets puur neurologisch. Volgens mij bestaan wij toch net uit iets meer dan alleen een stel hersenen en een lichaam.

  59. Lieke ·

    Hallo,

    Ik ben een vrouw van 33 en sinds mijn kindertijd heb ik last van nachtmerries. Met de jaren is dit steeds erger geworden en is er ook slaapverlamming bijgekomen. Het is niet dat ik hier elke nacht last van hem, maar eerder met periodes. Het is wel steeds zo dat ik dan heel sterk het gevoel heb dat een negatieve enthiteit bezit van mij wil maken, mij wil bang maken, door me uitvliegt en me zelfs wil meenemen. Het voelt als een zwarte energiewolk die enorm krachtig is. Het enige dat tot hiertoe geholpen heeft om uit deze ‘droom’ wakker te worden is vragen om bescherming aan mijn beschermengel. Alles voelt zo echt en lijkt helemaal niet op een droom. Ik ben hier dan de hele dag van onder de indruk en voel me dan ook heel slecht.
    Hoop dat het ooit zal stoppen, of dat er een remedie zal gevonden worden om dit soort ervaringen onder controle te krijgen.

    Groetjes Lieke

    • J. de Mooij ·

      Laat gewoon eens een EEG maken. Bij mij zoon kwam eruit dat hij epilepsie heeft. Slaapverlamming en epilepsie worden aan elkaar gelinkt. Groetjes, Janneke

      ·
    • Lilian ·

      Het voelt niet alleen als een zwarte energiewolk, ik heb er zelfs een gezien, een hele grote zwarte energiewolk, die heel langzaam op me af kwam terwijl ik totaal vast lag en niks kon bewegen, zo ook geen geluid uitbrengen… alleen mijn ogen kon ik bewegen… Was ZO eng!

      ·
  60. Moo ·

    Eindelijk heb ik gevonden wat er met me aan de hand is. Gelukkig, sorry voor de anderen, heb ik het 2 x in het jaar ongeveer 10 seconden. Maar het is zeker een vreemde gewaarwording om zo wakker te worden. Mensen die het erger hebben dan ik, en dat zijn er best wat, sterkte om deze $%#@^&* onder de knie te krijgen! ;)

  61. Jackie ·

    Hallo, Gisteren nacht voor het eerst slaapverlamming ervaren. Het duurde inderdaad, zoals Julius al schreef, niet enkele minuten maar een half uur tot drie kwartier. Ik wist niet wat mij overkwam. Ik zweefde, kon niet praten, niet bewegen en voelde mij compleet machteloos. Nadat ik ‘wakker’ werd mijn man wakker gemaakt en verteld wat er gebeurde, hij dacht dat het droom/ nachtmerrie was. Het voelde zo echt aan, ik hoorde zelfs mijn zoontje van 10 weken die naast het bed in een wieg ligt. Deze ervaring heeft zo een indruk bij mij achtergelaten ben er zelfs nu nog van in de ban. Voor mensen die hier vaker last van hebben wens ik veel sterkte toe!

    • Monique ·

      Hallo Jackie, Ikzelf ben er net pas achter gekomen dat het een slaapparalyse betreft. wat jij omschrijft was exact datgene wat ik ook beleefde. De indruk die het achterliet zat er nog weken. Dat vergeet je i.d.d. niet zo gauw. Veel sterkte voor eenieder die dit regelmatig treft.

      ·
  62. Maiya ·

    Hallo, Ik weet niet of dit artikel nog actief is, maar ik ga toch even mijn verhaal typen. Ik heb van jongs af aan al erg veel last van nachtmerries. Toen ik jong was (rond de 5 jaar) kreeg ik ook pilletjes zodat, ik lekker kon slapen. Nu heb ik er soms nog last van, zo´n 3 keer in de week, niet zo veel meer dus. Maar waar ik nu meer tegen aanloop is dat ik erg diep slaap en wanneer ik wakker word, voelt mijn lichaam de eerste 1 a 2 minuten verdoofd (tintelend gevoel) en voel ik langzaam mijn lichaam weer zwaar worden. Soms schrik ik midden in de nacht wakker en heb ik datzelfde gevoel in mijn lichaam, eerst verdoofd of verlamd en daarna word het heel langzaam weer zwaar. Het voelt niet echt prettig en ook heb ik het gevoel dat ik nog moeier wakker word dan wanneer ik naar bed ging. 2 Dagen geleden schrok ik wakker omdat, ik iemand mijn slaapkamer deur hoorde open doen terwijl die altijd op slot zit als ik slaap. Daarna ben ik verder gaan slapen met het licht aan. Ik ben over dit laatste opzoek gegaan en vond informatie over slaapverlamming ofwel slaapparalyse. zou het dat kunnen zijn? En zou het voor mij nuttig zijn om dit te laten onderzoeken of i.i.g. mee naar de huisarts te gaan? Ik hoop antwoord te ontvangen. Groeten, Maiya.

  63. Mirjam ·

    oh wat herkenbaar!! Eindelijk is er een naam voor wat ik heb! Na 8 jaar (!) ben ik er dan eindelijk achter wat ik heb en durf ik ermee naar de huisarts te gaan. Ik heb het gevoel alsof mijn keel wordt dicht geknepen en ik probeer uit alle macht te schreeuwen, te roepen. Soms denk ik dat ik wel geluid maak maar ik weet het niet zeker. Van de week dacht ik mijn partner in zijn arm te knijpen en te trekken maar hij heeft er niks van gevoeld zegt hij. Ik ga zeker naar de huisarts want ik durf soms niet eens meer te gaan slapen, bang om dit weer te krijgen. Bij mij is het echter een poos weg geweest. Toen ik zwanger was en overdag sliep is het begonnen. Heb er na de bevalling geen last meer van gehad, of sporadisch. En nu opeens weer dagelijks. Bestaat er niet iets als een forum o.i.d. waar lotgenoten kunnen praten?

    • safina ·

      Na 20 jaar ben ik er vandaag achtergekomen wat het is. Soms kon ik ook zien (met dichte ogen) en probeerde ook net als jij iemand naast me aan te tikken, maar hij/zij merkte niets. Toen ik het de eerste keer meemaakte, dacht ik dat het een aardbeving was. Maar later werd het erger. Ik voelde stormachtige geluiden en druk in mijn hersenen. En als ik probeerde te bewegen/loskomen, werd het maar erger. Ik kreeg het alleen maar als ik op mijn rug sliep en in periodes waarin ik slecht at. Het is inmiddels lang geleden dat ik voor de laatste keer te kampen had met slaapverlamming; misschien 7-8 jaar geleden. Op de zij slapen en goed gevarieerd eten heeft geholpen bij mij!

      ·
  64. Arnoud ·

    Ik heb hier ervaring mee, bij mij ontstond slaapverlamming na stress periodes… ook stopte het verschijnsel weer zeer snel nadat ik weer gezond leefde dus 5x per week een uur hard sporten… normaal eten (3of 6x per dag), geen overgewicht en extra vitamines tot mij nemen en wat heel erg kan helpen is tryptofaan of 5-htp als supplement. (voor het slapen, wordt omgezet als serotonine en verwijdert stress en rotgevoelens). Als je helemaal niet kan slapen neem melatonine pillen (kan je zo op internet kopen) dat is wederom een natuurlijk supplement en ook planten maken het aan om in een soort nacht-rust te komen. Dan dwing je je lichaam om te gaan slapen als je gaat liggen. Ik denk persoonlijk dat het hele SPOOK-slaap tafereel door een verstoord serotonine ritme komt… Stress kan een oorzaak zijn of als je nooit sport en een slecht leven hebt qua voeding. Een dieet kan al voor dat problemen zorgen en een chronisch gebrek aan serotonine! Succes! Het is i.i.g. goed te genezen!

  65. Julius ·

    Heb vanaf mijn 18e het verschijnsel van slaapverlamming veelvuldig meegemaakt. Ben nu 31 en maak het nog af en toe mee. De angstgevoelens tijdens de verlamming zijn wel minder geworden. Herken veel van de symptomen die worden beschreven. Heb al mijn eigen symptomen ook opgeschreven. Leef verder gezond, sport regelmatig, heb een gezin en 2 kinderen en wordt door mijn omgeving beschouwd als een rustig en stabiel persoon. Heb wel een aantal vragen over het verschijnsel, waar ik tot nu toe nog niets over heb gelezen. 1. Zijn er bijzondere hersenactiviteiten gemeten van mensen tijdens de verlamming? Mijn eigen ervaring is i.i.g. dat ik voor de verlamming altijd een vol hoofd met gedachten heb en na de verlamming een leeg/ helder hoofd. Ben benieuwd of er bepaalde hersengebieden extra actief zijn. 2. Mijn verlamming duurde veelal 20 tot 45 minuten, terwijl ik meestal lees dat een verlamming maar enkele minuten duurt. Wellicht dat dit te maken heeft met een verkeerde tijdswaarneming, maar ik heb meegemaakt dat ik op de klok keek toen ik naar bed ging, na enkele ogenblikken een slaapparalyse kreeg en toen ik de paralyse kon verbreken op de klok keek en er wel enige tijd was verstreken. 3. Ik was me na de eerste keren geschrokken te zijn, op een bepaald moment zeer bewust van het feit dat er een slaapparalyse aanving. Hiermee was er na enkele keren eigenlijk geen sprake meer van angst voor het verschijnsel. Toch bleef ik het gevoel houden aangevallen te worden (gestompt/gestoken in de buikstreek) en het gevoel een geestelijk gevecht aan te gaan om deze pijnen te bestrijden/uit de paralyse te komen. Is hier een verklaring voor te geven? 4. Is er überhaupt een verklaring voor het verschijnsel druk op de buik? Dat je je eigen buik als iets zwaars en drukkends voelt als je op je rug ligt kan ik me voorstellen, maar ik heb de druk altijd gevoeld als heel erg lokaal gerichte steken die ook door mijn buikwand heen gingen (heb overigens zelf een vrij platte buik, dus die druk valt ook wel mee). Ben benieuwd of iemand mijn vragen kan beantwoorden. Groet, Julius

  66. nadine ·

    Hallo! Ik ben Nadine en ben 23 jaar. Een aantal jaar geleden had ik dit voor het eerst. ik werd wakker en kon me niet bewegen. bij al deze keren was het als ik overdag sliep. Nadat ik dit een aantal keer had gehad ben ik er naar gaan vragen bij de huisarts. Deze gaf aan dat dit kan gebeuren omdat je hersens te laat het signaal afgeven dat je al wakker bent en het ‘slot’ er af kan. Als ik er vaak last van had was het verstandig als ik terug kwam. Maar daar bleef het bij. Nu zit ik al 4 maanden op Bonaire omdat mijn moeder hier woont en blijf hier tot mei.
    zo’n 3 weken geleden had ik het ineens weer een aantal keer midden in de nacht. daarbij droomde ik dat ik in mijn droom in me slaapkamer wakker werd en ik dacht dat er iets in me kamer was. ik was zo bang dat ik mijn bed uit ging naar mijn moeder toe. daar kwam ik er achter dat ik me mobiel vergeten was en deze perse wilde hebben; ik liep in mijn droom terug naar mijn kamer waar de deur in me gezicht dicht sloeg toen ik naar binnen wilde gaan; toen werd ik echt wakker. helemaal in de war omdat het zo echt leek en ik ben nog nooit zo bang geweest. ik ben toen echt gelijk naar mijn moeder gerend. hierna ben ik een paar nachten bang geweest om te slapen en sliep heel slecht ‘s nachts. uiteindelijk trok de bangheid dat er iets in me kamer was wel redelijk weg en sliep ik weer beter. Nu sinds ongeveer een week heb ik het iedere nacht dat ik midden in de nacht wakker wordt en me niet kan bewegen. tijdens dit ben ik ontzettend bang voor iets. ik slaap altijd op een zij dus ik heb verder geen last van een druk op me borst of dat soort dingen. ik kan wel mijn ogen open doen. ik probeer uit alle macht te bewegen dan en te schreeuwen. soms heb ik het idee dat er ook echt iets uit me mond komt maar dat weet ik niet zeker. als ik eenmaal wakker ben dan draai ik op m’n andere zij en slaap ik weer verder. Ik slaap eigenlijk ook nog half heb ik het idee vandaar dat ik het me dan ‘s ochtends niet helemaal helder meer herinner. Ik droom de laatste tijd ook heel heftig. Nu begin ik overdag super moe te worden. wanneer ik me ogen dicht doe dan zou ik in slaap vallen. Momenteel is het hier 4 uur ‘s nachts. ik had het straks weer en daarna kon ik niet meer slapen. dat is nu voor het eerst. Mijn klachten zijn allemaal nog zeer recent maar ik begin me nu wel een beetje zorgen te maken omdat het steeds erger wordt en ik er meer klachten bij krijg. Vooral omdat ik nooit slaapproblemen heb gehad. Ik ben iemand ik ga in bed liggen, hoe laat dan ook of waar dan ook, ik slaap, word de volgende dag wakker en heb nergens last van. Nu vraag ik mij eigenlijk af of dit iets met narcolepsie te maken kan hebben en of dat zomaar uit het niets kan ontstaan. Ik heb eigenlijk geen last van stress of dat soort dingen, ga op regelmatige tijden slapen en slaap ook zeker genoeg. zo’n 9 a 10 uur… minder kan ik hier op Bonaire niet slapen want dan ben ik overdag ook erg moe.

    • Meri ·

      De kracht van gedachten… We gaan wat betreft spiritualiteit een nieuwe fase in. In deze nieuwe fase moet de mensheid het verschil kunnen voelen en weten tussen positieve en negatieve energie. Zij kan negatieve energie transformeren naar positieve energie. Het doel is ook dat wij dit in aardse taal/woorden kunnen uitleggen. Als de mensen zich ervan bewust worden dat zij deze positieve en negatieve energieën kunnen voelen, gaat er een nieuwe wereld voor hen open. na enige ervaring en training in het voelen en waarnemen van energie, is het de kunst om dit alles om te zetten in woorden. Nadat men de energie en/of waarnemingen een plaats heeft gegeven in het dagelijks leven, kan men deze ook gebruiken om verdere ervaringen op te doen en dit weer om te zetten in kennis/weten. Alle handelingen komen voort uit de gedachten. Vandaag is het resultaat van gisteren. Wil men verbetering in de huidige situatie, dan moet men vanaf heden de gedachten en daarmee ook de dagelijkse handelingen veranderen. Doordat men anders handelt, is ook de uitkomst anders; Het begint dus bij de gedachten (gedachten-handelen). Als ik u nu vraag: wat is in dit leven uw eerste jeugdherinnering? Weet u het al? Zoals u ziet begint het leven bij uw eerste gedachte! Al uw handelingen komen hieruit voort. Alle problemen kunnen worden opgelost door anders te gaan denken. Nu denkt u misschien, wat heeft dit met negatieve energie te maken? Echter, let wel, het negatieve heeft invloed op onze gedachten. Daarom moet men ervaringen krijgen met allerlei soorten energievelden. Deze ervaringen kunnen alleen door spiritualiteit worden verkregen. Vandaag maakt u kennis met een zeer hoge energie (=hoge trilling) om bepaalde ervaringen op te doen voor spirituele bewustwording in dit nieuwe tijdperk, dat wij de 4e dimensie noemen.

      ·
  67. lala ·

    Ik heb hier ook af en toe last van. Bij mij is het in periodes. Het lijkt me echt vreselijk als je het meerdere keren per nacht hebt. In heb begin raakte ik in paniek en dat gevoel is echt vreselijk. Nu vind ik het nog wel vervelend, maar ik denk gewoon het gaat vanzelf over en ik probeer zo diep mogelijk adem te halen en eigenlijk word ik dan altijd na 2 of 3 diepe zuchten wel wakker. Het is bij mij eigenlijk altijd ‘s ochtends, dus als ik het een keer heb zorg ik wel dat ik gelijk opsta, anders als ik weer in slaap val gebeurt het meteen weer.

    • Lotje ·

      Hallo, Ik heb ook al sporadisch een tijdje last van een soort gelijke klachten. Ik weet niet of het slaapparalyse is, want ik ervaar het niet als een verlamming als ik wakker ben. Bij mijn gebeurt het meestal als ik ‘s ochtends na het wakker worden weer verder ga slapen. Ik besef me dan dat ik slaap en kan dan niet meer wakker worden. Soms word ik wakker (of droom ik dat ik wakker word) en dan lijkt het alsof mijn lichaam gedwongen weer in slaap valt, dit kan ik niet tegen gaan. In het begin maakte mij dit heel bang, dan probeerde ik om hulp te schreeuwen en raakte ik in paniek omdat ik niet wakker kan worden. Nu ik weet dat het waarschijnlijk slaapparalyse is geef ik mij over aan dit gevoel, ik probeer niet meer krampachtig wakker te worden, maar probeer weer echt in slaap te vallen, dit helpt! Meestal word ik meteen wakker, maar ik moet net als wat jij zegt lala meteen uit bed gaan anders gebeurt het weer!

      ·
  68. sevil ·

    Ik ben afkomstig uit turkeye en ik heb ook jarenlang deze probleem. Er zijn 2 oplossingen die bij mij werken. Met licht aan slapen en als je die slaapverlaming weer hebt gebetje zeggen dan gaan ze weg, gegarandeert.

  69. Mar27 ·

    Hallo, Ik zal me even voorstellen, man 27 jaar, werkt al bijna 9 jaar onregelmatige diensten. Loop al zolang met dit verschijnsel: slaapparalyse. Heb verder nergens geen last, dit is het enige in jaren dat waar ik voor naar de huisarts ben gegaan. Loop er sinds dit jaar mee bij de neuroloog, in eerste instantie omdat ik dacht dat dit slaap apneu zou kunnen zijn. Ben bezig om met medicatie de slaapparalyse te onderdrukken, echter wil dit nog niet werken (medicatie eist te veel van mijn lichaam). Ondanks ik tal aan informatie weet over slaapparalyse en ondanks ik met 9jr best wel ervaren ben met slaapparalyse kan ik er nooit en te nimmer aan wennen als ik in een nacht enkele malen een ‘aanval” krijg. Iedere keer weer het te moeten ervaren op in principe elk tijdstip van de nacht. Het blijft vreselijk en het is zo jammer dat er heel weinig oplossingen hiervoor zijn. Groet, Mar27

    • Astrid ·

      Ik heb na lange tijd weer zo’n aanval gehad. Alleen met de wetenschap die ik nu heb over dit verschijnsel heeft het kort geduurd. Het was eergisteren en weer in de ochtenduren en ik denk dat ik mij opwond om toch nog even te kunnen slapen toen het gebeurde. Ik realiseer mij, nu ik er over nadenk, dat opwinding over het willen slapen en niet snel genoeg kunnen slapen dit ook kan veroorzaken.

      ·
  70. Margreet ·

    Ik ben er sinds kort achter dat het met mijn ADHD en neiging tot depressie te maken heeft. Ik heb via de psychiater antidepressiva (Lexapro) gekregen en heb er nu geen last meer van!

    • Astrid ·

      Hartelijk dank! ik heb wel last van depresieve buien.
      Ik zal in ieder geval naar mijn huisarts gaan en vragen om een onderzoek.

      ·
    • Puck ·

      Echt? Kan kloppen… Ik zit niet zo lekker in mijn vel de laatste tijd, op z’n zachtst gezegd.

      ·
  71. Astrid ·

    Ik ben blij met dit artikel want dit beschrijft precies wat ik al jaren vanaf mijn jeugd heb. Ben nu 51 jaar. Het komt meestal in de vroege ochtend, ik zei altijd tussen waken en dromen overviel deze beklemming mij. Ik dacht altijd dat het demonisch was en wil daarom maar niet slapen, bang voor dit verschijnsel. Het beïnvloedt mijn geestelijke gesteldheid en nachtrust. Waardoor ontstaat dit?

  72. natascha ·

    Al een tijdje dat er nog een reactie was hier. Ik heb Me en nog andere klachten. Nu heb ik het vandaag deze morgen ook meegemaakt. Ik was aan het dromen, werd een beetje wakker, en kon mijn lichaam niet meer bewegen. Heel raar, ik wist niet of ik nog aan het dromen was of het echt was. Ik heb er een heel raar gevoel bij en schrik. Gr. Natascha

  73. Margreet ·

    Oké, bedankt voor je geruststelling. Ik ga deze week in ieder geval naar de huisarts i.v.m. met ADHD dat ze net ontdekt hebben bij mij. Misschien heeft het daarmee te maken? Ik zal een balletje opgooien bij die beste man. Bedankt in ieder geval!

  74. Margreet ·

    Oké, het wordt wel erkend dus? Ik was bang dat artsen het een te vaag gegeven zouden vinden.

    • Paul ·

      Nee hoor, absoluut niet. Het is wetenschappelijk bewezen dat bepaalde medicatie werkzaam is tegen slaapverlamming en dat andere medicatie slaapverlamming kan veroorzaken of in ieder geval in de hand werken. Medici die slaapverlamming niet serieus nemen, nemen hun vak dus niet serieus. Mijn vrouw heeft in het verleden veel last gehad van slaapverlamming, maar sinds de aanpassing van haar medicatie (m.b.t. allergieën, epilepsie, astma etc.) heeft ze er geen last meer van. Gewoon contact opnemen met je huisarts dus, en laat je vooral niet zomaar wegsturen.

      ·
  75. Margreet ·

    Ik ben me aan het verdiepen in slaapverlamming, omdat ik hier wel degelijk last van heb. Ik ben er nooit echt open over geweest omdat ik dacht dat niemand me zou geloven, dacht eerst dat het iets paranormaals was. Mijn vraag is, kun je met deze klacht naar een huisarts? Want ik vind het erg vervelend, het beheerst m’n leven af en toe.

    • Paul ·

      Ja, je kunt zeker naar de huisarts gaan. Hij/zij kan je doorverwijzen naar een gespecialiseerd slaapcentrum ofwel slaapkliniek. In het slaapcentrum laten ze je eenmalig (soms meermaals) overnachten om je “door te meten”. Het team van zo’n slaapkliniek bestaat uit allerlei specialisten, waaronder een neuroloog en een KNO-arts. Het is absoluut niet zeker dat de oorzaak van je slaapverlamming wordt achterhaald, maar soms wordt er een oplossing gevonden die de klachten onderdrukt zodat je geen last meer hebt van slaapverlamming.

      ·
    • J.de mooij ·

      Ga naar de huisarts en vraag of je een EEG mag laten maken. Bij jouw zou een epileptische achtergrond de oorzaak kunnen zijn.

      ·

Plaats een reactie